Έφηβοι εγκληματίες: θεέ μου, πόσο τρομερό και στενάχωρο φαινόμενο της παρακμιακής και εγκληματικής εποχής μας! Εκεί που κάποτε εμείς παίζαμε ποδόσφαιρο και μπάσκετ πηγαίνοντας λαχανιασμένοι στα...

Πλήρες Κείμενο:

Έφηβοι εγκληματίες: θεέ μου, πόσο τρομερό και στενάχωρο φαινόμενο της παρακμιακής και εγκληματικής εποχής μας! Εκεί που κάποτε εμείς παίζαμε ποδόσφαιρο και μπάσκετ πηγαίνοντας λαχανιασμένοι στα προκαθορισμένα ραντεβού για αθλητισμό, λόγω της προσμονής να φτάσουμε όσο πιο γρήγορα γίνεται, εκεί που κάποτε ονειρευόμαστε έναν μελλοντικό εαυτό μας με καλή εργασία, κοινωνική προσφορά και ικανοποιητικά έσοδα προκειμένου να ζήσουμε μια όμορφη ζωή, εκεί που κάποτε βλέπαμε αισθησιακές ταινίες –χωρίς το απόλυτο γυμνό– στην τηλεόραση όταν έπεφταν για ύπνο οι γονείς μας και φαντασιωνόμασταν τον εαυτό μας να απολαμβάνει τις θεμελιώδεις απολαύσεις της ζωής, σαρκικές και συναισθηματικές – στην πραγματικότητα ζούσαμε μια προσομοίωση των μελλοντικών αυτών στιγμών μας... τώρα, πολλά αγόρια και ενίοτε κορίτσια σε εφηβική, ακόμα και προεφηβική ηλικία, κουβαλάνε μαχαίρια πάνω τους και σχηματίζουν συμμορίες για να ελέγξουν πλατείες και γειτονιές και σκοτώνονται σε προκαθορισμένα ραντεβού – κάτι σαν τους μπράβους της νύχτας που πουλάνε προστασία σε επιχειρήσεις συγκεκριμένων περιοχών.

Ή, αν προτιμάτε, κάτι σαν αρσενικά λιοντάρια που οριοθετούν την περιοχή κυριαρχία τους με ούρηση.

Ναι, τα παιδάκια! Και κανείς δεν δίνει την πρέπουσα σημασία.

Κανείς με μεγάλη επιρροή σε αυτή τη χώρα, κανένα ΜΜΕ και καμιά πολιτεία διαχρονικά δεν κάνει καμπάνιες ηθικής και πρακτικής φύσεως έτσι ώστε να αποκρούσουμε αυτό το σκληρά ζωώδες φαινόμενο.

Μοιάζουν όλοι παγιδευμένοι στην κατάρτισή τους, στην προπαγάνδα τους, στους τραπεζικούς λογαριασμούς τους και στα νούμερα τηλεθέασης.

Πόσο χαμηλά διανοητικά –σε κάθε επίπεδο– βρίσκεται αυτή η κατά τα άλλα πανέμορφη χώρα! Ακόμα και αν βρεθεί πού και πού κάποιος ψυχίατρος ή ψυχολόγος και καταπιαστεί για λίγα λεπτά με το φλέγον ζήτημα, και λέω λίγα λεπτά διότι στην άθλια ελληνική τηλεόραση των κουτσομπόληδων και χαζών δημοσιογράφων, παρουσιαστών και πανελιστών ξεπετούν τα πραγματικά σοβαρά θέματα, συνήθως –λυπάμαι που το λέω αυτό– ο τρόπος του θα είναι περισσότερο προσωπική επίδειξη και άρτια χρήση ορολογίας παρά κάτι κατανοητό σε όλους και συνταρακτικά απλό.

Ζούμε, μεταξύ άλλων, στην εποχή του φαίνεσθαι και του ΤΙΠΟΤΑ από ουσιαστικής και πρακτικής άποψης.

Προσωπικά, αυτό το θεωρώ ως το πιο σημαντικό πρόβλημα στη χώρα μας αυτόν τον καιρό.

Διότι μέρος αυτών των παιδιών μεθαύριο θα μας ληστεύουν και θα μας δολοφονούν μέσα στα σπίτια μας.

Ενώ ένα άλλο μέρος τους θα σκοτώνει αντιπάλους οπαδούς αθλητικών ομάδων και θα δολοφονεί και αστυνομικούς. Εσείς πώς το βλέπετε; Και γιατί πιστεύετε ότι δεν ασχολείται κανείς;

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους