Η πύλη για τον Ιησού Χριστό είναι η Παναγία μας. Ο μόνος άνθρωπος στη γη, που είναι τόσο κοντά στον Θεάνθρωπο Ιησού Χριστό, είναι Εκείνη που Του δίνει σάρκα. Είναι Εκείνη που κατεβάζει τον Ουρανό στη...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Με τη ενσάρκωση του Κυρίου, η Παναγία μας γίνεται η παντοδύναμη μεσίτριά μας.

Εκείνη μας προστατεύει από την αμαρτία, από τον όλεθρο και τα βάσανα. Η Παναγία μας γίνεται ο μαγνήτης που ελκύει στη γη το Άγιο Πνεύμα.

Μόνο αγαπώντας την Παναγία και έχοντας καθημερινή, κάθε λεπτό σχέση μαζί Της, μπορούμε να ενωνόμαστε με τον Θεό.

Αν αγαπάμε τις προσευχές, τους χαιρετισμούς της Παναγίας, λαμβάνουμε τη Χάρη, ενωνόμαστε με τον Θεό. Η Παναγία μεσολαβεί για να ενωνόμαστε με τον Θεό.

Είναι η πύλη της σωτηρίας μας, η σκέπη του κόσμου. Η Παναγία μας βοηθά να υπερνικούμε τα πάθη μας, ιδίως τις σαρκικές επιθυμίες.

Διαβάζοντας την παράκληση ή τους χαιρετισμούς Της κάθε ημέρα, αποκτούμε σχέση με Της. Η Παναγία είναι ο ανώτερος ιατρός για όλα.

Αρκεί με ταπεινό φρόνημα να Της μιλάμε, να αποκτούμε σχέση μαζί Της διαβάζοντας τους χαιρετισμούς Της. Το Άγιο Πνεύμα δίνει αοράτως στην ψυχή τη γνώση. Σε Εκείνο η ψυχή βρίσκει την ανάπαυση. Το Άγιο Πνεύμα ευφραίνει την καρδιά και της δίνει χαρά επί γης.

Το να αμφιβάλλει μια ψυχή για τη θεότητα του Παναγίου Πνεύματος σημαίνει αμφιβολία για την ίδια τη ζωή της. Διότι Εκείνο μας ζωογόνει και μας τρέφει Πνευματικά, αποτελεί τον ήλιο, τον αέρα, την τροφή, το ποτό της ψυχής.

Σκοπός μας είναι με την υπακοή να γινόμαστε ένα κανάλι, από το οποίο να διέρχεται το θέλημα του Θεού, η σκέψη του Θεού, η αγάπη του Θεού.

Η ηδονή από τα πάθη μάς απομακρύνει από τον Θεό.

Αγαπώ σημαίνει παραδίδω τη ζωή μου για να ζήσουν οι άλλοι, να γίνομαι άγιος κάθε στιγμή της ζωής μου πάνω στη γη. Με τον θάνατο και την Ανάστασή Του ο Κύριος, νικά τον θάνατο, τον διάβολο.

Διότι ως άνθρωπος είναι αναμάρτητος.

Έτσι ο διάβολος δεν έχει δικαίωμα πάνω Του. Ως Θεός είναι αθάνατος, είναι η Πηγή της ζωής και κατά αυτόν τον τρόπο νικά τον Άδη.

Νικώντας ως άνθρωπος τον Άδη, τον θάνατο, μας δίνει τη δυνατότητα, αφού μπολιαστούμε από τη νέα ρίζα του Θεανθρώπου με το Βάπτισμα να τραφούμε με το Σώμα και το Αίμα Του, ακολουθώντας τις εντολές Του, να γινόμαστε «ένα» με τον Θεάνθρωπο Ιησού Χριστό, ναι ανεβαίνουμε κι εμείς στα δεξιά του Πατέρα και να έχουμε Ζωή Αιώνιον. Τα Μυστήρια μας παρέχουν τη θεία Χάρη, η οποία μας φωτίζει και μας στηρίζει για να εφαρμόζουμε τις εντολές του Τριαδικού Θεού.

Τότε ο Τριαδικός Θεός έρχεται και εγκαθίσταται μέσα μας, μας δίνει τη ζωή Του, μας οδηγεί στη Θέωση.

Χωρίς τη θεία Χάρη δεν μπορούμε να ενωνόμαστε με τον Θεό.

Με το Μυστήριο του Βαπτίσματος μπολιαζόμαστε με τον Θεάνθρωπο Ιησού Χριστό και κερδίζουμε τη δυνατότητα για αθανασία.

Με το Χρίσμα λαμβάνουμε τις δωρεές του Αγίου Πνεύματος.

Με τη μετάνοια και την Εξομολόγηση θεραπευόμαστε από τις αμαρτίες και όλες τις πνευματικές ασθένειές μας.

Ενώ με τη Θεία Κοινωνία, που είναι ένα θεοποιό Μυστήριο, τρεφόμαστε με αθανασία με το Αναστημένο Σώμα και Αίμα του Κυρίου. Η Εξομολόγηση είναι ένα δώρο του Θεού στον άνθρωπο με το οποίο όλα τα πεσμένα ανορθώνονται.

Ό,τι και να έχει κάνει ο άνθρωπος, με την Εξομολόγηση ελευθερώνεται από το κακό, τα δεσμά του διαβόλου που τον έχουν αλυσοδέσει οι αμαρτίες. Το Άγιο Πνεύμα με την Εξομολόγηση μάς δίνει πάντα φώτιση και γαλήνη. Στη Θεία Κοινωνία μας δίδεται ολόκληρος ο Ιησούς Χριστός, όχι μόνο το Αναστημένο Σώμα και Αίμα του αλλά και η Θεανθρώπινη ψυχή Του.

Δηλαδή εκτός από την ανθρώπινη φύση Του, μας δίδεται και η θεότητα Του, η οποία μένει αχώριστα ενωμένη μαζί μας. Η Θεία Ευχαριστία αντιπροσωπεύει τη σταυρική θυσία του Κυρίου, η οποία έγινε και γίνεται σε κάθε Θεία Λειτουργία για να μας απαλλάσσει από τη φθορά, την αμαρτία, τον θάνατο και τον διάβολο.

Με τη θυσία αυτή έγινε και γίνεται εξιλέωση του αμαρτωλού κόσμου ενώπιον του Θεού.

Με την επανάληψη του Μυστηρίου της Θείας Μετάληψης, επαναλαμβάνεται η εξιλεωτική θυσία του Κυρίου και κάθε φορά που γίνεται, λαμβάνουμε την ευλογία από τη θυσία αυτή. Το Άχραντο Σώμα και Τίμιο Αίμα του Κυρίου αποτελούν Πηγή πάμπλουτης συμφιλίωσης του Θεού με τον άνθρωπο.

Είναι τα μέσα της κάθαρσης, του αγιασμού, της ανακαίνισης, της Θέωσης.

Με τη μετάληψη του Σώματος και Αίματός Του, δεχόμαστε επίσης και τη Θεότητά Του, όπως αυτή φανερώνεται από τον Ίδιο, σαρκωμένη επάνω στη Γη και όπως αυτή αιωνίως παραμένει στους ουρανούς.

Με τη Θεία Κοινωνία λαμβάνουμε την αθάνατη ζωή του Θεού και γινόμαστε κι εμείς αθάνατοι.

Γινόμαστε μέτοχοι της θείας Ζωής και ο Χριστός κατοικεί μέσα μας.

Όσο πλησιάζουμε και κοινωνούμε με τον Αναστάντα Κύριο, αισθανόμαστε ότι ο θάνατος δεν μας εξουσιάζει.

Η δύναμη του Αναστάντα Χριστού ζωοποιεί τα μέλη μας, περνά μέχρι τα οστά μας, μας δίνει ειρήνη, Χάρη και ελευθερία από τον θάνατο.

Ντυνόμαστε κι εμείς με τη δική Του ευπρέπεια και λαμπρότητα.

Κάθε λόγος του Σωτήρα είναι γεμάτος αλήθεια και όταν εισέρχεται στην ψυχή, την αγιάζει σε όλη την αιωνιότητα.

Ως ζώσα χαροποιός δύναμη, ο Λόγος του Θεού ενεργεί θαυματουργικά και ζωοδοτικά, όταν ο άνθρωπος τον ακούει και τον δέχεται με πίστη.

Κάθε λόγος του Χριστού είναι γεμάτος Θεό, γι’ αυτό όταν εισέρχεται στην ψυχή του ανθρώπου, την καθαρίζει από κάθε ρύπο. Ο Ιησούς Χριστός μας αγάπησε τόσο πολύ που για χάρη όλων μας πέθανε με μαρτυρικό τρόπο.

Ώστε εκείνοι που ζουν να μη ζουν πια για τους εαυτούς τους, αλλά για Εκείνον που πέθανε για χάρη τους και εγέρθηκε.

Ώστε, αν κάποιος είναι στον Χριστό, είναι καινούριο κτίσμα.

Όποιος ομολογήσει ότι ο Ιησούς είναι ο Υιός του Θεού, ο Θεός μένει μέσα Του και αυτός μέσα στον Θεό. Ο Θεός είναι αγάπη, και όποιος μένει μέσα στην αγάπη μένει μέσα στον Θεό, και ο Θεός μένει μέσα του.

Όποιος γνωρίζει τον Κύριο με το Άγιο Πνεύμα γίνεται όμοιος με τον Κύριο.

Και τα πάντα είναι από τον Θεό, που μας συμφιλίωσε με τον εαυτό Του μέσω του Χριστού.

Ο νους υποδουλωμένος στη λογική δεν μπορεί να «βλέπει» τον Θεό. Τον Θεό Τον «βλέπουμε» μέσα από την καρδιά μας κι όταν λέγουμε καρδιά, δεν εννοούμε το συναίσθημα, αλλά τον νου ο οποίος είναι καθαρός από τα πάθη και τα γήινα κτίσματα και είναι στην καρδιά στραμμένος στον Θεό.

Η ουσία της ψυχής μας είναι στην καρδιά.

Όταν η ενέργεια της ψυχής που αποκαλούμε νου ενώνεται με την ουσία της ψυχής που είναι η καρδιά, τότε ο άνθρωπος ξαναβρίσκει τον εαυτό του, συνδέεται με τον Θεό.

Όταν δεν βρίσκουμε μέσα μας τη δύναμη να αποσπαστούμε αμέσως από τα πάθη με την προσευχή του νου, τότε ο καλύτερος δρόμος που απομένει είναι η φλογερή μετάνοια.

Η κραυγή προς τον Θεό: «ελευθέρωσέ με από την εξουσία των πνευμάτων». Όταν ο νους δεν σκορπίζεται έξω με τις αισθήσεις, τότε κυριαρχεί η διάνοια, η βαθύτερη λογική και όχι ο νους.

Διά της «αδιάλειπτης προσευχής» ο νους μαζεύεται στην «οικία», στην καρδιά.

Μπορεί τότε να βρει τον εαυτό του, μπορεί όπως ο άσωτος να γυρίσει στην «οικία» του, στον εαυτό του και τότε βρίσκει τον Πατέρα, τον Θεό.

Η καθαρή ψυχή, επειδή είναι αγαθή, φωτίζεται με μεγάλη λάμψη από τον Θεό.

Τότε ο νους νοεί το αγαθό και γεννά λόγια θεάρεστα.

Όταν όμως η ψυχή γεμίζει από τη βρωμερή λάσπη της κακίας, η ψυχή χωρίζεται μόνη της από τον Θεό.

Πονηροί δαίμονες μπαίνουν στη διάνοια του ανθρώπου και παρακινούν την ψυχή σε βδελυρές πράξεις: μοιχείες, φόνους, αρπαγές, ιεροσυλίες και όλα τα παρόμοια δαιμονικά έργα.

Ο νους δεν είναι η ψυχή αλλά δωρεά του Θεού που σώζει την ψυχή και προηγείται και τη συμβουλεύει.

Εννοούμε, βέβαια, τον νου που είναι ευάρεστος στον Θεό.

Τη συμβουλεύει λοιπόν να καταφρονεί τα πρόσκαιρα και υλικά και φθαρτά και να ερωτεύεται τα αιώνια και άφθαρτα και άυλα αγαθά.

Και ενώ ζει με το σώμα στη γη, να κατανοεί με τον νου και να θεωρεί όλα τα ουράνια και τα σχετικά με τον Θεό.

Εάν τα τρία μέρη της ψυχής (λογιστικό, θυμικό, επιθυμητικό) δεν καθαρίζονται, ο άνθρωπος δεν μπορεί να φθάνει εις τη Θέωση, δεν μπορεί να δέχεται τη Χάρη του Θεού.

Οι δυνάμεις της ψυχής, πριν από την πτώση του ανθρώπου από τον Παράδεισο, είναι δοσμένες στον Θεό.

Μετά την πτώση των πρωτοπλάστων, διαστρέφονται και επικεντρώνονται στα κτίσματα.

Η υπερηφάνεια εμποδίζει το Άγιο Πνεύμα να κατοικεί μέσα μας.

Αποσπά τον άνθρωπο από τον Θεό και τον κάνει να απομονώνεται στον εαυτό του.

Η υπερηφάνεια είναι η σκοτεινή εκείνη άβυσσος στην οποία βυθίζεται ο άνθρωπος με την πτώση.

Ο υπερήφανος παραμένει πάντοτε έξω από την αγάπη του Χριστού που αγκαλιάζει τα πάντα.

Στην υπερηφάνεια βρίσκεται η ουσία του Άδη και η σωτηρία από τον Άδη είναι δυνατή μόνο με τη μετάνοια.

Η μετάνοια είναι το θαύμα που φέρνει τον Θεό μέσα μας.

Μας επαναφέρει από κάθε πτώση, μας καθαρίζει από κάθε ψεγάδι.

Η μετάνοια είναι το θείο θαύμα για την αποκατάστασή μας μετά την πτώση.

Η μετάνοια είναι η έκχυση θείας έμπνευσης πάνω μας.

Με τη δύναμη της ανεβαίνουμε προς τον Θεό, τον Πατέρα μας, για να ζούμε αιώνια στο φως της αγάπης Του.

Με τη μετάνοια συντελείται η Θέωσή μας, αυτό είναι το ασύλληπτο μεγαλείο. Η Χάρη της μετάνοιας δίνεται σε όσους με ολοκληρωτική πίστη αποδέχονται τον λόγο του Χριστού.

Οι θλίψεις, οι πόνοι είναι το κλάδεμα που μας κάνει ο Θεός, για να φέρνουμε περισσότερο καρπό, για να γινόμαστε καλύτεροι. Ο Θεός έχει τους δικούς Του τρόπους να παιδαγωγεί όσους Τον εμπιστεύονται.

Έστω κι αν αισθανόμαστε ότι μας εγκαταλείπει, ο Θεός χρησιμοποιεί τις δοκιμασίες για την παιδαγωγία μας.

Με τις δοκιμασίες συνερχόμαστε, ερχόμαστε σε μετάνοια, μειώνουμε το «εγώ» μας και ξαναγυρίζουμε στον δρόμο του Θεού.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους