Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Δεν είναι πάντα σωστό αυτό που μάθαμε να πιστεύουμε. Κάποτε, μια ιστορία περνά από γενιά σε γενιά τόσο απλοποιημένη, ώστε στο τέλος ξεχνάμε για ποιο πράγμα μιλούσε και ποιο μήνυμα ήθελε πραγματικά να αφήσει.

Έτσι μάθαμε και τον Πινόκιο.

Μέσα από τις παιδικές διασκευές έμεινε κυρίως η εικόνα της μύτης που μεγαλώνει κάθε φορά που λέει ψέματα.

Όμως ο Πινόκιο δεν μιλά μόνο για το ψέμα.

Μιλά για τους κινδύνους της αθωότητας.

Εμπιστεύεται την αλεπού και τον γάτο, επειδή του υπόσχονται ότι τα χρήματά του θα πολλαπλασιαστούν χωρίς κόπο.

Η ιστορία δεν μας λέει απλώς να αποφεύγουμε τους απατεώνες.

Μας λέει κάτι δυσκολότερο: οι απατεώνες γίνονται πειστικοί όταν μας υπόσχονται εκείνο που ήδη επιθυμούμε.

Και όταν ο Πινόκιο ζητά δικαιοσύνη για τα χρήματα που του έκλεψαν, συμβαίνει κάτι παράλογο: ο δικαστής δεν τιμωρεί τους κλέφτες, αλλά φυλακίζει το ίδιο το θύμα.

Έτσι μαθαίνει πως δεν είναι πάντοτε αξιόπιστοι ούτε οι άνθρωποι ούτε οι θεσμοί που υποτίθεται πως μας προστατεύουν. Ο Πινόκιο είναι μαριονέτα όχι επειδή είναι ξύλινος, αλλά επειδή όλοι μπορούν να κινούν τα νήματά του.

Γίνεται αληθινό παιδί όταν μαθαίνει να σκέφτεται, να κρίνει και να αποφασίζει μόνος του.

Ίσως το ερώτημα της ιστορίας να μην είναι αν λέμε ψέματα, αλλά ποιον αφήνουμε να κινεί τα νήματά μας. Chris Pinturicchio

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους