Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΤΙ ΘΑ ΕΛΕΓΕ Ο ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΣΤΟΥΣ ΣΗΜΕΡΙΝΟΥΣ ΑΘΗΝΑΙΟΥΣ Αν ο Σωκράτης περπατούσε σήμερα στην Ερμού, περνούσε από το Σύνταγμα ή καθόταν σε ένα καφέ στο Μοναστηράκι, δεν θα φορούσε κουστούμι.

Θα εμφανιζόταν με το ίδιο απλό, φθαρμένο τρίβωνα, ανυπόδητος, με εκείνο το διεισδυτικό, ανήσυχο βλέμμα.

Θα σταματούσε έναν βιαστικό Αθηναίο που κοιτάζει την οθόνη του κινητού του, θα τον έπιανε ελαφρά από το μανίκι και, αφού τον ανάγκαζε να βγάλει τα ακουστικά, θα άρχιζε τον διάλογο : «Με συγχωρείς, καλέ μου φίλε, που σε διακόπτω από τη βιασύνη σου.

Βλέπω πως τρέχεις αναστατωμένος, κρατώντας αυτή τη μικρή, φωτεινή συσκευή στο χέρι σου.

Πες μου, σε παρακαλώ, γιατί τρέχεις με τόσο άγχος; — «Τρέχω για τη δουλειά μου, Σωκράτη, για να βγάλω χρήματα, να πληρώσω τους λογαριασμούς, να ενημερωθώ για τις ειδήσεις, να προλάβω το μέλλον!» θα σου απαντούσε εκείνος.

Και ο Σωκράτης θα χαμογελούσε ήρεμα: «Θαυμάσια! Ώστε φροντίζεις τόσο πολύ για τους λογαριασμούς σου, για τα χρήματά σου, για τη φήμη σου και για το τι συμβαίνει στην άλλη άκρη της γης.

Επιτρέψε μου όμως να σε ρωτήσω κάτι απλό: Για την ίδια σου την ψυχή, φροντίζεις; Βλέπω την πόλη μας, την Αθήνα.

Γέμισε με ψηλά κτίρια, γρήγορα αυτοκίνητα, αμέτρητες πληροφορίες και νόμους.

Ισχυρίζεστε πως έχετε τη σοφία όλου του κόσμου στα δάχτυλά σας.

Κι όμως, κοιτάζω τα πρόσωπά σας στους δρόμους και βλέπω αβεβαιότητα, φόβο και θυμό.

Ονομάζετε αυτό το σύστημα Δημοκρατία, αλλά πόσο ελεύθερος είναι ο πολίτης όταν δεν εξασκεί την κρίση του, παρά απλώς καταναλώνει τις γνώμες που του σερβίρουν οι ρήτορες των μέσων ενημέρωσης; Υπερηφανεύεστε για την τεχνολογία σας, αλλά μήπως γίνατε δούλοι των εργαλείων σας; Γνωρίζετε τα πάντα για τους άλλους, αλλά αγνοείτε εντελώς τον εαυτό σας.

Διαπληκτίζεστε καθημερινά για την πολιτική, για την οικονομία, για τις ιδεολογίες.

Μα αν σε ρωτήσω "Τι είναι Δικαιοσύνη;", "Τι είναι Αρετή;", "Τι είναι Ευδαιμονία;", θα μπορέσεις να μου απαντήσεις χωρίς να επαναλάβεις τα λόγια κάποιου άλλου; «Ο ανεξέταστος βίος ου βιωτός ανθρώπω» — Η ζωή που δεν εξετάζεται, δεν αξίζει να την ζει ο άνθρωπος.

Εσείς οι σημερινοί Αθηναίοι νομίζετε πως γνωρίζετε τα πάντα, ενώ στην πραγματικότητα δεν γνωρίζετε ούτε τα βασικά.

Κι αυτό είναι το πιο επικίνδυνο είδος άγνοιας: να μην ξέρεις, αλλά να νομίζεις πως ξέρεις.

Τι σου ζητώ, λοιπόν; Σταμάτα να τρέχεις.

Κάνε μια παύση.

Σβήσε τον θόρυβο.

Αμφισβήτησε τα πάντα.

Μην αποδέχεσαι τίποτα ως αλήθεια απλώς επειδή το είπε η πλειοψηφία, η αυθεντία ή μια οθόνη.

Γνώρισε τον εαυτό σου.

Η αληθινή σοφία δεν είναι η συσσώρευση πληροφοριών, αλλά η επίγνωση της άγνοιάς σου και η διαρκής αναζήτηση της αρετής.

Δεν με νοιάζει αν η πόλη μας έχει πλούτο ή δόξα.

Με νοιάζει αν οι πολίτες της είναι δίκαιοι, ενάρετοι και ελεύθεροι στο πνεύμα.

Γι' αυτό θα είμαι εδώ, σαν ενοχλητική μυίγα (οίστρος) πάνω στο νωθρό άλογο της πόλης, για να σε τσιμπώ και να σε ξυπνώ.

Λοιπόν, καλέ μου φίλε... θα συνεχίσεις να τρέχεις, ή θα καθίσουμε να κουβεντιάσουμε για το τι σημαίνει πραγματικά να ζεις;» @ακόλουθοι @highlight

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους