Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Είμαστε άραγε η τελευταία γενιά που θυμάται τις γεύσεις και τις μυρωδιες όπως ηταν; Η ντομάτα που αφηνει την μυρωδια της σάρκας της και του ελαιολαδου, πριν να ερθουν τα... εξευγενισμενα έλαια.

Το αγγούρι που μαζι με το γιασεμι, ηταν η επιτομη του ελληνικου καλοκαιριου μαζι με το καρπουζι.

Το ντονερ με τα εξωτικα μπαχαρια, το παστίτσιο να αφηνει αρωματα κανελας και μοσχοκάρυδου... Τα σουβλάκια στον Ισθμό, το μαγεριο της γωνίας, η τσικνα της χασαποταβερνας, τα κεφτεδακια από την σπιτική κουζίνα της γειτόνισσας.

Σήμερα όλα αυτά έχουν αλλάξει, θυσία στην ευκολία του έτοιμου, του βεβιασμένου και μιας φτηνειας που προσαρμοζεται στον χαμηλό μισθό, αγνοώντας την ανάγκη για ποιότητα.

Ακόμα, θυμάμαι τους μεγαλύτερους σε ηλικία να δοκιμάζουν πριν αγοράσουν... Αν η φέτα, η ελιά ή το βερίκοκο δεν πέρναγε τις γευστικες εξετασεις του μερακλη, ο μερακλής αποχωρουσε κουνώντας με απαξια το κεφάλι του, αλλά δεν αγόραζε! Πήγαινε παρακάτω.

Σήμερα, φοβαμαι ότι οι "μερακληδες" όσο πάνε και λιγοστεύουν.

Δεν είμαστε οι συνεχιστές τους.

Είμαστε καταναλωτές τίτλων, εραστές της μετριοτητας ή αδιάφοροι για το παρελθον που το βλεπουμε να ζει μεσα στις φωτογραφιες. Κάτι απ'ολα ή όλα μαζί.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους