✝️🇨🇾 3 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1977 – Η ΗΜΕΡΑ ΠΟΥ ΕΣΙΓΗΣΕ Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΟΥ ~Ένας Ιεράρχης, ένας πολιτικός, μια Κύπρος πληγωμένη και ένα ιστορικό ερώτημα που ακόμη ζητά απάντηση~ Μια μέρα σαν αυτή που ξημερώνει...

Πλήρες Κείμενο:

✝️🇨🇾 3 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1977 – Η ΗΜΕΡΑ ΠΟΥ ΕΣΙΓΗΣΕ Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΟΥ ~Ένας Ιεράρχης, ένας πολιτικός, μια Κύπρος πληγωμένη και ένα ιστορικό ερώτημα που ακόμη ζητά απάντηση~ Μια μέρα σαν αυτή που ξημερώνει, στις 3 Αυγούστου 1977, έκλεισε ένας μεγάλος και ταραχώδης κύκλος της νεότερης κυπριακής ιστορίας. Ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος Γ΄, ο άνθρωπος που για δεκαετίες βρέθηκε στο επίκεντρο των ελπίδων, των αγώνων αλλά και των τραγωδιών του Κυπριακού Ελληνισμού, πέρασε στην αιωνιότητα.Υπήρξε μια μορφή που δεν μπορεί να χωρέσει σε εύκολες ταμπέλες.

Για άλλους υπήρξε ο «Εθνάρχης», ο ηγέτης που κράτησε ζωντανή την Κυπριακή Δημοκρατία μέσα στη θύελλα των διεθνών ανταγωνισμών.

Για άλλους υπήρξε ο πολιτικός που απομακρύνθηκε από τον διαχρονικό πόθο της Ένωσης με την Ελλάδα και που οι επιλογές του άνοιξαν δρόμους οι οποίοι οδήγησαν τελικά στην εθνική τραγωδία του 1974.

Η ιστορία, όμως, δεν είναι εικόνα αγιογραφίας αλλά ούτε λίβελος.

Είναι η αμείλικτη καταγραφή των αποφάσεων και των συνεπειών τους. 🇬🇷 Από το όραμα της Ένωσης στην ανεξαρτησία Για αιώνες η Κύπρος υπήρξε αναπόσπαστο τμήμα του Ελληνικού κόσμου.

Η γλώσσα, η Ορθοδοξία, η παράδοση και η ιστορική μνήμη έδεσαν το νησί με τον εθνικό κορμό.Ο αγώνας της ΕΟΚΑ (1955-1959) εξέφρασε τον πόθο χιλιάδων Κυπρίων για Ένωση με την Ελλάδα.

Στην πρώτη γραμμή εκείνου του αγώνα βρέθηκε ο ίδιος ο Μακάριος, ως πνευματικός και πολιτικός ηγέτης.

Όμως η ιστορία πήρε διαφορετικό δρόμο. Οι Συμφωνίες Ζυρίχης–Λονδίνου οδήγησαν στην ίδρυση ανεξάρτητης Κυπριακής Δημοκρατίας και όχι στην Ένωση.

Για κάποιους ήταν ένας αναγκαίος συμβιβασμός.

Για άλλους ήταν η εγκατάλειψη μιας ιστορικής ευκαιρίας.

Εκεί γεννήθηκε ένα από τα μεγαλύτερα ερωτήματα που συνοδεύουν μέχρι σήμερα το όνομα του Μακαρίου.

Έσωσε την Κύπρο από μεγαλύτερους κινδύνους ή απομάκρυνε τον Ελληνισμό της Κύπρου από τον φυσικό του προσανατολισμό; ⚔️ 1974: Το έτος της μεγάλης δοκιμασίας Το καλοκαίρι του 1974 η Κύπρος βρέθηκε στο κέντρο μιας καταιγίδας.Η επιστολή του Μακαρίου προς τον Φαίδωνα Γκιζίκη στις 2 Ιουλίου 1974, με την οποία ζητούσε την αποχώρηση των Ελλαδιτών αξιωματικών από την Εθνική Φρουρά, αποτέλεσε την τελευταία πράξη μιας μακράς σύγκρουσης με το καθεστώς της Αθήνας.

Στις 15 Ιουλίου εκδηλώθηκε το πραξικόπημα εναντίον του.

Η χούντα των Αθηνών του αναίσχυντου Ιωαννίδη ανέτρεψε τον Μακάριο, δημιουργώντας το πολιτικό χάος που η Τουρκία χρησιμοποίησε ως πρόσχημα για τη στρατιωτική της επέμβαση.Στις 20 Ιουλίου 1974 ξεκίνησε η τουρκική εισβολή και τότε γράφτηκε μια από τις πιο τραγικές σελίδες του Ελληνισμού: Η Κερύνεια χάθηκε.

Χιλιάδες άνθρωποι ξεριζώθηκαν.

Νεκροί και αγνοούμενοι έμειναν πίσω.

Το 37% της Κύπρου πέρασε υπό τουρκική κατοχή.

Μια πατρίδα διχοτομήθηκε και μια πληγή έμεινε ανοιχτή για μισό αιώνα. 🇬🇧 Το σκοτεινό παρασκήνιο των Μεγάλων Δυνάμεων Η Βρετανία, ως εγγυήτρια δύναμη της Κυπριακής Δημοκρατίας, βρέθηκε στο επίκεντρο των γεγονότων.Στις 17 Ιουλίου 1974, στο Λονδίνο, ο Μακάριος συναντήθηκε με τη βρετανική ηγεσία, αναζητώντας στήριξη μετά το πραξικόπημα.

Οι συζητήσεις εκείνων των ημερών παραμένουν αντικείμενο έντονης ιστορικής διαμάχης.

Η στάση του Λονδίνου, οι επαφές του με την Τουρκία και η απόφαση να μην εμποδίσει στρατιωτικά την επέμβαση της Άγκυρας αποτελούν μέχρι σήμερα ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα κεφάλαια της κυπριακής τραγωδίας.Οι επικριτές της βρετανικής πολιτικής μιλούν για ανοχή και σκοπιμότητα.

Οι υποστηρικτές της μιλούν για αδυναμία και φόβο γενικευμένης ελληνοτουρκικής σύγκρουσης.

Όμως το αποτέλεσμα ήταν ένα,η Κύπρος έμεινε βαθιά και ανεξίτηλα πληγωμένη. Ο Μακάριος δεν ήταν ένας απλός πολιτικός.

Ήταν ένας Ορθόδοξος Ιεράρχης που έγινε αρχηγός κράτους.

Ένας άνθρωπος που συνδύασε την ποιμαντική αποστολή με την πολιτική εξουσία.

Το μεγάλο ερώτημα της ιστορίας του δεν είναι αν είχε πατριωτικές προθέσεις.

Είναι αν οι επιλογές του υπηρέτησαν τελικά τον Ελληνισμό της Κύπρου.Οι θαυμαστές του θα θυμίζουν ότι υπερασπίστηκε την ανεξαρτησία και την επιβίωση της Κυπριακής Δημοκρατίας.Οι επικριτές του θα θυμίζουν ότι η απομάκρυνση από την Ένωση και οι συγκρούσεις με την Ελλάδα συνέβαλαν σε μια πορεία που κατέληξε στην καταστροφή.

Μα πάνω από όλα θα μένει το ιστορικό ερώτημα.. Πόσο διαφορετική θα ήταν η μοίρα της Κύπρου αν οι ηγέτες της εποχής είχαν πάρει άλλους δρόμους; ✝️🇨🇾 Ο Θεός είναι ο τελικός Κριτής των ανθρώπων.

Η ιστορία όμως είναι ο αμείλικτος κριτής των έργων τους.Στις 3 Αυγούστου 1977 έφυγε ένας άνθρωπος.Έμεινε όμως πίσω ένα ερώτημα που ακόμη αντηχεί στον Πενταδάκτυλο. Ποια Κύπρος θα υπήρχε σήμερα αν η ιστορία είχε γραφτεί διαφορετικά; Αιωνία η μνήμη όλων των νεκρών της Κύπρου.

Αιωνία η μνήμη εκείνων που περίμεναν και ακόμη περιμένουν δικαίωση. 📷🇨🇾 Μια ιστορική συνάντηση σε μια κρίσιμη στιγμή της κυπριακής τραγωδίας. Ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος Γ΄ απέναντι στον δαιμόνιο Χένρι Κίσινγκερ, στο επίκεντρο των εξελίξεων του καλοκαιριού του 1974.

Πίσω από τη φωτογραφία υπάρχει η αγωνία ενός λαού, οι πιέσεις των Μεγάλων Δυνάμεων και η μοίρα μιας χώρας που λίγο μετά γνώρισε πόλεμο, προσφυγιά και διχοτόμηση.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους