Επιστρέφοντας από το λογοτεχνικό φεστιβάλ Τήνου που διοργανώνει ο Ντίνος Σιώτης (ευχαριστίες για μια ακόμη φορά) σκέφτομαι πως η μεγαλύτερη απόλαυση για μας τους καλεσμένους συγγραφείς είναι πως...

Πλήρες Κείμενο:

Επιστρέφοντας από το λογοτεχνικό φεστιβάλ Τήνου που διοργανώνει ο Ντίνος Σιώτης (ευχαριστίες για μια ακόμη φορά) σκέφτομαι πως η μεγαλύτερη απόλαυση για μας τους καλεσμένους συγγραφείς είναι πως γνωρίζουμε ωραίους ανθρώπους και συνυπάρχουμε για λίγες μέρες, διαβάζοντας κείμενά μας, αλλά και συντρώγοντας και πίνοντας.

Εγώ σε τέτοιες περιπτώσεις ολιγοήμερης συνύπαρξης, φροντίζω να παριστάνω πως είμαι σχετικά φυσιολογική κι όχι η τρελάρα που οι κοντινοί μου γνωρίζουν πως είμαι.

Συνοδεύω λοιπόν την ομήγυρη στις 11 το βράδυ για φαγητό, αποκρύπτοντας ότι αν φάω εκείνη την ώρα θα χρειαστεί επείγουσα μετακομιδή μου στο πλησιέστερο ιατρικό κέντρο και τεχνηέντως αποχωρώ μετά από λίγο προβάλλοντας διάφορες δικαιολογίες.

Αυτό γενικά πήγε καλά (κανείς δεν χολόσκαγε αν ερχόμουν ή έφευγα κι αν είχα φάει στα κρυφά νωρίτερα μια τυρόπιτα) μέχρι που χθες, εκεί που καθόμουν στο τραπέζι παριστάνοντας ότι έπινα κρασί λες κι είμαι κάποια έξω καρδιά πότης (ενώ απλώς έβρεχα τα χείλη μου) ο αέρας έριξε το ποτήρι μου στο τραπέζι γεμίζοντας γυαλιά το πιάτο μου και καταβρέχοντάς με. Να ήταν άραγε κάποια κοσμική τιμωρία για την υποκρισία μου ή μήπως μυστική βοήθεια από το υπερπέραν καθώς μου έδωσε εξαίρετη αφορμή να απαλλαγώ από το πιάτο και να επιστρέψω εγκαίρως στο δωμάτιό μου, γιατί συνήθως χρειάζομαι κάνα δίωρο για να καλμάρω από την προσπάθεια να είμαι μια λαμπερή και κοινωνική εκδοχή του εαυτού μου και να μπορέσω να κοιμηθώ. Αυτά. Εσείς; Όλα καλά;

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους