Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Έχετε την εντύπωση ότι κάποιος που παρατάει τον σκύλο του δεμένο σε μια φωτιά, αυτός ο άνθρωπος αγαπούσε πραγματικά το πλάσμα που είχε στην κατοχή του; Είναι αδύνατον να συλλάβει ο ανθρώπινος νους το μέγεθος της κτηνωδίας που κρύβεται πίσω από μια τέτοια πράξη.

Δεν πρόκειται για πανικό.

Πρόκειται για μια εν ψυχρώ προδοσία, μια συνειδητή απόφαση να καταδικάσεις ένα ανυπεράσπιστο πλάσμα στον πιο βασανιστικό, φρικτό θάνατο.

Δεν υπήρχε περίπτωση να άφηνα τον Τσαρλίτο πίσω μου για να σωθώ εγώ.

Θα προτιμούσα να καούμε μαζί παρά να ζήσω με αυτό το βάρος, γιατί μετά δεν θα μπορούσα να ζήσω από τις τύψεις μου.

Τα κατοικίδια μας είναι οικογένειά μας.

Στάθηκαν δίπλα μας σε δύσκολες στιγμές, σε μοναξιές, σε νύχτες που ο κόσμος όλος έμοιαζε άδειος και το μόνο που είχαμε ήταν η ζεστή τους ανάσα και τα πιστά τους μάτια.

Πώς μπορείς να γυρίσεις την πλάτη σε αυτή την απόλυτη, ανιδιοτελή αγάπη; Όταν οι καπνοί πνίγουν τον ορίζοντα και η φωτιά πλησιάζει απειλητικά, εκείνη ακριβώς τη στιγμή δοκιμάζεται η ανθρωπιά μας.

Το να προστατεύεις αυτόν που εξαρτάται ολοκληρωτικά από εσένα δεν είναι επιλογή, είναι ιερό καθήκον και το να χαθείς μαζί του είναι χίλιες φορές προτιμότερο από το να επιζήσεις ως ένας ζωντανός νεκρός, στοιχειωμένος από το βλέμμα που άφησες πίσω σου.

Σκεφτείτε για μια στιγμή τι συμβαίνει μέσα στην ψυχή αυτού του καθηλωμένου ζώου, καθώς οι σπίθες πέφτουν πάνω στο τρίχωμά του και ο αέρας γίνεται καυτός.

Δεν νιώθει μόνο τον σωματικό πόνο της φωτιάς που πλησιάζει, νιώθει τον απόλυτο τρόμο της εγκατάλειψης από τον ίδιο του τον «θεό». Πεθαίνει περιμένοντας, πιστεύοντας μέχρι την τελευταία του πνοή ότι ο άνθρωπός του θα εμφανιστεί μέσα από τους καπνούς για να τον λύσει, αρνούμενος να πιστέψει ότι προδόθηκε τόσο φτηνά.

Αν είμαστε ικανοί να εγκαταλείπουμε έτσι τα πλάσματα που μας χάρισαν τη ζωή τους, τότε έχουμε χάσει κάθε δικαίωμα να αποκαλούμαστε άνθρωποι.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους