Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«Όταν τελειώσαμε, ο καθένας έμεινε στη γωνιά του, χωρίς να τολμάμε να κοιτάξουμε ο ένας τον άλλον.

Δεν έχουμε καθρέφτη για να δούμε το πρόσωπό μας, αλλά ο καθρέφτης βρίσκεται απέναντί μας, η όψη μας αντανακλάται σε εκατό μελανιασμένα πρόσωπα, σε εκατό ρυπαρές και αξιοθρήνητες μαριονέτες.

Μεταμορφωθήκαμε ήδη σε φαντάσματα, ίδια μ' εκείνα που είδαμε χθες.

Τότε, για πρώτη φορά, συνειδητοποιήσαμε ότι η γλώσσα μας δεν έχει τις λέξεις για να εκφράσει αυτή την ύβρι, την εκμηδένιση του ανθρώπου.

Σαν προικισμένοι με την ενορατική ικανότητα των προφητών είδαμε την πραγματικότητα: είμαστε στον πάτο.

Πιο κάτω δεν γίνεται να πάμε: δεν μπορούμε να σκεφτούμε αθλιότερη ύπαρξη από τη δική μας.

Τίποτα πια δεν μας ανήκει: μάς στέρησαν τα ρούχα, τα παπούτσια, τα μαλλιά μας• εάν μιλήσουμε δεν θα μας ακούσουν, και εάν μας άκουγαν δεν θα μας καταλάβαιναν.

Θα μας στερήσουν και τ' όνομά μας: κι αν θέλουμε να το κρατήσουμε, θα πρέπει να βρούμε τη δύναμη μέσα μας, τη δύναμη να το σώσουμε και μαζί μ' αυτό να σώσουμε κάτι από μας, απ' αυτό που υπήρξαμε». Εάν αυτό είναι ο άνθρωπος Πρίμο Λέβι Ο σπουδαίους Ιταλοεβραίος χημικός και συγγραφέας Primo Levi γεννήθηκε στο Τορίνο στις 31 Ιουλίου του 1919.

Μεγάλωσε στη φασιστική Ιταλία του Μπενίτο Μουσολίνι. Ο Ιταλικός φασισμός αρχικά είχε μια θολή θέση για το «εβραϊκό ζήτημα». Ο φασισμός στα πρώτα του βήματα ήταν κυρίως αντικομμουνιστικός, αντιδημοκρατικός και αντιμασονικός και δεν υιοθέτησε τους φρενήρεις ρυθμούς του ναζιστικού αντισημιτισμού.

Όπως αναφέρει ο Emilio Gentile στη μελέτη του για τον φασισμό, ενώ υπήρχαν αντισημίτες φασίστες ταυτόχρονα υπήρχαν και Εβραίοι που συμπαθούσαν το φασιστικό κίνημα: «Ο ρατσισμός δεν ήταν ξένο σώμα στη φασιστική πολιτική κουλτούρα (…) Παρ’ όλα αυτά, μέχρι το 1938, ο αντισημιτισμός δεν είχε αποτελέσει συστατικό στοιχείο της φασιστικής ιδεολογίας, αν και υπήρχαν φασίστες αντισημίτες, όπως υπήρχαν και Εβραίοι ανάμεσα στους φανατικούς οπαδούς του Φασιστικού Κόμματος κι ανάμεσα στις τάξεις των πολιτικών και των διανοούμενων του καθεστώτος.

Στις αρχές τις δεκαετίας του 30 ο Μουσολίνι είχε αποκηρύξει δημόσια τις ρατσιστικές θεωρίες και τον αντισημιτισμό.

Με την εντατικοποίηση εντούτοις της ρατσιστικής πολιτικής, η θέση τους για τον αντισημιτισμό άρχισε να αλλάζει.

Η συμμαχία του με τη ναζιστική Γερμανία σίγουρα επέδρασσε σημαντικά για αυτή τη μεταβολή, αλλά ο αποφασιστικός παράγοντας ήταν η πεποίθηση του Μουσολίνι ότι ο διεθνής ιουδαϊσμός έπαιζε ενεργό ρόλο στον αντιφασισμό, καθώς και η επιθυμία του να επιταχύνει τους ρυθμούς πραγματοποίησης του ολοκληρωτικού πειράματος για να δημιουργήσει μια ιταλική φυλή εθνικά ομοιογενή». Με το βάθεμα της κρίσης τη δεκαετία του 1930 και την πολεμική προετοιμασία οι συνθήκες άλλαξαν άρδην για τους Ιταλούς Εβραίους.

Σταδιακά ο φασισμός υιοθέτησε τον έξαλλο αντισημιτισμό του ναζισμού.

Το 1938 η Ιταλία έγινε και επίσημα «αντισημιτικό κράτος» υιοθετώντας τα πρώτα φυλετικά μέτρα εναντίον των Εβραίων που έγιναν αφετηρία των σκληρών διώξεων που ακολούθησαν.

Σε ένα τέτοιο αφιλόξενο και εχθρικό περιβάλλον ο Primo Levi κατάφερε να ολοκληρώσει με άριστα τις σπουδές του στο τμήμα Χημείας του πανεπιστημίου στο Τορίνο το 1941, ωστόσο πάνω στο πτυχίο υπήρχε η ένδειξη της Εβραϊκής καταγωγής του.

Σε αντίθεση με τον κυρίαρχο μύθο του «παθητικού Εβραίου» που περιμένει σαν πρόβατο τη σφαγή του, χιλιάδες Εβραίοι πήραν τα όπλα ενάντια στη ναζιστική και φασιστική θηριωδία. Ο Primo Levi ήταν ένας από αυτούς.

Αρχικά εντάχθηκε στο παράνομο Κόμμα της Δράσης (Partito d’Azione) και αργότερα στην οργάνωση Δικαιοσύνη και Ελευθερία (Giustizia e Libertà). Έπεσε στα χέρια των φασιστών τον Δεκέμβριο του 1943 και μεταφέρθηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Φόσολι, το οποίο το είχαν καταλάβει οι Γερμανοί μετά τη συνθηκολόγηση της Ιταλίας και το χρησιμοποιούσαν ως κόμβο μεταφοράς για τα στρατόπεδα της Κεντρικής Ευρώπης. Τον Φεβρουάριο του 1944 ο Levi μεταφέρθηκε μαζί με εκατοντάδες ακόμα Εβραίους στο στρατόπεδο εξόντωσης του Άουσβιτς.

Θα ξαναδεί το φως της ελευθερίας στις 27 Ιανουαρίου του 1945, όταν ο Κόκκινος Στρατός απελευθέρωσε το στρατόπεδο.

Τη συγκλονιστική μαρτυρία του από την παραμονή του στο Άουσβιτς την κατέθεσε μέσα από το εμβληματικό του βιβλίο, «Εάν αυτό είναι ο άνθρωπος». «Häftling: έμαθα ότι είμαι ένας Häftling.

Το όνομά μου είναι 174 517: Μας βάφτισαν· για όλη την υπόλοιπη ζωή μας θα έχουμε το νούμερο χαραγμένο στο αριστερό μας μπράτσο». Primo Levi Πηγή: red n' noir «Ταξιδέψαμε ως εδώ μέσα σε σφραγισμένα βαγόνια, είδαμε τις γυναίκες και τα παιδιά μας να τους καταπίνει το σκοτάδι, σκλάβοι πηγαινοερχόμαστε χιλιάδες φορές στην βουβή δουλειά, νεκροί στην ψυχή πριν τον ανώνυμο θάνατο.

Δεν θα ξαναγυρίσουμε.

Κανείς δεν πρέπει να βγει από δω, κανείς που θα μπορούσε να φέρει στον κόσμο μαζί με το χαραγμένο στην σάρκα του νούμερο τη δυσοίωνη είδηση του τι κατάφερε να κάνει άνθρωπος στον άνθρωπο στο Άουσβιτς». 174 517 ★

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους