Original Post

Πλήρες Κείμενο:

53 χρόνια από τον θάνατο (1 Αυγούστου 1973), του Νίκου Ζαχαριάδη, του ιστορικού ηγέτη του ΚΚΕ.

Το κουκουέδικο πέρασε πολλές αντάρες και μπόρες, όμως να το ξεριζώσει κανένας δεν μπόρεσε γιατί αφτό θα σήμαινε να ξεριζώσει τον ίδιο το λαό.

Παρόλες τις δοκιμασίες που τόδερναν και το δέρνουν, το KKE είναι αθάνατο.

Την τιμή σου κάνεις δεν μπορεί να στην αφαιρέσει.

Την τιμή σου μπορείς μονάχα να την χάσεις. (ΝΙΚΟΣ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ) «Ηρθες απ' του Νταχάου τα συρματοπλέγματα.

Ηρθες απ' τη δεκάχρονη σκλαβιά.

Οπως έρχεται ο ήλιος απ' την πόρτα της νύχτας.

Ηρθες και κάπου εκεί στην Κοκκινιά, σ' ένα καλύβι ασβεστωμένο, που η μάντρα του δέκα βολές γαζώθηκε απ' το ντουφεκίδι, που η πόρτα του δέκα βολές βάφτηκε μ' αίμα απ' την κορφή ως τα νύχια.

Και κάπου εκεί, σ' ένα καμμένο σπίτι στα Καλάβρυτα, που απόμειναν στους μαύρους τοίχους του όλο-όλο τρία γράμματα, αυτά μονάχα: Κ.Κ.Ε. Σαν το μονόγραμμα της λεβεντιάς, σαν τρία κόκκινα άστρα, τρεις παπαρούνες της δικιάς μας άνοιξης και κάπου εκεί, σ' ένα καλύβι σιωπηλό της αντρειωμένης Ρούμελης, σ' ένα καλύβι του Μωριά, σ' άλλο της Ηπειρος, ένας λεβέντης λέει: "νοιώθω τα μπράτσα μου πιο δυνατά", ένα κορίτσι λέει: "νοιώθω το γαίμα μου πιο κόκκινο", ένα παιδάκι λέει: "νοιώθω δυο σπιθαμές ψηλότερος", μια χήρα μάνα μες στα μαύρα σκύβει πάνου στα ορφανά της και λέει σφουγγίζοντας τα μάτια της: "ήρθε ο πατέρας σας παιδιά μου". Κι η Λευτεριά σου λέει: "καλώς το το παιδί μου"» (ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους