Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ 4 Η νουβέλα του Θ .Βαλτινού " Ο τελευταίος Βαρλάμης " . Η Υπόθεση του Έργου Η αφηγηματική δομή του βιβλίου είναι ιδιαίτερη και δεν ακολουθεί μια κλασική, γραμμική πλοκή.

Αναπτύσσεται σε δύο βασικά επίπεδα: Το Ιστορικό/Μυθοπλαστικό Πλαίσιο: Η ιστορία εκκινεί από ένα ολιγόστιχο δημοτικό τραγούδι που αναφέρεται σε έναν χαμένο αγωνιστή της Επανάστασης του 1821, τον Βαρλάμη. Το Σύγχρονο Επίπεδο (Μεταμυθοπλασία): Ο Βαλτινός εισάγει ένα φανταστικό πρόσωπο, τη φιλόλογο Ρωξάνη-Ρέα Αβρολαΐτη. Η Ρωξάνη έχει υποβάλει στη Σορβόννη μια διδακτορική διατριβή με τίτλο «Ο τελευταίος Βαρλάμης» και έχει εκδώσει μια μελέτη για τη σχέση Ιστορίας και Λογοτεχνίας.

Μέσα από αυτή την υποτιθέμενη «μελέτη», ξετυλίγονται σκηνές βίας, όπως ο θανάσιμος τραυματισμός ενός ήρωα (του Μισέλ) μέσα στη νύχτα, ο θάνατος του Σαράντη, οι υστερικές κραυγές της Φιλίτσας και η εμφάνιση μιας αινιγματικής γυναίκας, της Βιργινίας Βαρλάμη, που φιλά τον ετοιμοθάνατο στο μέτωπο. Οι Συμβολισμοί και τα Κεντρικά Μηνύματα Ο Βαλτινός χρησιμοποιεί αυτή τη σύντομη ιστορία για να θίξει βαθιά φιλοσοφικά και ιστορικά ζητήματα: Λογοτεχνία εναντίον Ιστορίας: Είναι ο κεντρικός συμβολισμός του έργου.

Όπως σημειώνει χαρακτηριστικά μια ηρωίδα του βιβλίου: «Όταν τα γεγονότα χάσουν τον ασπαίροντα χαρακτήρα τους και ωχριάσουν οριστικά, αναγκαστικά θα εμπιστευτούμε τη λογοτεχνία». Η επίσημη Ιστορία καταγράφει ξερά γεγονότα, αλλά η λογοτεχνία είναι αυτή που διασώζει την ανθρώπινη ψυχή, τα πάθη και την πραγματική ουσία των πραγμάτων.

Ο «Βαρλάμης» ως Σύμβολο της Συλλογικής Μνήμης: Ο Βαρλάμης (που ξεκινά από το δημοτικό τραγούδι) συμβολίζει τον ανώνυμο Έλληνα, τον χαμένο αγωνιστή, αλλά και τις διαδοχικές γενιές που κουβαλούν τα τραύματα της ελληνικής ιστορίας (από το 1821 μέχρι τον Εμφύλιο). Το Φιλί της Βιργινίας Βαρλάμη: Το φιλί στο μέτωπο του ετοιμοθάνατου Μισέλ κάτω από τον πλάτανο συμβολίζει τη συμφιλίωση, τη δικαίωση και τη συγχώρεση. Ο Βαλτινός πίστευε ακράδαντα ότι η λογοτεχνία έχει τη δύναμη να απαλλάξει τους ανθρώπους από τα πάθη και τις αγκυλώσεις του παρελθόντος. Οι Πυροβολισμοί και η Βία: Οι «πιστολιές που θρυμματίζουν τη νύχτα» συμβολίζουν τον αέναο κύκλο της ανθρώπινης και εθνικής βίας (ταύτιση με τα τραύματα του Εμφυλίου Πολέμου, που αποτελεί κεντρικό θέμα σε όλο το έργο του Βαλτινού).

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους