Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΧΑΙΡΩΝΙΑΣ Η Μάχη της Χαιρώνειας, που διεξήχθη στις 2 Αυγούστου του 338 π.Χ., στην πεδιάδα του Βοιωτικού Κηφισού, κοντά στην πόλη της Χαιρώνειας, εξασφάλισε στον βασιλιά της Μακεδονίας...

Πλήρες Κείμενο:

Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΧΑΙΡΩΝΙΑΣ Η Μάχη της Χαιρώνειας, που διεξήχθη στις 2 Αυγούστου του 338 π.Χ., στην πεδιάδα του Βοιωτικού Κηφισού, κοντά στην πόλη της Χαιρώνειας, εξασφάλισε στον βασιλιά της Μακεδονίας, Φίλιππο Β΄, την κυριαρχία επί του ελληνικού χώρου. ΄Εχοντας εξορμήσει ο Φίλιππος, με 30.000 στρατιώτες και 2.000 ιππείς (επικεφαλής των οποίων ήταν ο τότε 18χρονος γιός του, Αλέξανδρος) στην νότια Ελλάδα, αφού κατέστρεψε την ΄Αμφισσα, κατέλαβε την Ελάτεια, η οποία ήταν στρατιωτικής σημασίας, διότι του έδινε τη δυνατότητα να ελέγχει τον δρόμο προς Βοιωτία και Αττική.

Οι δύο προαιώνιοι εχθροί (Αθηναίοι και Θηβαίοι), θορυβήθηκαν και αναγκάστηκαν να συμμαχήσουν προ του κοινού εχθρού.

Μάλιστα, ο ρήτορας Δημοσθένης (ηγέτης της Αντιμακεδονικής ομάδας στην Αθήνα), τους προέτρεψε να συμμαχήσουν.

Οι δύο αντίπαλες στρατιές, παρατάχθηκαν στην πεδιάδα της Χαιρώνειας. Ο Μακεδονικός στρατός διέθετε, όπως ανωτέρω αναφέρθηκε, 30.000 πεζούς και 2.000 ιππείς, ο δε συμμαχικός των Αθηναίων και Θηβαίων, 30.000 πεζούς και 500 ιππείς.

Επικεφαλής των Αθηναίων ήσαν οι στρατηγοί Στρατοκλής, Χάρης και Λυσικλής και των Θηβαίων, ο Θεαγένης.

Επικεφαλής των Μακεδόνων, ήταν ο Φίλιππος, ο στρατός του οποίου υπερτερούσε σε συνοχή και πολεμική πείρα, ενώ η πλέον σημαντική δύναμη των συμμάχων, ήταν οι επίλεκτοι Θηβαίου, οι απαρτίζοντες τον Ιερό Λόχο. Ο Φίλιππος ηγείτο της δεξιάς πτέρυγας και ήταν αντιμέτωπος με τους Αθηναίους και ο γιός του Αλέξανδρος, επικεφαλής του ιππικού, ήταν αντιμέτωπος με τους Θηβαίους. Ο Φίλιππος ξεκίνησε τη μάχη, τηρώντας αμυντική στάση, ενώ ο Αλέξανδρος επιθετική, αναγκάζοντας τους Θηβαίους να υποχωρήσουν, μετά την εξολόθρευση του Ιερού Λόχου.

Αμέσως μετά, ο Αλέξανδρος, στράφηκε εναντίον των Αθηναίων, οι οποίοι βρέθηκαν να βάλλονται από δύο σημεία.

Η μάχη είχε πλέον κριθεί, με μεγάλες απώλειες για τους συμμάχους.

Αμέσως μετά, ο Φίλιππος έδειξε επιείκεια προς τους Αθηναίους (ελευθέρωσε τους αιχμαλώτους), μη προχωρώντας περαιτέρω για την κατάληψη των Αθηνών.

Ζήτησε όμως από τους Αθηναίους, να αναγνωρίσουν την ηγεμονία του.

Για τους Θηβαίους αντίθετα, η συμπεριφορά του υπήρξε ιδιαίτερα σκληρή.

Θανάτωσε και εξανδραπόδισε όλους τους πολιτικούς αντιπάλους του και επανέφερε τους εξόριστους φίλους του, εγκαθιστώντας στην Καδμεία (την ακρόπολη της αρχαίας Θήβας), μακεδονική φρουρά. Οι Θηβαίοι, έθαψαν τους πεσόντες άνδρες του Ιερού Λόχου σε κοινό τάφο και στο χώρο τοποθέτησαν ως μνημείο, ένα μαρμάρινο λιοντάρι («Λέων της Χαιρώνειας»). Μετά την νίκη του αυτή, ο Φίλιππος, εγκατέστησε σε πολλές πόλεις μακεδονικές φρουρές, συνήψε συνθήκη με Ηλείους, Αρκάδες και Μεσσηνίους, περιορίζοντας τους Σπαρτιάτες, στην πόλη τους.

Το ζητούμενο από πλευράς του, ήταν να συνενώσει τους ΄Ελληνες, υπό την δική του ηγεσία, για να εκστρατεύσουν κατά των Περσών.

Για το λόγο αυτό, συγκάλεσε συνέδριο των Ελλήνων στην Κόρινθο (337 π.Χ.), στο οποίο και αποφασίστηκε, η διάλυση των συνασπισμών των πόλεων, η διενέργεια εκστρατείας κατά των Περσών, υπό την ηγεσία του και η θέσπιση διοικητικού δικαστηρίου, για την επίλυση των διαφορών των πόλεων, στο οποίο θα ασκούσε ο ίδιος χρέη προέδρου.

Στη μάχη της Χαιρώνειας, συγκρούστηκαν ουσία πολιτεύματα.

Από τη μία η μοναρχία των Μακεδόνων και από την άλλη η δημοκρατία και ολιγαρχία των λοιπών πόλεων.

Πολλοί δε είναι αυτοί που θεωρούν ότι, μετά την Χαιρώνεια, έκλεισε η πιο αξιόλογη εποχή της Ιστορίας, η κλασική εποχή και κατά τον γερμανό ελληνιστή Ντρόϊζεν, άνοιξε μια νέα εποχή, η ελληνιστική, με υπερέχουσα δύναμη την Μακεδονία.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους