Στο ίδιο έργο θεατές: Μέχρι πότε θα μετράμε στάχτες και ήρωες; Άλλο ένα καλοκαίρι, η ίδια γνώριμη, αποπνικτική μυρωδιά καμένου σκεπάζει τη χώρα. Άλλο ένα καλοκαίρι, ο τόπος μετατρέπεται σε κρανίου...
Στο ίδιο έργο θεατές: Μέχρι πότε θα μετράμε στάχτες και ήρωες; Άλλο ένα καλοκαίρι, η ίδια γνώριμη, αποπνικτική μυρωδιά καμένου σκεπάζει τη χώρα.
Άλλο ένα καλοκαίρι, ο τόπος μετατρέπεται σε κρανίου τόπο και εμείς μένουμε, για πολλοστή φορά, αδύναμοι, εξοργισμένοι, στο ίδιο έργο θεατές.
Μόνο που φέτος, ο λογαριασμός της τραγωδίας δε μετριέται απλώς σε στρέμματα στάχτης και καμένα σπίτια.
Φέτος, η μαύρη λίστα γράφει ονόματα.
Μετριέται σε ανθρώπινες ζωές. Η Πυροσβεστική μετράει τις πληγές της, μέρα παρά μέρα, αποχαιρετώντας τους δικούς της ανθρώπους.
Τους δικούς μας ανθρώπους.
Αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι απλώς αριθμοί σε ένα δελτίο ειδήσεων.
Είναι οι ήρωες της διπλανής πόρτας που ρίχνονται στις φλόγες με απαρχαιωμένο εξοπλισμό, βγάζοντας εξαντλητικές, απάνθρωπες βάρδιες, παλεύοντας με ένα θηρίο που όλοι ξέραμε ότι θα ξυπνήσει.
Στέκονται απέναντι στη φωτιά με απόλυτη αυταπάρνηση, προσπαθώντας να σώσουν ό,τι σώζεται, πληρώνοντας με το ίδιο τους το αίμα το τίμημα μιας διαχρονικής κρατικής γύμνιας.
Απέναντι σε αυτούς τους ανθρώπους, και στις οικογένειές τους που μένουν πίσω, οφείλουμε σιωπή, βαθύ σεβασμό και ένα πονεμένο «ευχαριστώ». Όμως, πίσω από τον θρήνο, οφείλει πλέον να ξεχειλίσει η οργή.
Είναι ντροπή και αίσχος.
Είναι εξοργιστικό, στα όρια του εγκλήματος, να γνωρίζουμε κάθε χειμώνα με μαθηματική ακρίβεια τι θα συμβεί το καλοκαίρι και παρ’ όλα αυτά να μη γίνεται το παραμικρό σε επίπεδο πρόληψης.
Ο κρατικός μηχανισμός αποδεικνύεται τραγικά, σταθερά και εγκληματικά ανεπαρκής.
Το αφήγημα των «ακραίων καιρικών φαινομένων» και της κλιματικής αλλαγής έχει καταντήσει η μόνιμη δικαιολογία για να καλυφθεί η απόλυτη απουσία σχεδίου.
Η φωτιά, όμως, δε σβήνεται τον Αύγουστο τρέχοντας πίσω από τις φλόγες.
Η φωτιά σβήνεται τον Ιανουάριο, μέσα στο ίδιο το δάσος.
Το να ζητάμε «πρόληψη» δεν είναι μια θεωρητική ευχή, αλλά μια σειρά από ρεαλιστικές, επιτακτικές και πρακτικές ενέργειες που το κράτος οφείλει να υλοποιήσει χθες: α) Καθαρισμός και διαχείριση των δασών τον χειμώνα: Απομάκρυνση της συσσωρευμένης καύσιμης ύλης (ξερά δέντρα, κλαδιά, πυκνή βλάστηση) κατά τους χειμερινούς μήνες.
Δε γίνεται να περιμένουμε τον Ιούνιο για να ανοίξουμε αντιπυρικές ζώνες.
Απαιτείται συντήρηση των δασικών δρόμων όλο τον χρόνο, ώστε να μπορούν να προσεγγίσουν τα πυροσβεστικά οχήματα το σημείο μηδέν πριν η φωτιά γίνει ανεξέλεγκτη. β) Υπογειοποίηση και συντήρηση του δικτύου της ΔΕΗ (ΔΕΔΔΗΕ): Είναι αδιανόητο να θρηνούμε ανθρώπους και δάση επειδή μια σπίθα από γυμνά καλώδια, παλιές κολώνες και ασυντήρητους μετασχηματιστές ήταν αρκετή για να ανάψει η σπίθα.
Απαιτείται υποχρεωτικός, σχολαστικός καθαρισμός της βλάστησης σε τεράστια ακτίνα ασφαλείας γύρω από το δίκτυο και επιτέλους, ένα ρεαλιστικό, δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα για τη σταδιακή υπογειοποίηση των καλωδίων στις δασικές περιοχές. γ) Αυστηρός έλεγχος και μέτρα ασφαλείας στις ανεμογεννήτριες: Οι βλάβες, η υπερθέρμανση ή οι σπινθήρες από αυτές τις τεράστιες βιομηχανικές εγκαταστάσεις που τοποθετούνται μέσα στις καρδιές των βουνών, εγκυμονούν τεράστιους κινδύνους.
Οι εταιρείες πρέπει να ελέγχονται αυστηρά και να υποχρεούνται σε σχολαστική συντήρηση, αποψίλωση μεγάλων αντιπυρικών ζωνών γύρω από τις τουρμπίνες και εγκατάσταση υπερσύγχρονων, αυτόνομων συστημάτων πυρανίχνευσης και κατάσβεσης στη βάση τους.
Το κράτος οφείλει να επιτηρεί τις επενδύσεις, όχι απλώς να μοιράζει άδειες. δ) Επανεργοποίηση και ενίσχυση της Δασικής Υπηρεσίας: Η δασοπροστασία πρέπει να επιστρέψει στους δασολόγους. Η Πυροσβεστική επεμβαίνει στην καταστολή, αλλά η Δασική Υπηρεσία είναι αυτή που γνωρίζει το δάσος, ξέρει πώς να το διαχειριστεί, να το αραιώσει και να το θωρακίσει πριν πάρει φωτιά. ε) Άμεση στελέχωση και σύγχρονος εξοπλισμός: Τέλος στην εξάντληση των πυροσβεστών.
Απαιτούνται άμεσες προσλήψεις μόνιμου προσωπικού ώστε να υπάρχουν ανθρώπινες βάρδιες, καθώς και ριζική ανανέωση του στόλου με οχήματα και μέσα ατομικής προστασίας που αρμόζουν στη σημερινή εποχή. στ) Αυστηρός έλεγχος περιαστικών ζωνών και οικοπέδων: Πραγματικοί έλεγχοι και αυτοψίες από τους Δήμους, όχι απλώς ψηφιακές πλατφόρμες και μεταβίβαση ευθυνών στους πολίτες.
Απαιτείται κεντρική χρηματοδότηση για τον υποχρεωτικό καθαρισμό εκτάσεων που γειτνιάζουν με δάση και σπίτια, με αυστηρές κυρώσεις σε όσους αδιαφορούν. ζ) Ένταξη του εθελοντισμού σε κεντρικό σχεδιασμό: Οργάνωση, εκπαίδευση και πιστοποίηση τοπικών εθελοντικών ομάδων, πλήρως εξοπλισμένων και ενταγμένων στον κεντρικό επιχειρησιακό σχεδιασμό της Πολιτικής Προστασίας.
Δεν αντέχουμε άλλους ήρωες παραδομένους στις στάχτες.
Δεν αντέχουμε άλλο ένα καλοκαίρι του «σώζων εαυτόν σωθήτω» και των μηνυμάτων από το 112 ως τη μοναδική «λύση» απέναντι στην καταστροφή.
Η πρόληψη δεν είναι πολυτέλεια ούτε άσκοπο έξοδο.
Είναι η μόνη ασπίδα για τη ζωή, τη φύση και τον τόπο μας. Οτιδήποτε λιγότερο είναι απλώς συνενοχή.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους