Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο ΑΛΕΚΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΚΗΣ ΑΠΟΘΕΩΝΕΤΑΙ ΣΤΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΩΝ «ΕΠΙΔΑΥΡΙΩΝ», 1954 . Ο θεσμός των «Επιδαυρίων» ή του Φεστιβάλ Επιδαύρου, εγκαινιάστηκε τον Ιούλιο του 1954.

Η πρώτη παράσταση ήταν ο «Ιππόλυτος» του Ευριπίδη.

Μια αντιπολεμική τραγωδία, γεμάτη συμβολισμούς για τα δεινά των Αθηναίων, μετά την ήττα τους στον Πελοποννησιακό πόλεμο.

Που ήταν το αποτέλεσμα των λανθασμένων αποφάσεων από ανθρώπους με ελεύθερη βούληση.

Αλλά κι η έπαρση που τους έκανε να λησμονούν την θνητή φύση τους.

Με τα «Επιδαύρια» ο διευθυντής του Εθνικού, o σπουδαίος σκηνοθέτης Δημήτρης Ροντήρης, επιχειρεί να «ζωντανέψει» το αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου για δεύτερη φορά, αφού το 1938, είχε δοθεί μια πρωτόγονη παράσταση της «Ηλέκτρας», με τις Κατίνα Παξινού και Ελένη Παπαδάκη.

Τώρα ο Οργανισμός Εθνικού Θεάτρου συνεργάζεται με την Ελληνική Περιηγητική Λέσχη και τον Ελληνικό Οργανισμό Τουρισμού και θέλει να αξιοποιήσει το αρχαίο δράμα ως τουριστικό προϊόν για την προσέλκυση ξένων επισκεπτών. . Το εγκαταλειμμένο αρχαίο Θέατρο ήθελε καθάρισμα από χόρτα, πέτρες αλλά και φύτεμα νέων λουλουδιών, πότισμα και γενικά φροντίδα.

Η δουλειά αυτή έπεφτε στις πλάτες των ηθοποιών.

Γενικά, τα προβλήματα ήταν πολλά.

Ρεύμα και ύδρευση στο Λυγουριό δεν υπήρχαν.

Αργότερα και μέχρι το 1960 οι παραστάσεις γίνονταν με μια μεγάλη γεννήτρια.

Η πρόσβαση στο θέατρο είναι δύσκολη.

Η παράσταση δόθηκε μέρα, με φυσικό φως. Οι Λυγουριώτες περίμεναν τους ηθοποιούς, μετά το τέλος της παράστασης, με λάμπες πετρελαίου για να τους οδηγήσουν πίσω στο χωριό. . . . Ανάμεσα στους θεατές ήταν και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής (τότε υπουργός Δημοσίων Έργων) ο οποίος προέβλεψε στην Μελίνα Μερκούρη πως ο νέος πρωταγωνιστής θα είχε «λαμπρό μέλλον». Γυναίκες θεατές πετούσαν μες στην ορχήστρα της Επιδαύρου χαρτάκια με το τηλέφωνο και το όνομά τους, έκαναν ουρές στα παρασκήνια για ένα αυτόγραφό του Αλεξανδράκη ή μάζευαν τις γόπες του από το χώμα για να τις κρατήσουν για ενθύμιο.

Εκδηλώσεις υστερίας, πρωτοφανούς λατρείας, που, ως τότε δεν είχε γνωρίσει άλλος Έλληνας ηθοποιός… «Η είσοδος του ταμένου στην Αρτέμιδα, παρθένου, αγνού, απειρόγαμου έφηβου στη σκηνή, κατά το κείμενο γίνεται με τη συνοδεία των συγκυνηγών του και των λαγωνικών. . Ο Ροντήρης προεξέτεινε τον σκηνικό χώρο πίσω από τη δεξιά -όπως κοιτάμε τη σκηνή- πάροδο, πάνω στα πρανή του λόφου, μέσα στα πεύκα.

Από εκεί ξεκίνησε ο Αλεξανδράκης με τους γυμνασμένους ηθοποιούς συντρόφους του στα κυνήγια και στην κατά φύση ζωή.

Κατηφόρισε από το λόφο και μπήκε στην ορχήστρα: το απόλυτο Κάλλος και η επηρμένη, αλαζονική αγνότητα.

Η διπλή Ύβρις.

Αυτό που έγινε εκείνη την νύχτα, δεν έχει προηγούμενο και επόμενο.

Δεκαπέντε χιλιάδες θεατές έβγαλαν ένα θαυμαστικό, αυθόρμητο «ω, ω» και σηκώθηκαν σαν αυτόματα όρθιοι, χωρίς να χειροκροτήσουν, χωρίς άλλη αντίδραση.

Άναυδοι, έκπληκτοι, αμήχανοι, μ’ εκείνη την αμηχανία που αισθάνεται κανείς μπροστά στο όσιο, αλλά και το αμαρτωλό.

Υπάρχει μια αμηχανία πάντα, μπροστά στο ακραίο, το εκτός ορίων. Ο Ιππόλυτος του Αλεξανδράκη, από την πρώτη του κιόλας ανατολή στο ορίζοντα του σκηνικού μύθου, κόμιζε ως ηθοποιός και ως πρόσωπο του δράματος κάτι το απρόσιτο, το κινδυνώδες, το απειλητικό.

Κάτι σαν ιερή μανία και δεσποτική μάστιγα…» ΚΩΣΤΑΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ, ΤΑ ΝΕΑ , 2005, . Στις 31 Αυγούστου δόθηκε μια έκτακτη παράσταση στους θεατές της οποίας συμμετείχαν 100 μέλη βασιλικών οικογενειών απ ’ όλη την Ευρώπη, προσκεκλημένα της ελληνικής βασιλικής οικογένειας για μια «βιωματική εμπειρία» στην Επίδαυρο.

Τότε ήταν που ο Αλεξανδράκης έκανε μια φοβερή για την εποχή γκάφα: πιστεύοντας, ότι οι καλοί τρόποι επιβάλλουν να χαιρετάς πρώτα τις κυρίες, παραβίασε το πρωτόκολλο κι έδωσε πρώτα το χέρι του στη Βασίλισσα Φρειδερίκη, αφήνοντας τον Βασιλέα Παύλο με την παλάμη προτεταμένη, σε μια μετέωρη απόπειρα χειραψίας… «Μα τι έκανες βρε Αλέκο;» του είπε μετά ο Ροντήρης. «Χαιρέτησες πρώτα τη βασίλισσα;» «Ε, τι να κάνω κύριε Ροντήρη;» απαντά ο Αλεξανδράκης, «Δεν συναναστρέφομαι κάθε μέρα με βασιλιάδες!» .

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους