Οι ιδιωτικοποιήσεις που προωθούνται δεν αποτελούν πρακτικές και προβληµατισµούς στο πεδίο του κέρδους. ∆ιαµορφώνουν το πλαίσιο πλήρους ελέγχου της κοινωνίας. Ο πολίτης δεν έχει πρόσβαση στα κοινωνικά...
Οι ιδιωτικοποιήσεις που προωθούνται δεν αποτελούν πρακτικές και προβληµατισµούς στο πεδίο του κέρδους. ∆ιαµορφώνουν το πλαίσιο πλήρους ελέγχου της κοινωνίας.
Ο πολίτης δεν έχει πρόσβαση στα κοινωνικά αγαθά µε ευθύνη και ανάληψη κόστους από το κράτος και πρέπει να πληρώσει.
Ο τρόπος που πληρώνει και οι τιµές στις οποίες πληρώνει δεν θα έχουν καµία εποπτεία από το κράτος (γιατί κάτι τέτοιο έχει χαρακτηριστεί βλαπτικό και κακό για την αγορά), οπότε ο ιδιώτης θα έχει εξουσία όχι µόνο κέρδους αλλά ζωής και θανάτου.
Στη δεκαετία του 1980 ο πολίτης θεωρούσε αδιανόητο να µην µπορεί να εξυπηρετηθεί σε µια δηµόσια δοµή υγείας.
Σήµερα έχει γίνει απολύτως λογικό να περιµένει µήνες να εξυπηρετηθεί και στην κατάληξη να πληρώσει.
Ο νεοφιλευθερισµός, δηλαδή αυτό που εκφράζουν ο Μητσοτάκης αλλά και κόµµατα της αντιπολίτευσης που τον αντιµάχονται απλώς λεκτικά, έχει πλέον υπερβεί το κέρδος ως ζητούµενο.
Εχει αλώσει το σύνολο του ανθρώπου.
Ακόµη και τα συναισθήµατά του. Αλλά αυτό είναι κάτι που πλέον συζητάµε µε τον ψυχολόγο… (Το άρθρο στο σχόλιο 👇)
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους