Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Για την ποιητική συλλογή της Μαίρης Μπαιρακτάρη « Αυτοσκηνοθεσίες» γράφει ο Σόλωνας Παπαγεωργίου στο περ. Bookpress Η συλλογή «Αυτοσκηνοθεσίες», με την πυκνότητα των νοημάτων που κρύβονται κάτω από τις λέξεις της μας κάνει να σκεφτούμε, να συναισθανθούμε και να αφουγκραστούμε.

Διαβάζοντας την πρόσφατη ποιητική συλλογή της Μαίρης (εκδ.

Μελάνι), παρατηρούμε πολλούς προβληματισμούς γύρω από τη γλώσσα, το θέατρο, τη μετάφραση, και τη σχέση τους με τον εξωκειμενικό κόσμο.

Θα μπορούσαμε να πούμε πως το αντιθετικό δίπολο «μέσα»-«έξω» προσφέρει ερμηνευτικά κλειδιά για να κατανοήσουμε τους κρυπτικούς στίχους που συναντάμε στις σελίδες της.

Από τον τίτλο και μόνο γίνεται ένα υπαινικτικό σχόλιο για τους ρόλους που αναλαμβάνουμε να παίξουμε κατά τη διάρκεια του βίου.

Συνήθως, η σύγκριση της ζωής με το θέατρο, με την αναπαράστασή της, λειτουργεί σε βάρος της πρώτης, γίνεται προκειμένου να αναδείξουμε το πλαστό, την προσποίηση.

Η συγκεκριμένη συλλογή, όμως, λειτουργεί ανανεωτικά, φανερώνοντας μια νέα ματιά.

Η ποιήτρια εστιάζει στην υπερβατική αίσθηση που αφήνουν τα στοιχεία του θεάτρου και το πώς αυτή μπορεί να συγκριθεί με το αίσθημα του να είσαι ζωντανός.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους