Η ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΑΝΤΙΠΑΛΟΥ ΔΕΝ ΚΕΡΔΙΖΕΙ ΑΓΩΝΕΣ! Του Γιώργου Τάγκα Καθηγητή Φυσικής Αγωγής (Τ.Ε.Φ.Α.Α.) Ειδικότητα: Ταε Κβο Ντο και Πυγμαχία. ΜΕΡΟΣ Α΄ Υπάρχουν στιγμές στην προπονητική σου καριέρα που...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Όχι επειδή κρίθηκε ένα μετάλλιο, όχι επειδή κατακτήθηκε ένας τίτλος, αλλά επειδή μέσα σε λίγα λεπτά βλέπεις έναν αθλητή να αλλάζει τρόπο σκέψης.

Όταν αλλάζει ο τρόπος που σκέφτεται ένας αθλητής, αλλάζει και ο τρόπος που αγωνίζεται.

Μία τέτοια στιγμή δεν πρόκειται να την ξεχάσω ποτέ.

Ήμασταν σε ένα διεθνές πρωτάθλημα και περιμέναμε τη διαδικασία της ζύγισης.

Μαζί μου ήταν ο Σάββας, ένας μικρός αθλητής που από την πρώτη ημέρα ξεχώριζε για έναν λόγο.

Δεν ήταν ο πιο ψηλός, δεν ήταν ο πιο δυνατός, δεν είχε την επιβλητική εμφάνιση που τραβούσε τα βλέμματα.

Αντίθετα, ήταν από τους πιο μικρόσωμους αθλητές της κατηγορίας του.

Όποιος τον έβλεπε για πρώτη φορά δύσκολα θα πίστευε ότι μπορούσε να πρωταγωνιστήσει.

Όσοι όμως τον είχαν αντιμετωπίσει μέσα στο τερέν γνώριζαν την αλήθεια.

Ήταν γρήγορος, είχε εξαιρετική αντίληψη του αγώνα και δεν φοβόταν να πάρει πρωτοβουλίες.

Εκείνη την ημέρα, όμως, συνέβη κάτι διαφορετικό.

Καθώς παρακολουθούσαμε τους αθλητές της κατηγορίας του, ο Σάββας γύρισε προς το μέρος μου και μου είπε χαμηλόφωνα: — «Δάσκαλε... αυτός πρέπει να είναι πολύ καλός.» Τον κοίταξα και τον ρώτησα: — «Και από πού το συμπέρανες αυτό;» Χωρίς να το σκεφτεί ούτε στιγμή, μου απάντησε: — «Από τη φάτσα του.

Φαίνεται πολύ σκληρός.» Χαμογέλασα και του είπα: — «Μην κοιτάς ποτέ το πρόσωπο του αντιπάλου.

Δεν μπορείς να καταλάβεις τις ικανότητές του από την εμφάνισή του.

Περίμενε να τον γνωρίσεις μέσα στον αγώνα.

Εγώ πιστεύω πως, αν τελικά συναντηθείτε, ο αγώνας θα είναι μια ευχάριστη έκπληξη για εσένα και μια δυσάρεστη για εκείνον.» Δεν χρειάστηκε να πούμε τίποτε άλλο.

Λίγες ώρες αργότερα, η κλήρωση τούς έφερε αντιμέτωπους στον ημιτελικό. Ο Σάββας κέρδισε πιο εύκολα απ' όσο περίμενε ακόμη και ο ίδιος.

Όταν κατέβηκε από το τερέν, ήρθε κοντά μου χαμογελώντας. — «Δάσκαλε... είχες δίκιο.

Δεν ήταν τόσο δύσκολος όσο νόμιζα.» Του χαμογέλασα και του είπα μόνο μία φράση. — «Είδες; Μην κοιτάς ποτέ το περιτύλιγμα.» Η ΠΡΩΤΗ ΜΑΧΗ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΤΕΡΕΝ.

Από την ιστορία που σας διηγήθηκα με τον Σάββα μέχρι σήμερα, έχω παρακολουθήσει χιλιάδες αγώνες και οι αθλητές μου έχουν αγωνιστεί σε άλλους τόσους όλα αυτά τα χρόνια που είμαι προπονητής στον Α.Σ. ΘΕΑΓΕΝΗ.

Έχω δει μεγάλα φαβορί να χάνουν από αθλητές που κανείς δεν υπολόγιζε, έχω δει πρωταθλητές να λυγίζουν από το άγχος, έχω δει παιδιά που έδειχναν «αουτσάιντερ» να πραγματοποιούν τους καλύτερους αγώνες της ζωής τους.

Αν όμως υπάρχει ένα λάθος που βλέπω να επαναλαμβάνεται συνεχώς, ιδιαίτερα στις μικρές ηλικίες, είναι ότι πολλοί αθλητές χάνουν τον πρώτο τους αγώνα πριν ακόμη φορέσουν τον θώρακά τους. Η ΗΤΤΑ ΑΡΧΙΖΕΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ.

Πολλοί αθλητές, όταν βρεθούν στον χώρο της προθέρμανσης και δουν έναν αντίπαλο να εκτελεί δυνατά λακτίσματα, που συνοδεύονται από τον εκκωφαντικό ήχο των χτυπημάτων του, ή να εκτελεί μια θεαματική περιστροφική τεχνική ή, ακόμη χειρότερα, να τον δουν να κερδίζει εύκολα κάποιον άλλον, τότε εμφανίζεται ο πιο επικίνδυνος αντίπαλος.

Όχι αυτός που βρίσκεται απέναντί τους, αλλά αυτός που βρίσκεται μέσα στο μυαλό τους.

Ξαφνικά αρχίζουν οι σκέψεις. «Είναι πιο δυνατός από εμένα.» «Δεν μπορώ να κάνω αυτά που κάνει.» «Μάλλον θα χάσω.» Το παράδοξο είναι ότι εκείνη τη στιγμή δεν γνωρίζουν σχεδόν τίποτα για τον πραγματικό τους αντίπαλο.

Δεν ξέρουν πώς αντιδρά όταν πιέζεται, δεν ξέρουν αν κουράζεται εύκολα, δεν ξέρουν αν πανικοβάλλεται όταν μένει πίσω στο σκορ.

Δεν γνωρίζουν αν αντέχει την πίεση ενός δύσκολου αγώνα.

Έχουν όμως ήδη αποφασίσει ότι είναι καλύτερος.

Οι στόχοι δεν αντιδρούν, οι αντίπαλοι αντιδρούν.

Ο στόχος δεν κινείται, δεν αλλάζει απόσταση, δεν σκέφτεται, δεν αντεπιτίθεται, δεν προσπαθεί να σε παγιδεύσει.

Ο πραγματικός αντίπαλος κάνει όλα τα παραπάνω.

Γι' αυτό μια τεχνική που στην προθέρμανση φαίνεται εντυπωσιακή μπορεί να μη βγει ούτε μία φορά μέσα στον αγώνα.

Το ίδιο ισχύει και όταν βλέπουμε κάποιον να κερδίζει εύκολα έναν άλλο αθλητή.

Πολλοί βιάζονται να βγάλουν συμπεράσματα. «Αφού κέρδισε εκείνον εύκολα, θα κερδίσει και εμένα.» Οι αθλητές, όμως, πολλές φορές ξεχνούν ότι κάθε αγώνας είναι διαφορετικός, κάθε αντίπαλος δημιουργεί διαφορετικές συνθήκες και κάθε αναμέτρηση είναι μια νέα ιστορία.

Και αυτό είναι που κάνει τα αθλήματα επαφής τόσο απαιτητικά αλλά και τόσο όμορφα. ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΜΑΘΗΜΑ.

Με τα χρόνια κατάλαβα ότι οι μεγαλύτερες νίκες δεν κερδίζονται μόνο με τις τεχνικές ή τη φυσική κατάσταση.

Κερδίζονται πρώτα μέσα στο μυαλό.

Όταν ένας αθλητής σταματήσει να φοβάται την εικόνα του αντιπάλου και αρχίσει να εμπιστεύεται τον εαυτό του, τότε αγωνίζεται πραγματικά ελεύθερος.

Γιατί η εμφάνιση ενός αθλητή μπορεί να εντυπωσιάζει, αλλά η αυτοπεποίθηση είναι αυτή που κερδίζει τους αγώνες.

Αν υπάρχει ένα μήνυμα που θα ήθελα να περάσω μέσα από αυτό το άρθρο, είναι μόνο ένα.

Να σέβεσαι κάθε αντίπαλο, αλλά να μη φοβάσαι κανέναν πριν τον γνωρίσεις μέσα στο τερέν.

Η εμφάνιση μπορεί να ξεγελάσει, το όνομα μπορεί να ξεγελάσει, οι προηγούμενες νίκες μπορεί να ξεγελάσουν.

Ο αγώνας, όμως, λέει πάντα την αλήθεια.

Και πολλές φορές ο πιο επικίνδυνος αντίπαλος δεν είναι αυτός που βρίσκεται απέναντί σου.

Είναι ο αντίπαλος που έχεις δημιουργήσει μόνος σου μέσα στο μυαλό σου, πριν ακόμη ακουστεί το «Shi-jak». Αν καταφέρεις να νικήσεις αυτές τις σκέψεις, έχεις ήδη κάνει το πρώτο και, ίσως, το σημαντικότερο βήμα προς τη νίκη. Στο Β΄ Μέρος θα δούμε γιατί ο εγκέφαλός μας πέφτει τόσο εύκολα στην παγίδα της πρώτης εντύπωσης και πώς μία από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις στην ιστορία της παγκόσμιας πυγμαχίας αποδεικνύει ότι η εμφάνιση δεν κερδίζει ποτέ έναν αγώνα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους