Καλημέρα μπασκετόφιλοι... Στον αλήστου μνήμης αγώνα της 13ης Ιανουαρίου 1988 στο Βελιγράδι μεταξύ Ερυθρού Αστέρα και ΠΑΟΚ που σημαδεύτηκε από το φοβερό μπουκέτο του Κόρφα στον Ζόραν Ράντοβιτς, αυτός...

Πλήρες Κείμενο:

Καλημέρα μπασκετόφιλοι... Στον αλήστου μνήμης αγώνα της 13ης Ιανουαρίου 1988 στο Βελιγράδι μεταξύ Ερυθρού Αστέρα και ΠΑΟΚ που σημαδεύτηκε από το φοβερό μπουκέτο του Κόρφα στον Ζόραν Ράντοβιτς, αυτός που έκανε τη μεγαλύτερη ζημιά στον Δικέφαλο του Βορρά αλλά και πρωτοστάτησε στα επεισόδια που ακολούθησαν, δεν ήταν ούτε ο Μπάνε αλλά ούτε καν ο Μπόμπαν Γιάνκοβιτς.

Ο κύριος λόγος της ήττας, ήταν ο σέντερ των "Crveno Beli" που τα κατοπινά χρόνια θα ακολουθούσε τα βήματα των συμπαικτών του και θα ερχόταν στην Ελλάδα για να αφήσει ανεξίτηλα σημάδια στο πρωτάθλημα μας. Ο Μίρκο Μιλίτσεβιτς καμία σαρανταριά κιλά ελαφρύτερος από οσο τον γνωρίσαμε αλλά με το ίδιο και απαράλλαχτο ατσούμπαλο στυλ του, ο μπασκετμπολίστας που έγινε σύνθημα στο "Γεώργιος Μόσχος" και παντοτινή καψούρα των Αεκτζήδων, ο άνθρωπος που αν δεν έβλεπε τον κόσμο από τα 2.10 μέτρα, με την εμφάνιση του θα μπορούσε να ήταν άνετα ιδιοκτήτης χασαποταβέρνας στη Χασιά, αυτή λοιπόν η λατρεμένη μορφή των ελληνικών γηπέδων, που σήμερα γιορτάζει τα 61α γενέθλια του, ξεκίνησε την καριέρα του ως τριαροτεσσάρι αλλά εξαιτίας ενός προβλήματος στον θυρεοειδή πήρε κιλά και άλλαξε τον τρόπο παιχνιδιού του ανάγοντας την ραβέρσα σε επιστήμη.

Παιδί του Αστέρα ο Μίρκο, είχε ένα καλό όνομα στη Γιουγκοσλαβία και συμμετοχή σε όλες τις σπουδαίες στιγμές των Ερυθρόλευκων του Βελιγραδίου τη δεκαετία του '80, φτάνοντας όμως στην πηγή χωρίς να πιεί νερό αφού ο Αστέρας διεκδίκησε τίτλους σε Γιουγκοσλαβία και Ευρώπη μένοντας με άδεια τα χέρια. Η Τσιμπόνα και η Παρτιζάν ήταν τα εμπόδια και αργότερα ανέτειλε το άστρο της Γιουγκοπλάστικα ώστε να μην επιτρέψει στον Μίρκο να πανηγυρίσει έναν τίτλο με τους "Crveno Beli". Το 1988 ο Μιλίτσεβιτς πήρε μεταγραφή στην Τσιμπόνα αλλά χωρίς να μπορέσει να παίξει δίπλα στον Ντράζεν που είχε φύγει για την Ισπανία.

Τουλάχιστον τον συνάντησε ξανά έστω και ως αντίπαλο στον ημιτελικό του Κυπελλούχων με τον Μίρκο να απαντά με 34 πόντους στους 47 του "Μότσαρτ". Το 1990 κλήθηκε να υπηρετήσει την υποχρεωτική θητεία του στον στρατό και όταν επέστρεψε στο Ζάγκρεμπ τίποτα δεν ήταν όπως πριν.

Οι αποσχιστικές φωνές ακούγονταν όλο και πιο έντονα και τα τύμπανα του πολέμου ηχούσαν στην γιουγκοσλαβική επικράτεια. Ο Μίρκο πήρε το μήνυμα όταν σε έναν αγώνα, ο Βέλικο Μρσιτς -τον οποίο σημειωτέον ο Μιλίτσεβιτς είχε κάτω από τις φτερούγες του- του φώναξε "Δώσε μου τη μπάλα γαμ€@νε Σέρβε". Στα αποδυτήρια ο Μίρκο έκανε ασηκωτο τον Κροάτη από το ξύλο και αφού μίλησε με τον Μίρκο Νόβοσελ, έφυγε από την Τσιμπόνα με προορισμό τη Βοϊβοντίνα.

Κατάφερε να διαφύγει από τη Γιουγκοσλαβία με κινηματογραφικό τρόπο ταξιδεύοντας στο κόκπιτ ενός αεροπλάνου, μία ημέρα προτού ξεσπάσει ο πόλεμος και επιβληθεί απαγόρευση πτήσεων σε ολόκληρο τον εναέριο χώρο.

Ο πρώτος του προορισμός εκτός της πατρίδας του, ήταν το Ισραήλ και η Χάποελ Ιερουσαλήμ.

Ακολούθησε η Ισπανία και η Φόρουμ Βαγιαδολίδ παίρνοντας τη θέση του Σαμπόνις και πλησιάζοντας ολο και πιο κοντά στην Ελλάδα, το 1993 πήγε στην Νάπολι και την ιταλική Α2. Και κάπως έτσι το καλοκαίρι του 1994 βρισκόταν στη Σερβία αναζητώντας νέα επαγγελματική στέγη.

Ακριβώς την ίδια περίοδο βρισκόταν στην χώρα και η ΑΕΚ, με έναν απελπισμένο Βλάντε Τζούροβιτς να ψάχνει απεγνωσμένα έναν σέντερ μετά την αποτυχία να αποσπάσει την υπογραφή του Ζέλικο Ρέμπρατσα.

Και ενώ ο Τζούρο είχε επιστρατεύσει μέχρι τον Πετσάρσκι και τον Ντίβατς για να τον βοηθήσουν στις προπονήσεις, έλαβε το τηλεφώνημα που του έδωσε την λύση στο αδιέξοδο. Ο Μίρκο Μιλίτσεβιτς αυτοπροτάθηκε στον πρώην προπονητή του στον Ερυθρό Αστέρα και με την θετική απάντηση του Τζουροβιτς, η ΑΕΚ μπόλιασε το ρόστερ της εκτός από κιλά και με μπόλικο ταλέντο στο σκοράρισμα.

Η πρώτη εικόνα του αντιτουριστικού Μίρκο σίγουρα δεν ενθουσίασε τους φιλάθλους αλλά όταν ξεκίνησαν οι επίσημες υποχρεώσεις έγινε φανερό σε όλους πως ο Σέρβος ήξερε πολλά καντάρια μπάσκετ.

Όταν η μπάλα πήγαινε στα χέρια του, το αποτέλεσμα ήταν σχεδόν προδιαγεγραμμένο. Ο Μιλίτσεβιτς, όποιος και αν ο αντίπαλος, θα τούρλωνε τα οπίσθια και σπρώχνοντας τον αμυντικό θα τον πήγαινε κοντά στο καλάθι για να βγάλει τη σπυριάρα σχεδόν από το μπυροκοίλι και να την αφήσει με τον αγαπημένο του τρόπο στο διχτάκι.

Και αν βαριόταν να ντριπλάρει ή απλά είχε αργήσει να ακολουθήσει την επίθεση, στο ρεπερτόριο του βρισκόταν ακόμα και το τρίποντο με αυτό το σουτ που έμοιαζε σαν να ξεφορτώνει τσουβάλια στην καρότσα του αγροτικού.

Όπως και αν σκόραρε όμως, ο Μίρκο τη δουλίτσα του την έκανε μια χαρά όπως καταμαρτυρούν οι 21 πόντοι και τα 7 ριμπάουντ μέσο όρο που κατέγραψε στην θητεία του στην ΑΕΚ.

Παρόλη λοιπόν την τρομερή παρουσία του, ο Τζούροβιτς δεν του ανανέωσε το συμβόλαιο αλλά ο Μιλίτσεβιτς δεν άργησε να βρει γρήγορα νέο επαγγελματικό προορισμό φορώντας τα μελανόλευκα του Απόλλωνα Πατρών.

Νέο περιβάλλον για τον Μίρκο αλλά αυτός συνέχισε στο ίδιο μοτίβο παρότι στο μυαλό του είχε και άλλα πράγματα εκτός από το μπάσκετ.

Βλέπετε, ο Μιλίτσεβιτς ήταν και αγαπησιάρης και την περίοδο που αγωνιζόταν στην Πάτρα, το αίσθημα βρισκόταν στην Αθήνα και ο ερωτοχτυπημένος Μίρκο έκανε σχεδόν καθημερινά σε χρόνο ρεκόρ την διαδρομή για χάριν του φτερωτού θεού.

Αγάπη όμως εισέπραξε και από τον λαό της ΑΕΚ που τον αποθέωσε στον αγώνα των δύο ομάδων στην Πάτρα, βλέποντας τον να πετυχαίνει 38 πόντους με 5 τρίποντα και να γυρίζει μόνος του διαφορά 14 πόντων υπέρ του Δικεφάλου.

Ο αστικός μύθος θέλει τον Γιάννη Φιλίππου που μόλις είχε αναλάβει το τιμόνι των διοικητικών της ΑΕΚ να ρωτάει τον αποσβολωμένο Τζουροβιτς "Καλά, αυτόν δεν τον είχαμε εμείς πέρυσι; Γιατί τον διώξαμε;" και εν συνεχεία να δείχνει την πόρτα της εξόδου στον προπονητή.

Έστω και καθυστερημένα ο Μίρκο πήρε την ρεβάνς από τον Τζούρο για την αποπομπή του και με το τέλος των αγωνιστικών του υποχρεώσεων με τον Απόλλωνα πήρε και των ομματιών του, μετακομίζοντας παραδίπλα, στην γειτονική Τουρκία.

Εκεί έριξε άγκυρα για τα επόμενα δέκα χρόνια αλλάζοντας έξι ομάδες και φτάνοντας στο σημείο να πάρει μέχρι και τουρκικό διαβατήριο με το όνομα Μεχμέτ Ονάρ.

Τριχωτός, με το σκερμπεδάκι να ασφυκτιά κάτω από την XXXXXL φανέλα του, αραιό μαλλί και τσακωμένος από τη μέρα που γεννήθηκε με το γυμναστήριο, ο Μίρκο Μιλίτσεβιτς προκαλούσε με την εμφάνιση του το γέλιο, μέχρι να ξεκινήσει το παιχνίδι.

Γιατί τότε ο Σέρβος παιχταράς με τις χίλιες δυο κινήσεις στο παρκέ, την εξής μία που κανείς δεν μπορούσε να ανακόψει, ανάγκαζε τους αντιπάλους να καταπίνουν τα γέλια τους.

Με όνομα βαρύ όσα και τα κιλά του, ο Μίρκο είναι μία cult και πολύ αγαπημένη μορφή των χρυσών εποχών του ελληνικού μπάσκετ και του ευχόμαστε τα Χρόνια Πολλά... Antreas Tsemperlidis Y.Γ. Είναι συγκλονιστική η περιγραφή του Μίρκο σχετικά με την "προφητεία" του για τον θάνατο του Ντράζεν... Ο Μιλίτσεβιτς είχε αυτό το χάρισμα κάποιων διορατικών ανθρώπων και είχε μάθει από τη γιαγιά του να διαβάζει τη μοίρα στην παλάμη.

Την εποχή που ο Πέτροβιτς ήταν αρραβωνιασμένος με την Ρενάτα Τσάλιτς, βρέθηκαν σε κοινή παρέα και ο "Μότσαρτ" που γνώριζε τη φήμη του Μίρκο, του ζήτησε να του διαβάσει το χέρι.

Όντως ο Μιλίτσεβιτς το έκανε και όταν τέλειωσε είπε στον Ντράζεν -η Ρενάτα είχε φύγει από το μαγαζί- "Αν εσύ παντρευτείς με τη Ρενάτα, εγώ θα παντρευτώ τον Χίτλερ"... Για το υπόλοιπο της βραδιάς ο Μίρκο ήταν φανερά προβληματισμένος και απόμακρος αλλά ο Ντράζεν δεν έδωσε τότε ιδιαίτερη σημασία.

Λίγο καιρό αργότερα όταν είχε χωρίσει από την αρραβωνιαστικιά του, συναντήθηκε ξανά με τον Μιλίτσεβιτς και τον ρώτησε τι άλλο είχε διαβάσει στο χέρι του εκείνη τη νύχτα... "Αδερφέ μου να προσέχεις, θα έχεις ένα τρομερό ατύχημα. Η γραμμή της ζωής σου κόβεται, ο Θεός μαζί σου". Μια "προφητεία" που δυστυχώς πραγματοποιήθηκε...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους