Νέο έργο και νέος συγγραφέας στο Solo Teatro! Το έρημο νησί, του Μαρκ Αρτιγκάου Διανομή: Ένας άνδρας και μια γυναίκα, από 30 έως 40 ετών Γραμμένο στην καταλανική γλώσσα, έχει μεταφραστεί από το 2023...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ένα έργο που μιλά για τους έρωτες που περνούν και για εκείνους που δεν περνούν• για την τύχη, το τυχαίο.

Για τα «κι αν…» που όλοι, κάποια στιγμή στη ζωή, αναρωτιόμαστε: κι αν αντί να σπουδάσω αυτό, είχα σπουδάσει κάτι άλλο; κι αν αντί να ερωτευτώ αυτό το πρόσωπο, είχα ερωτευτεί κάποιο άλλο… Τι θα είχε συμβεί αν, αντί να πάρω αυτή την απόφαση, είχα πάρει μια άλλη… Με τα λόγια του συγγραφέα: Το «Έρημο νησί» είναι η ιστορία Εκείνης και Εκείνου.

Όλων όσων θα μπορούσαν να είχαν υπάρξει.

Εκείνη, που δουλεύει σε μια τράπεζα και που κάποτε ζωγράφιζε γκράφιτι στην πόλη.

Εκείνος, διανομέας κατ’ οίκον, που ονειρεύεται να γίνει ηθοποιός.

Εκείνη κι Εκείνος μάς αφηγούνται πώς ήταν, πώς είναι και πώς θα είναι, τώρα που μια τυχαία συνάντηση τους έχει εγκλωβίσει μέσα σε ένα ασανσέρ και θα μπορούσε να αλλάξει (ή και όχι) τη ζωή τους για πάντα.

Τι θα έπαιρνες μαζί σου σε ένα έρημο νησί; Μια ζωή αφηγημένη από την αρχή μέχρι το τέλος, λαμβάνοντας υπόψη όλες τις πιθανότητες, όλες τις εκδοχές.

Το ίδιο εκείνο βράδυ, όταν επιτέλους βγαίνουν από το ασανσέρ, ένα λάθος σε έναν αριθμό —ένα πέντε αντί για ένα έξι— μπορεί να κάνει να μη συναντηθούν ποτέ ξανά ή μπορεί να γίνει η αρχή μιας μακράς ιστορίας.

Το «Έρημο νησί» στοχάζεται —μέσα από μια κωμωδία— πάνω στις συμπτώσεις που μας έφεραν ως εδώ.

Για ποιες αποφάσεις μετανιώνουμε…; Πώς θα ήταν οι ζωές μας αν ερωτευόμασταν ή αν τελικά είχαμε ακολουθήσει άλλους δρόμους; Μαρκ Αρτιγκάου Απόσπασμα ΕΚΕΙΝΟΣ: (Στο κοινό.) Αυτό που σημάδεψε το πέρασμά μου από την εφηβεία χωρίς σπυράκια στην εφηβεία με σπυράκια ήταν ο θάνατος του παππού.

Τον θυμάμαι πολύ, γιατί ήταν στο σπίτι.

Πολύ αδύνατος.

Πολύ αδύναμος.

Στο κρεβάτι.

Το πρωί πριν πεθάνει μου έκανε νόημα... εγώ καθόμουν δίπλα του και μου έκανε έτσι, «έλα», πλησίασα το αυτί μου στο στόμα του και μου είπε —με φωνή που μόλις ακουγόταν— ότι είχε κρυμμένο μέσα στην ντουλάπα έναν φάκελο γεμάτο λεφτά, με πολύ παλιά χαρτονομίσματα, που εκείνος πίστευε ότι είχαν ανυπολόγιστη αξία.

Σπίτι του παππού. ΜΗΤΕΡΑ: Τι σου είπε ο παππούς; τον ρώτησε η μητέρα του. ΕΚΕΙΝΟΣ: Τίποτα, ότι πρέπει να ψάξω κάτι στην ντουλάπα.

ΕΚΕΙΝΗ: (Στο κοινό.) Εκείνο το μεσημέρι το έκανε.

ΕΚΕΙΝΟΣ: (Στο κοινό.) Έψαξα όλη την κωλο-ντουλάπα.

Το φόρεμα της γιαγιάς... ΕΚΕΙΝΗ: (Στο κοινό.) Σεντόνια, τραπεζομάντιλα... ΕΚΕΙΝΟΣ: (Στο κοινό.) Διαλυμένες παντόφλες... ΕΚΕΙΝΗ: (Στο κοινό.) Εσώρουχα της γιαγιάς... ΕΚΕΙΝΟΣ: Δεν ήταν ανάγκη. ΕΚΕΙΝΗ: Και; ΕΚΕΙΝΟΣ: Στο τέλος ναι, βρήκα τον φάκελο.

Έναν μικρό κίτρινο φάκελο.

ΕΚΕΙΝΗ του δίνει τον φάκελο. ΕΚΕΙΝΗ: Πόσα λεφτά είχε μέσα; ΕΚΕΙΝΟΣ: Εννιά χαρτονομίσματα: 8 των 20 δραχμών, κι ένα των δέκα. Συνολικά: Εκατόν εβδομήντα δραχμές μεταπολεμικές.

Γύρω στα εξήντα ευρώ. ΕΚΕΙΝΗ: Ο παππούς ρώτησε αν τα είχε βρει. ΕΚΕΙΝΟΣ: Ναι, παππού. ΠΑΠΠΟΥΣ: Είναι πολλά λεφτά τώρα, δεν είναι; ΕΚΕΙΝΟΣ: (Ύστερα από παύση.) Πολλά, πάρα πολλά. (Στο κοινό.) Δεν είχα τα κότσια να του πω την αλήθεια. ΠΑΠΠΟΥΣ: Μην ξοδέψεις τα λεφτά σε χαζομάρες. ΕΚΕΙΝΟΣ: Μην τα ξοδέψεις σε χαζομάρες. ΕΚΕΙΝΗ: Μην τα ξοδέψεις σε χαζομάρες.

ΕΚΕΙΝΟΣ: (Στο κοινό.) Αυτή ήταν η τελευταία φράση που μου είπε ο παππούς. Μετά... ΕΚΕΙΝΗ: Και τι έκανες με τα λεφτά; ΕΚΕΙΝΟΣ: Τα φυλάω κάτω από το στρώμα.

Θέλω να πιστεύω ότι μου φέρνουν γούρι. Στη φωτογραφία η αφίσα από την παράσταση της Βαρκελώνης σε σκηνοθεσία του συγγραφέα. @ακόλουθοι

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους