Ισχύουν όλα και σήμερα Θα επαναλάβουμε ΑΥΤΟ το κακό; Καθώς πλησιάζουμε στην ογδοηκοστή επέτειο των βομβαρδισμών της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι από τις ΗΠΑ αυτόν τον μήνα, στις 6 και 9 Αυγούστου...
Ισχύουν όλα και σήμερα Θα επαναλάβουμε ΑΥΤΟ το κακό; Καθώς πλησιάζουμε στην ογδοηκοστή επέτειο των βομβαρδισμών της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι από τις ΗΠΑ αυτόν τον μήνα, στις 6 και 9 Αυγούστου αντίστοιχα, ο κίνδυνος πυρηνικού πολέμου είναι μεγάλος και αυξανόμενος.
Μέχρι στιγμής φέτος, πέντε από τα εννέα έθνη που διαθέτουν πυρηνικά όπλα έχουν εμπλακεί σε ενεργές στρατιωτικές επιχειρήσεις που θα μπορούσαν να κλιμακωθούν, και ενδέχεται να εξακολουθούν να κλιμακώνονται, στη χρήση αυτών των όπλων. Η Ρωσία συνεχίζει τον κατακτητικό της πόλεμο στην Ουκρανία και τις συχνά επαναλαμβανόμενες απειλές της για χρήση πυρηνικών όπλων. Το Ισραήλ και οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν επιτεθεί σε τοποθεσίες στο Ιράν που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την κατασκευή πυρηνικών βομβών.
Και η Ινδία και το Πακιστάν πολέμησαν έναν ακόμη, ευτυχώς σύντομο, πόλεμο για το Κασμίρ.
Ο κόσμος δεν μπορεί πλέον να ενδίδει στην άρνηση που έχει σημαδέψει τη σκέψη μας από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου.
Ο πυρηνικός πόλεμος είναι ένας πραγματικός και υπαρκτός κίνδυνος που πρέπει να αναγνωρίσουμε και να αντιμετωπίσουμε.
Ένας μεγάλης κλίμακας πυρηνικός πόλεμος μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ρωσίας, σύμφωνα με την καλύτερη διαθέσιμη επιστήμη, θα σκότωνε εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους το πρώτο απόγευμα και θα οδηγούσε σε έναν παγκόσμιο λιμό που θα σκοτώσει περίπου έξι δισεκατομμύρια ανθρώπους, τα τρία τέταρτα της ανθρωπότητας, τα πρώτα δύο χρόνια.
Ακόμη και ένας πιο περιορισμένος πυρηνικός πόλεμος, όπως αυτός που θα μπορούσε να είχε συμβεί μεταξύ Ινδίας και Πακιστάν, θα μπορούσε να προκαλέσει έναν παγκόσμιο λιμό που θα σκοτώσει δύο δισεκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως, συμπεριλαμβανομένων 130 εκατομμυρίων στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η τρέχουσα πολιτική και των εννέα πυρηνικών κρατών (που εκτός από αυτά που αναφέρονται παραπάνω περιλαμβάνουν την Αγγλία, τη Γαλλία, την Κίνα και τη Βόρεια Κορέα) δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια ελπίδα για συνεχιζόμενη καλή τύχη.
Και αυτό, φυσικά, είναι τρελό.
Αργά ή γρήγορα, η τύχη τελειώνει.
Αν δεν εξαλείψουμε τα πυρηνικά όπλα, δεν είναι θέμα «αν» αλλά μόνο θέμα «πότε» θα χρησιμοποιηθούν.
Δεν χρειάζεται να είναι έτσι.
Τα πυρηνικά όπλα δεν είναι μια δύναμη της φύσης πάνω στην οποία δεν έχουμε κανέναν έλεγχο.
Είναι μηχανές που έχουμε κατασκευάσει.
Ξέρουμε ακριβώς πώς να τα αποσυναρμολογήσουμε.
Έχουμε ήδη αποσυναρμολογήσει περίπου 50.000 από αυτά τα όπλα με την πάροδο του χρόνου και θα μπορούσαμε εύκολα να αποσυναρμολογήσουμε τα εκτιμώμενα 12.000 που έχουν απομείνει.
Αλλά, για να συμβεί αυτό, πρέπει να πείσουμε τους ηγέτες των πυρηνικά οπλισμένων κρατών να το κάνουν. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η καμπάνια «Back from the Brink» έχει δημιουργήσει ένα εθνικό δίκτυο που απαιτεί θεμελιώδεις αλλαγές στην πυρηνική πολιτική των ΗΠΑ.
Καλεί τις Ηνωμένες Πολιτείες να ξεκινήσουν διαπραγματεύσεις με τα άλλα οκτώ πυρηνικά όπλα για μια επαληθεύσιμη, εκτελεστή συμφωνία για την εξάλειψη των πυρηνικών τους οπλοστασίων, σύμφωνα με ένα συμφωνημένο χρονοδιάγραμμα.
Η εκστρατεία υποστηρίζεται από περισσότερες από εβδομήντα πόλεις και κωμοπόλεις, συμπεριλαμβανομένων της Βοστώνης, της Φιλαδέλφειας, της Βαλτιμόρης, της Ουάσινγκτον, του Σικάγο, του Μιλγουόκι, της Μινεάπολης, του Ντε Μόιν, του Λος Άντζελες, του Σαν Φρανσίσκο, του Τουσόν και της Σολτ Λέικ Σίτι· από νομοθετικά σώματα πολιτειών στην Καλιφόρνια, το Όρεγκον και το Ρόουντ Άιλαντ· από νομοθετικά σώματα στο Μέιν και το Νιου Τζέρσεϊ· και από περισσότερες από 400 ομάδες υπεράσπισης.
Ψηφίσματα που «προτρέπουν τις Ηνωμένες Πολιτείες να οδηγήσουν τον κόσμο πίσω από το χείλος του πυρηνικού πολέμου και να σταματήσουν και να αντιστρέψουν την κούρσα των πυρηνικών εξοπλισμών» βρίσκονται ενώπιον τόσο της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ όσο και της Γερουσίας των ΗΠΑ. Το Ψήφισμα 317, που κατατέθηκε τον Απρίλιο από τον Βουλευτή Τζέιμς ΜακΓκόβερν, Δημοκρατικό της Μασαχουσέτης, έχει προσελκύσει είκοσι οκτώ συνυπογράφοντες· το Ψήφισμα 323, που κατατέθηκε στις 16 Ιουλίου από τον Γερουσιαστή Έντουαρντ Μάρκεϊ, Δημοκρατικό της Μασαχουσέτης, έχει τέσσερις συνυπογράφοντες. Στην Ελλάδα -χάρη στις προσπάθειες των 3 ελληνικών κλάδων της ICAN- 91 δήμοι (ανάμεσά τους οι μεγαλύτεροι και συμβολικότεροι) υποστηρίζουν την εκστρατεία #σώσετηνπόλη, και υιοθετούν την έκκληση της International Campaign to Abolish Nuclear Weapons (ICAN) καλώντας την Ελληνική Κυβέρνηση να υπογράψει και να επικυρώσει την Συνθήκη Απαγόρευσης των Πυρηνικών Όπλων, με στόχο την εξάλειψή τους.
Αυτοί αποτελούν το 26% των δήμων της Ελλάδας (3.200.000 πολίτες) που ενώθηκαν με πολλούς δήμους σε όλο τον κόσμο λέγοντας και απαιτώντας το αυτονόητο ΟΧΙ ΣΤΑ ΠΥΡΗΝΙΚΑ.
Πρέπει να αξιοποιήσουμε αυτή τη δυναμική και να δημιουργήσουμε ένα ευρύ κίνημα, όπως η Εκστρατεία Πυρηνικής Κατάψυξης της δεκαετίας του 1980, για την εξάλειψη των πυρηνικών όπλων πριν μας εξαλείψουν αυτά. «Ας αναπαυθούν εν ειρήνη όλες οι ψυχές εδώ· γιατί δεν θα επαναλάβουμε το κακό». Αυτή είναι η επιγραφή στο κενοτάφιο στο Πάρκο Μνήμης Ειρήνης στη Χιροσίμα.
Καθώς το φάσμα του πυρηνικού πολέμου διαφαίνεται όλο και μεγαλύτερο, αυτή η υπόσχεση θα πρέπει να είναι το οδηγό αστέρι.
Δεν αρκεί να θυμόμαστε και να τιμούμε τους νεκρούς.
Πρέπει να χρησιμοποιήσουμε αυτή τη θλιβερή επέτειο για να οργανώσουμε το ισχυρότερο δυνατό κίνημα για την εξάλειψη των πυρηνικών όπλων, ώστε, πράγματι, το κακό να μην επαναληφθεί.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους