Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αν τα βάλεις με τον χρόνο είναι βέβαιο πως θα χάσεις.

Γνωρίζουμε ότι θα γεράσουμε, αλλά ποτέ δεν είμαστε προετοιμασμένοι αρκετά. ​Όντως, δουλεύοντας και ζώντας σε μια κοινωνία, ακολουθείς: φτιάχνεις τα μαλλιά σου, ενυδατώνεσαι, λευκαίνεις τα δόντια σου, παλεύεις με τη φθορά και αγκαλιάζεις τις βιομηχανίες.

Τη βιομηχανία για το αδυνάτισμα, για την αντιγήρανση, για τη μουσική, για την οικονομία.

Ακολουθείς, αλλιώς περιθωριοποιείσαι. ​Τον Νοέμβριο θα κλείσω τα 43. Μέχρι πριν 5 χρόνια δεν έβαζα ούτε ενυδατική συχνά.

Φέτος, έχω ολόκληρη ρουτίνα από κρέμες, μάσκες, LED (για όσους δεν ξέρουν, είναι αυτές οι "serial killer" μάσκες με φως –κόκκινο, κίτρινο κτλ– που κάνουν εσωτερική αναδόμηση των κυττάρων, περισσότερο κολλαγόνο κτλ), ακτίνες RF, μάσκες για το πρόσωπο, για το πιγούνι, για τα μάτια.

Όλα αυτά είναι μη παρεμβατικές θεραπείες, όπως η σωστή διατροφή ή η περιποίηση των μαλλιών με μετάξι, που επίσης χρησιμοποιώ. ​Κάνω αυτό το ποστ γιατί έχω έναν προβληματισμό που έχει πολλά παρακλάδια. ​Καταρχάς, το κόστος.

Με πρόχειρα μαθηματικά, όλη αυτή η θεραπεία κοστίζει κοντά στα 1.000€ τον χρόνο – και αυτό επειδή την κάνω μόνη μου στο σπίτι.

Σε έναν ειδικό θα κόστιζε πολύ παραπάνω. ​Δεύτερον, ο κοινωνικός προβληματισμός: η κοινωνία δε μας αφήνει να γεράσουμε φυσικά.

Αν το δέρμα μου το αφήσω να αφυδατωθεί έτσι όπως ορίζει η φύση, θα φανώ απεριποίητη, θα χάσω συμφωνίες, θα χάσω εργασιακές θέσεις, θα χάσω views.

Θα χάσω ποιότητα ζωής, γιατί κακά τα ψέματα, τα λεφτά δίνουν ελευθερία, και τα λεφτά κερδίζονται και από την εντύπωση, ακόμα και σε μια πρωινή δουλειά γραφείου.

Σε οποιοδήποτε δουλειά, η φρέσκια εμφάνιση συχνά μεταφράζεται υποσυνείδητα ως επαγγελματισμός. ​Κάποιος μπορεί να πει: είναι κακό να προσέχεις τον εαυτό σου; Φυσικά και όχι.

Αλλά όσο η τεχνολογία προχωράει, η κοινωνική ανισότητα μεγαλώνει και οι απαιτήσεις για μια υγιή εμφάνιση αυξάνονται.

Και είναι τόσο εύκολο να εκπέσεις στη ματαιοδοξία. ​Δεν έχω κατακλείδα, ούτε έχω point.

Αλλά η ομορφιά και η αποδοχή πολλές φορές είναι ξύλινες λέξεις σε έναν κόσμο που μας ζητάει τόσα πολλά.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους