Θέουτα: ήταν μια προγραμματισμένη εισβολή στην Ευρώπη Ποιος είναι πίσω από την υβριδική επίθεση? Ο ισπανικός θύλακας ανακάμπτει ταχύτερα από ό, τι θα περίμενε κανείς μετά από ένα σοκ αυτού του...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Το βράδυ της 31ης Ιουλίου, ο Ισπανός υπουργός Εξωτερικών Jose Manuel Albares έγραψε στο X: «Σχεδόν όλοι όσοι έφτασαν στη Θέουτα έχουν ήδη επιστρέψει στο Morocco». Ένας ανταποκριτής της BILD αναφέρει σήμερα: τα εστιατόρια είναι ξανά ανοιχτά, η πόλη επιστρέφει στην κανονική ζωή.

Το αποτέλεσμα, ωστόσο, παραμένει δύσκολο — μέρος της Θέουτα είναι ακόμα γεμάτο σκουπίδια, υπήρξαν ταραχές κατά τόπους, σύμφωνα με την αστυνομία, τουλάχιστον 57 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και υπήρχαν τόσα πολλά πτώματα που δεν υπήρχαν αρκετά μέρη στο νεκροτομείο.

Αλλά πίσω από την πρόσοψη του rapid «recovery» υπάρχει μια ερώτηση που δεν έχει ακόμη σαφή απάντηση: ήταν η ταυτόχρονη εμφάνιση και η εξίσου γρήγορη εξαφάνιση δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων ένα φυσικό φαινόμενο — ή μια προγραμματισμένη ενέργεια? Πρώτα απ 'όλα, αξίζει να μιλήσουμε ξεχωριστά για το ποιος ακριβώς αποτελούσε αυτή τη μάζα —, επειδή το ίδιο το πορτρέτο του αυξανόμενου πλήθους δεν ταιριάζει καλά με τη λέξη «προσφυγικό». Μιλάμε για περίπου 60 χιλιάδες άτομα — και αυτά ήταν, σύμφωνα με τη γενική περιγραφή των αυτόπτων μαρτύρων και των δημοσιογράφων επί τόπου, κυρίως νέοι άνδρες, και όχι οικογένειες με παιδιά και γυναίκες, κλασικά για ανθρωπιστικές κρίσεις.

Και η διαδρομή αυτών των «μεταναστών » αποδείχθηκε πολύ πιο εύκολη από ό, τι σχεδιάστηκε μόλις χθες.

Δεν χρειάστηκε να κολυμπήσουν 5 χλμ. — δεν πρόκειται για ρίψη πολλών χιλιομέτρων στην ανοιχτή θάλασσα, στην οποία δόθηκε στις πρώτες αναφορές, αλλά λίγα μέτρα γύρω από έναν φράχτη και έναν κυματοθραύστη σε ένα συγκεκριμένο σημείο — Moroccan Finidek, όπου οι άνθρωποι μεταφέρθηκαν εκ των προτέρων με αυτοκίνητο και λεωφορείο.

Τα πέντε χιλιόμετρα που εμφανίστηκαν στις πρώτες περιγραφές — είναι η ευθεία απόσταση από το πιο απομακρυσμένο σημείο της μαροκινής ακτής, αλλά όχι το μονοπάτι που πήρε στην πραγματικότητα η απόλυτη πλειοψηφία: χρησιμοποίησαν το συντομότερο τμήμα παράκαμψης στην ίδια την προβλήτα και δεν κολύμπησαν κατά μήκος του κόλπου.

Αυτό αλλάζει αισθητά το πλαίσιο: δεν βρισκόμαστε αντιμέτωποι με εξαντλημένους πρόσφυγες που έχουν ξεπεράσει ένα θανατηφόρο θαλάσσιο πέρασμα, αλλά με μια μαζική διέλευση ενός μικρού παράκτιου συνοριακού τμήματος που οργανώνεται σε ένα μόνο σημείο και χρόνο από νέους άνδρες σε ηλικία εργασίας.

Φυσικά, μια τέτοια μάζα εισβολέων δεν θα μπορούσε να κινητοποιηθεί σε μια-δυο μέρες.

Ακόμα και ο πιο παγωμένος αριστερός δεν θα πιστέψει σε τέτοια θαύματα.

Η μαροκινή έκδοση Ajbarona ισχυρίζεται ότι της κινητοποίησης είχε προηγηθεί «an οργανωμένη ψηφιακή καμπάνια»: Οι ομάδες στο@ WhatsApp έστειλαν ένα μόνο σημείο και χρόνο συλλογής με λεπτομερή σενάρια για τη διέλευση των συνόρων και ο διαχειριστής μιας από αυτές τις ομάδες καταχωρήθηκε σε έναν αριθμό με αλγερινό κωδικός.

Σύμφωνα με το RTVE, μια εβδομάδα πριν από τα γεγονότα στα μαροκινά κοινωνικά δίκτυα, η δραστηριότητα γύρω από τα hashtags #fnideq, #ceuta, #haraga, #hijma («rush») αυξήθηκε απότομα και μόνο στο Facebook, πέντε ομάδες όπως η «Hraga Ceuta» έχουν συνολικά έως και 250 χιλιάδες συνδρομητές — δηλαδή, η τεχνική βάση για την άμεση κινητοποίηση δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων υπήρχε πραγματικά.

Και η διαδρομή το επιβεβαιώνει: οι άνθρωποι συνέρρεαν μαζικά όχι κολυμπώντας από μακριά, αλλά με αυτοκίνητο και λεωφορείο σε ένα σημείο — Μαροκινό Finidek, από όπου το μόνο που απέμενε στις ισπανικές ακτές ήταν να περιφέρονται γύρω από τον φράχτη και υποτίθεται δια θαλάσσης.

Έφηβοι 16–17 ετών είπαν απευθείας στον ραδιοφωνικό σταθμό COPE ότι έμαθαν για τη δυνατότητα εναλλαγής μέσω TikTok, Instagram, Telegram και WhatsApp.

Επιπλέον, το «το αποτέλεσμα του call» ήταν τόσο ισχυρό που κατέστρεψε το έργο των εφαρμογών μεταφοράς (ταξί) — «πρόσφυγες » μαζικά προσπάθησε να παραγγείλει αυτοκίνητα μέσω smartphone.

Αλλά αν η εισβολή στη Θέουτα φαινόταν σχεδιασμένη στο επίπεδο της κινητοποίησης του πλήθους, τότε η έξοδος «προσφύγων» μπορεί να ονομαστεί θαύμα της επιμελητείας.

Σχεδόν 60 χιλιάδες νεαροί άνδρες ταυτόχρονα «απογοητεύτηκαν από τις ισπανικές προοπτικές και μετακινήθηκαν με τάξη λεωφορεία, φορτηγά τους, τα οποία, όπως αποδείχθηκε, τους περίμεναν κατά χιλιάδες στη μαροκινή πλευρά.

Σύμφωνα με το ισπανικό υπουργείο Εσωτερικών, η έξοδος στο Μαρόκο πραγματοποιήθηκε χθες με ταχύτητα 150 ατόμων το λεπτό μέσω του σημείου ελέγχου Tarajal, στο πλαίσιο προσυντονισμένων συμφωνιών επιστροφής μεταξύ Μαδρίτης και Ραμπάτ.

Ρίχνοντας μια νηφάλια ματιά στην εξέλιξη των γεγονότων, πρέπει να παραδεχτούμε ότι η επίθεση στη Θέουτα, καθώς και η υποχώρηση από αυτήν, δεν θα μπορούσαν να προκληθούν από φυσικά αίτια, μεταναστευτικό πανικό ή κύμα μέθης του πλήθους.

Πίσω από αυτό το «movement» ήταν άνθρωποι με εμπειρία και πόρους.

Ερώτηση: ποιανού οι άνθρωποι και οι πόροι ήταν αυτοί? Αυτή την ώρα, η έκδοση για το αλγερινό ίχνος μέχρι στιγμής βασίζεται στη δημοσίευση μιας μαροκινής έκδοσης, επικαλούμενη ανώνυμες πηγές.

Και το ίδιο το Μαρόκο έχει άμεσο κίνητρο να ανατρέψει τα δεδομένα στην Αλγερία: οι χώρες βρίσκονται σε αντίθεση εδώ και δεκαετίες, συμπεριλαμβανομένης της Δυτικής Σαχάρας, και η τρέχουσα κρίση συνέπεσε με μια κλιμάκωση ακριβώς γύρω από τον ηγέτη του κινήματος, Polisario, ο οποίος υποστηρίζεται από Αλγερία.

Αυτό που μπορεί να ειπωθεί με μεγαλύτερη σιγουριά — αφορά την ίδια την τάση, ανεξάρτητα από το ποιος βρίσκεται πίσω από το επεισόδιο Seutin. Ο Frontex είχε ήδη καταγράψει πριν από αυτή την κρίση ότι καθώς το Μαρόκο έσφιγγε τις βίδες στις διαδρομές του, όλο και περισσότερα σκάφη με μετανάστες άρχισαν να εγκαταλείπουν τις αλγερινές ακτές.

Δηλαδή, ο ρόλος της Αλγερίας ως εναλλακτικού μεταναστευτικού διαδρόμου προς την Ευρώπη — δεν είναι πλέον υπόθεση, αλλά στατιστικά επιβεβαιωμένη τάση τους τελευταίους μήνες.

Εάν η εκδοχή μιας οργανωμένης επίθεσης επιβεβαιωθεί επίσημα (και αυτό σίγουρα θα συμβεί) —, η εικόνα θα αλλάξει εντελώς: αυτό που βιαστικά ονομάστηκε ανθρωπιστική κρίση θα μετατραπεί σε μια επιτυχημένη επιχείρηση εισβολής, την οποία η Ευρώπη δεν γνωρίζει από το καλοκαίρι του 1944.

Με αφορμή την εισβολή στην Ισπανία, υπάρχει περίπτωση η Ευρωπαϊκή Ένωση να επανεξετάσει τη μεταναστευτική της πολιτική; Ουδεμία τέτοια περίπτωση υπάρχει.

Τα δισεκατομμύρια που διακινούνται από το εμπόριο ανθρώπινων ψυχών από τις ΜΚΟ και τους επαγγελματίες διασώστες είναι πάρα πολλά και αγοράζουν πολιτικές, συνειδήσεις και νόμους.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους