Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Στη γειτονιά του πατρικού μου στο Χαλάνδρι, μένουν πλέον οι ενήλικες κληρονόμοι με τις οικογένειές τους.

Γονείς ζωντανοί δεν υπάρχουν πια. 50άρηδες τα πρώην παιδιά και 60αρηδες.

Με την κρίση γύρισαν να μείνουν στα πατρικά τους και κάποιοι που είχαν φύγει Επειδή αποτελείται από μονοκατοικίες ή διπλοκατοικίες η γειτονιά, κάποιοι μένουν σε τεράστια σπίτια μόνοι τους.

Έξι από αυτούς είναι χήροι η άγαμοι χωρίς παιδιά.

Στα 16 οικήματα των σημερινών κατοίκων, οι 6 οικογένειες απέκτησαν από 1 παιδί, οι 6 οικογένειες κανένα παιδί και οι υπόλοιπες, από 2 ή 3 παιδιά.

Και ενώ όταν ήμασταν μικρά παίζαμε στους δρόμους, και οι γονείς μας φρόντιζαν όλων τα παιδια σε κάθε ανάγκη, τα σημερινά παιδιά της γειτονιάς μου δεν έπαιξαν ποτέ στον δρόμο, δεν τα βλέπει κανείς, δεν γνωρίζει τα ονόματά τους, τα πρόσωπα τους και άρα δεν τα έχει και καμιά ιδιαίτερη έννοια.

Στα επόμενα 10-15 χρόνια τα σπίτια θα γίνουν πολυκατοικίες και δεν θα υπάρχει πλέον γειτονιά.

Αλλά υπάρχει βεβαίως, λένε, η παραδοσιακή ελληνική οικογένεια.

Στο μυαλό όσων αδυνατούν να απαγκιστρωθούν από τις αναμνήσεις και να αναγνωρίσουν τη νέα εποχή (η αναγνώριση δεν σημαίνει απαραίτητα ότι σου αρέσει κιόλας, κάποιοι μπερδεύονται). Χρειάζεται να σημειώσω ότι οι προπαππούδες των παιδιών της γειτονιάς μου, είχαν από 4 ως 6 ή και 9 παιδιά, όλοι.

Η υπογεννητικότητα ξεκίνησε από τους ανθρώπους που έγιναν γονείς στη δεκαετία του 60 και του 70, επιδεινώθηκε με τα παιδιά τους και κανείς δεν ξέρει τι θα κάνουν τα εγγόνια τους.

Υπάρχει 35αρης στη γειτονιά, που ζει με τους γονείς του, και 3 γεροντοπαλικαρα που ζούσαν με τους γονείς τους επίσης μέχρι που αυτοί πέθαναν.

Πολλοί συμπολίτες μας όμως, ανακάλυψαν τον κόσμο, με το ίντερνετ και το διαδίκτυο. Η κριτική τους σκέψη ξεκινάει από εκεί. Σαν να μην υπήρχε ζωή πριν από αυτά.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους