Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Τιμωρία ή μήπως αυτόνοητο αποτέλεσμα; Όταν τρως πολύ και δεν κινείσαι, αναπόφευκτα ανάλογα με τον μεταβολισμό σου, παχαίνεις.

Αυτό είναι μία φυσιολογική συνέπεια, μετά από μία διαδικασία που έχει προηγηθεί.

Έτσι είναι αυτά.

Υπάρχει η απόφαση, υπάρχει η διαδικασία, υπάρχει και η συνέπεια.

Το αποτέλεσμα.

Δεν είναι ανεξάρτητα αυτά μεταξύ τους.

Η κάθε πράξη έχει συνέπειες που δημιουργούνται από την ίδια πράξη.

Όταν μπεις στο νερό, θα βραχείς.

Αν βγεις στο κρύο θα κρυώσεις.

Αν μπεις στην φωτιά θα καείς.

Αν πιεις νερό θα πας για κατούρημα.

Αν σου φαίνονται λογικά όλα αυτά και αυτονόητα, τότε πώς κρίνεις το παρακάτω σκεπτικό; Αν μπεις στο νερό, θα σε τιμωρήσω με βρέξιμο.

Αν βγεις στο κρύο, θα σε τιμωρήσω να κρυώσεις.

Αν μπεις στο φωτιά, θα σε τιμωρήσω με κάψιμο.

Αν πιείς νερό, θα σε τιμωρήσω να κατουρήσεις.

Στην πρώτη περίπτωση, έχουμε μία πραγματικότητα.

Στην δεύτερη περίπτωση, έχουμε απλώς έναν τρόπο σκέψης.

Έναν παράλογο τρόπο σκέψης.

Αιώνες τώρα, η Ορθόδοξη Εκκλησία προσπαθεί να διδάξει τα αυτονόητα.

Αλλά κάποιοι άλλοι επιμένουν να επιλέγουν τον δεύτερο τρόπο σκέψης.

Επιμένουν να βλέπουν παντού τιμωρίες, δικτατορίες, επόπτες, σαδισμούς, περιορισμούς κτλ.

Αυτός είναι ο δυτικός τρόπος σκέψης, υπόλειμμα του παπισμού, στον οποίον κυριαρχεί ο νομικισμός και ο ηθικισμός.

Ο νόμος του Θεού, δεν έχει υπαρξιακό νόημα για τον άνθρωπο, αλλά θεωρείται ένα αυστηρό νομοθετικό σύστημα θείων κανόνων, η παραβίαση των οποίων φέρνει τον άνθρωπο αντιμέτωπο με έναν ανώτερο κριτή-Θεό που θα τον τοποθετήσει δίκαια στο κατάλληλο μέρος.

Ωστόσο, νομίζω ότι αυτού του είδους η σκέψη δεν ξεκίνησε από τον παπισμό.

Οι προχριστιανικές παγανιστικές θρησκείες, φέρνουν λίγο πολύ τους ανθρώπους αντιμέτωπους με έναν νομοθετικό και δικαστικό σύστημα.

Οι θεοί αποφάσισαν αυτό, οι θεοί θέλουν θυσία, οι θεοί αυτό, οι θεοί το άλλο.

Αν δεν υπάκούσεις το θέλημα των θεών, τότε τιμωρείσαι.

Τα κακά πνέυματα των βουνών, των πεδιάδων, του αέρα, της θάλλασας, όλα αυτά τα πνεύματα δεν εξευμενίζονται με την προδιάθεση των ανθρώπων,αλλά με διάφορα «καλά» φυλακτά, ή απαιτούν θυσίες και σε πολλές περιπτώσεις ανθρωποθυσίες.

Σε όλες αυτές τις περιπτωσεις, εκτός της Ορθοδοξίας, έχουμε ένα νομοθετικό δικαστικό σύστημα, όπου οι πράξεις των ανθρώπων δεν αντανακλώνται πάνω τους, αλλά έχουν ηθικό χαρακτήρα με την έννοια ότι παραβαίνουν τους κανόνες και στη συνέχεια πρέπει να ακολουθήσει η τιμωρία ή η επιβράβευση. Στην Ορθόδοξη εκκλησία, ο νόμος του Θεού είναι δρόμος σωτηρίας.

Το θέλημα Του είναι η σωτηρία όλων των ανθρώπων.

Οι κανόνες Του είναι σταυρός που κουβαλάει ο άνθρωπος για να σώσει την ψυχή του. Στην Ορθόδοξη πίστη, ο άνθρωπος είναι υπέυθυνος για τη σωτηρία του.

Δεν χρειάζεται φυλακτά για να σωθεί.

Ούτε κανείς άλλος θα τον τοποθετήσει κάπου.

Δεν μας τιμώρησε κανείς, να ζούμε στα καμμένα βουνά. Μέσα στο νέφος. Στο μπετόν. Στην αναρχία. Στην σαχλαμάρα. Στην παράνοια. antilaria.pblogs. gr

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους