Θωμάς Μπακαλάκος. Λαός προστάτης. Θάνατος παραμονεύει Στο δρόμο απ’ την Ελευσίνα Δύσοσμος αέρας κλέβει Τρώει τη ζωή μας μήνα μήνα Ούτε πουλιών λαλιές Ούτε τραγούδι εργάτη Ξεράθηκαν οι ελιές Έγινε...

Πλήρες Κείμενο:

Θωμάς Μπακαλάκος. Λαός προστάτης. Θάνατος παραμονεύει Στο δρόμο απ’ την Ελευσίνα Δύσοσμος αέρας κλέβει Τρώει τη ζωή μας μήνα μήνα Ούτε πουλιών λαλιές Ούτε τραγούδι εργάτη Ξεράθηκαν οι ελιές Έγινε στείρα η πάχη Κι αν ο τόπος μας μαράζωσε εσύ μην κλαις Μα να δούμε τι θα γίνει μόνο αυτό να λες Αει να τον αναστήσουμε Ποιος απ’ τους προστάτες θα μας προστατέψει ποιος Ποιος απ’ τους προστάτες θα μας προστατέψει ποιος Αει πρώτος είναι ο λαός αει πρώτος είναι ο λαός Ποιος απ’ τους προστάτες θα μας προστατέψει ποιος Ο λαός Φάμπρικες παντού φυτρώνουν Τις πόλεις γύρω γύρω ζωνουν Βρώμισε το μελτεμάκι Βαριανασαίνει το παιδάκι Ούτε πουλιών λαλιές Ούτε τραγούδι εργάτη Ξεράθηκαν οι ελιές Έγινε στείρα η πάχη Κι αν ο τόπος μας μαράζωσε εσύ μην κλαις Μα να δούμε τι θα γίνει μόνο αυτό να λες Αει να τον αναστήσουμε Ποιος απ’ τους προστάτες θα μας προστατέψει ποιος Ποιος απ’ τους προστάτες θα μας προστατέψει ποιος Αει πρώτος είναι ο λαός αει πρώτος είναι ο λαός Ποιος απ’ τους προστάτες θα μασ προστατέψει ποιος Ο λαός Υπάρχουν τραγούδια που δεν γράφτηκαν απλώς για να ακουστούν, αλλά για να μας αφυπνίσουν.

Το «Λαός Προστάτης» του Θωμά Μπακαλάκου είναι ένα τέτοιο τραγούδι: μια δυνατή καταγγελία απέναντι στην καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος, στην ασυδοσία της οικονομικής εξουσίας και στην υποκρισία εκείνων που εμφανίζονται ως προστάτες της κοινωνίας, ενώ στην πραγματικότητα υπηρετούν συμφέροντα ξένα προς τις ανάγκες της.

Μέσα από τις εικόνες ενός τόπου που ασφυκτιά από τα εργοστάσια, τη ρύπανση και την ανεξέλεγκτη βιομηχανική ανάπτυξη, το τραγούδι μιλά για ανθρώπους που βλέπουν τη γη τους να καταστρέφεται, τον αέρα να δηλητηριάζεται και τη ζωή τους να υποβαθμίζεται.

Η λεγόμενη «ανάπτυξη» εμφανίζεται έτσι όχι ως πρόοδος για όλους, αλλά ως συσσώρευση κέρδους για λίγους, με το κοινωνικό και περιβαλλοντικό κόστος να το πληρώνουν οι πολλοί.

Το κεντρικό ερώτημα παραμένει διαχρονικό, ποιος θα προστατεύσει τον λαό από τους κάθε λογής «προστάτες» του; Από εκείνους που αποφασίζουν χωρίς αυτόν, που εκμεταλλεύονται τον μόχθο του και που αντιμετωπίζουν τη φύση, την εργασία και την ανθρώπινη υγεία ως αναλώσιμα μέσα για την αύξηση των κερδών; Η απάντηση του τραγουδιού είναι καθαρή: ο λαός δεν μπορεί να περιμένει τη σωτηρία του από τα πάνω.

Μπορεί να προστατεύσει τη ζωή, τον τόπο και το μέλλον του μόνο όταν αποκτήσει συνείδηση της δύναμής του, όταν οργανωθεί και όταν διεκδικήσει συλλογικά το δικαίωμα σε καθαρό αέρα, αξιοπρεπή εργασία, κοινωνική δικαιοσύνη και πραγματική δημοκρατία.

Παρότι γράφτηκε πριν από πολλές δεκαετίες, (1979) το «Λαός Προστάτης» παραμένει εξαιρετικά επίκαιρο.

Σε μια εποχή κλιματικής κρίσης, περιβαλλοντικής υποβάθμισης και αυξανόμενων κοινωνικών ανισοτήτων, μας υπενθυμίζει ότι η προστασία της φύσης δεν μπορεί να διαχωριστεί από την προστασία του ανθρώπου.

Και ότι κανένας τόπος και κανένας λαός δεν είναι πραγματικά ασφαλής, όταν οι ζωές των ανθρώπων υποτάσσονται στο κέρδος. Ο μόνος αληθινός προστάτης του λαού μπορεί να γίνει ο ίδιος ο λαός.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους