Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Δεν θέλω να στεναχωρήσω κανέναν αλλά τα σπίτια δεν ξαναγίνονται. Ειδικά απ΄όσους είναι μεροδούλι μεροφάι και που ο τραπεζικός τους λογαριασμός έχει τη μισθοδοσία ή τη σύνταξη και τελειώνει πριν τελειώσει ο μήνας.

Δυστυχώς δεν ξαναγίνονται... Και μαζί τους γίνονται στάχτι όμορφες οικογενειακές στιγμές, γλέντια με φίλους, παιδικές αναμνήσεις, Αυγουστιάτικα μεσημέρια, πιτσιρίκια να τρέχουν στις αυλές.

Τίποτε από αυτά δεν ξαναγίνεται.

Είναι κι ο χρόνος που περνά και δεν ξαναγυρνά.

Τα σπίτια δεν είναι μόνο ντουβάρια που καίγονται και πέφτουν, είναι και αναμνήσεις που καίγονται μαζί τους.

Εγώ δεν θέλω να πάω στο χωριό γιατί μπαίνω στην κουζίνα και μου θυμίζει τη μάνα μου που έφυγε! Γιατί δεν βλέπω απ' έξω το αμάξι του μπαμπά! Κοψτε λοιπόν τις μακακίες... τίποτε από αυτά δεν ξαναγίνεται.

Μια ελιά χρειάζεται 4 με 5 χρόνια για να γίνει ένα μικρό, παραγωγικό δέντρο, και περίπου 7 με 10 χρόνια για να φτάσει σε πλήρη ανάπτυξη και μεγάλη παραγωγή! Όταν καίγεται μια ελιά καίγονται δέκα χρόνια από τη ζωή μας! Θρήνος είναι και ως τέτοιος πρέπει να αντιμετωπίζεται και από το επίσημο κράτος...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους