Original Post

Πλήρες Κείμενο:

εχθές φύγαμε από το Πόρτο Γερμενό γύρω στη 1 το βράδυ γιατί του έλεγα του άλλου ότι δεν αξίζει να πεθάνουμε και να μη μας πούνε καν στο CNN, γιατί δε δουλεύαμε για το CNN.

Έκανα χιούμορ βέβαια, το είδος που συνηθίζεται μεταξύ ανθρώπων που βρίσκονται σε τέτοιες στιγμές, αλλά το εννοούσα κιόλας.

Στη 1.30 άρχισαν να έρχονται τα μηνύματα ότι η κατάσταση είχε ξεφύγει.

Κάθε καλοκαίρι ίδια ιστορία.

Έχει αλλάξει το βλέμμα μου, οριστικά.

Όταν φεύγαμε, περνώντας από ένα καθαρό σημείο, του είπα αύριο όλα αυτά θα είναι καμμένα. Είναι.

Έβλεπα εχθές μερικά σκυλιά στους δρόμους ευτυχώς ελεύθερα και σκεφτόμουν «τι να κάνω θέε μου;», τίποτα δεν μπορούσα να κάνω.

Άπαξ και ανάψει, άναψε.

Δεν ξέρω γιατί δε μαθαίνουμε από τα λάθη μας, δεν ξέρω γιατί δεν βελτιωνόμαστε, γιατί δεν παίρνουμε περισσότερα μέτρα και μέσα, δεν ξέρω πια γιατί είμαστε τόσο ανάξιοι του δώρου της ζωής, γιατί αντιλαμβανόμαστε τη ζωή ως βίωμα ατομικό ενώ στην ουσία κανείς δεν μπορεί να ζήσει μόνος του.

Υπάρχουμε γιατί υπάρχει το γύρω μας.

Κι αυτό το γύρω μας το περιφρονούμε με τόση αλαζονεία. Πάω βόλτα τον σκύλο μου, να με ισιώσει, να μου δείξει τον δρόμο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους