🛑 Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΦΥΠΝΙΣΗΣ – ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΧΩΡΙΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ Υπάρχουν στιγμές στην ιστορία ενός τόπου που οι αριθμοί παύουν να είναι απλές στατιστικές και μετατρέπονται σε...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Όταν η καθημερινότητα γίνεται ολοένα πιο δύσκολη, όταν το εισόδημα εξαντλείται πριν τελειώσει ο μήνας, όταν η εργασία δεν αρκεί για μια αξιοπρεπή ζωή, τότε η κοινωνία δικαιούται να ζητά απαντήσεις και λύσεις.

Η εικόνα που περιγράφεται στο κείμενο αποτυπώνει την αίσθηση πολλών πολιτών ότι η ελληνική οικονομία γίνεται ολοένα και πιο συγκεντρωτική.

Ότι σε στρατηγικούς τομείς της αγοράς, από το λιανεμπόριο μέχρι την ενέργεια, τις τηλεπικοινωνίες, τις τράπεζες και τη στέγη, η οικονομική ισχύς συγκεντρώνεται σε ολοένα λιγότερα χέρια.

Είτε συμφωνεί κανείς πλήρως είτε όχι με αυτή την εκτίμηση, είναι γεγονός ότι η συγκέντρωση της αγοράς και ο βαθμός του ανταγωνισμού αποτελούν ζητήματα που απασχολούν έντονα τον δημόσιο διάλογο. ✓ Η ΑΚΡΙΒΕΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ – ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ Η ακρίβεια δεν μετριέται μόνο στους δείκτες.

Μετριέται στο άδειο πορτοφόλι, στο καλάθι του σούπερ μάρκετ που μικραίνει, στον λογαριασμό του ρεύματος που δυσκολεύει την οικογένεια, στον νέο άνθρωπο που αδυνατεί να νοικιάσει σπίτι και στον συνταξιούχο που περιορίζει ακόμη και βασικές ανάγκες.

Όταν οι αυξήσεις των τιμών ξεπερνούν την αγοραστική δύναμη των πολιτών, η ανάπτυξη χάνει το κοινωνικό της νόημα.

Η οικονομία υπάρχει για να υπηρετεί τον άνθρωπο και όχι το αντίστροφο. ✓ Ο ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ ΚΑΙ Ο ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΗΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ ΧΑΜΕΝΟΙ Δεν είναι λογικό ο παραγωγός να βλέπει το προϊόν του να αμείβεται οριακά και ο καταναλωτής να το αγοράζει σε πολύ υψηλότερη τιμή.

Όταν αυτό συμβαίνει συστηματικά, απαιτείται μεγαλύτερη διαφάνεια στην αλυσίδα διακίνησης, ουσιαστικός έλεγχος της αγοράς και πολιτικές που ενισχύουν τόσο την πρωτογενή παραγωγή όσο και την προστασία του καταναλωτή.

Η χώρα χρειάζεται μια αγροτική πολιτική που θα δίνει προοπτική στον παραγωγό και θα διασφαλίζει δίκαιες συνθήκες στην αγορά. ✓ Η ΜΙΚΡΟΜΕΣΑΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΜΠΟΔΙΟ – ΕΙΝΑΙ Η ΡΑΧΟΚΟΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ Οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις δεν ζητούν προνόμια.

Ζητούν σταθερούς κανόνες, πρόσβαση στη χρηματοδότηση, δίκαιη φορολόγηση και ένα περιβάλλον που να επιτρέπει τον υγιή ανταγωνισμό.

Κάθε κατάστημα που κλείνει, κάθε εργαστήριο που εγκαταλείπεται, κάθε οικογενειακή επιχείρηση που αδυνατεί να συνεχίσει, δεν αποτελεί μόνο προσωπική απώλεια.

Είναι απώλεια θέσεων εργασίας, τοπικής ανάπτυξης και κοινωνικής συνοχής. ✓ ΧΩΡΙΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΒΙΩΣΙΜΟ ΜΕΛΛΟΝ Η Ελλάδα δεν μπορεί να στηρίζει το μέλλον της αποκλειστικά στην κατανάλωση και στις υπηρεσίες.

Χρειάζεται ανασυγκρότηση της παραγωγής, ενίσχυση της μεταποίησης, επενδύσεις στην καινοτομία, στη γεωργία, στη βιομηχανία και στις εξαγωγές.

Η πραγματική ισχύς μιας οικονομίας βρίσκεται στην ικανότητά της να παράγει προϊόντα, γνώση και προστιθέμενη αξία.

Εκεί δημιουργούνται σταθερές και ποιοτικές θέσεις εργασίας. ✓ ΤΟ ΣΤΕΓΑΣΤΙΚΟ ΚΑΙ ΤΟ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΥΝΔΕΟΝΤΑΙ Όταν οι νέοι αδυνατούν να αποκτήσουν ή να νοικιάσουν κατοικία, αναβάλλουν σχέδια ζωής, οικογένεια και δημιουργία.

Το στεγαστικό πρόβλημα δεν είναι μόνο οικονομικό· είναι βαθιά κοινωνικό και δημογραφικό.

Η πολιτεία οφείλει να διαμορφώσει πολιτικές που θα διευκολύνουν την πρόσβαση σε προσιτή κατοικία, ώστε οι νέες γενιές να μπορούν να σχεδιάσουν το μέλλον τους με μεγαλύτερη ασφάλεια. ✓ Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΕΛΠΙΔΑ ΚΑΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ Καμία χώρα δεν προχωρά όταν κυριαρχούν η απογοήτευση και η παραίτηση.

Οι μεγάλες αλλαγές γεννήθηκαν πάντοτε μέσα από την ενεργό συμμετοχή των πολιτών, τον δημοκρατικό διάλογο, τη διεκδίκηση και την κοινωνική αλληλεγγύη. Η Ελλάδα χρειάζεται ένα νέο παραγωγικό και κοινωνικό συμβόλαιο.

Ένα μοντέλο ανάπτυξης που θα μειώνει τις ανισότητες, θα στηρίζει την εργασία, θα προστατεύει τον υγιή ανταγωνισμό, θα ενισχύει τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και θα δημιουργεί ευκαιρίες για τους νέους. ✓ Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ Η ιστορία διδάσκει ότι καμία κοινωνία δεν ευημέρησε όταν ο πλούτος, οι ευκαιρίες και η ισχύς συγκεντρώνονταν διαρκώς σε όλο και λιγότερα χέρια.

Η κοινωνική συνοχή απαιτεί ισορροπία, δικαιοσύνη, λογοδοσία και θεσμούς που λειτουργούν προς όφελος όλων. Η Ελλάδα διαθέτει ανθρώπους με γνώσεις, δημιουργικότητα και διάθεση να προσφέρουν.

Εκείνο που χρειάζεται είναι μια πορεία που θα δίνει χώρο στην παραγωγή, θα ενισχύει την αξιοκρατία, θα στηρίζει την κοινωνική κινητικότητα και θα αποκαθιστά την εμπιστοσύνη των πολιτών.

Η επιλογή είναι συλλογική.

Είτε θα αποδεχθούμε ως φυσιολογική μια πραγματικότητα όπου οι πολλοί αισθάνονται ότι μένουν πίσω, είτε θα διεκδικήσουμε μια οικονομία που υπηρετεί την κοινωνία, μια δημοκρατία με ουσιαστική συμμετοχή και μια Ελλάδα όπου η πρόοδος δεν θα αποτελεί προνόμιο των λίγων αλλά δικαίωμα των πολλών.

Γιατί το μέλλον δεν χαρίζεται.

Κατακτιέται με δημοκρατία, κοινωνική ευθύνη, αλληλεγγύη και ενεργούς πολίτες που δεν παραιτούνται από το δικαίωμα να ελπίζουν και να αγωνίζονται για έναν δικαιότερο τόπο. . .

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους