«Συγγνώμη για αυτήν! Πάλι τρώει ασταμάτητα!» φώναξε ο Γκάμπορ, καταστρέφοντας τη γιορτινή ατμόσφαιρα.🤨🤨🤨 — Ζητώ συγγνώμη για την αγελάδα μου! Πάλι τρώει χωρίς μέτρο! — η φωνή του Γκάμπορ έσκισε τη...
«Συγγνώμη για αυτήν! Πάλι τρώει ασταμάτητα!» φώναξε ο Γκάμπορ, καταστρέφοντας τη γιορτινή ατμόσφαιρα.🤨🤨🤨 — Ζητώ συγγνώμη για την αγελάδα μου! Πάλι τρώει χωρίς μέτρο! — η φωνή του Γκάμπορ έσκισε τη γιορτινή ατμόσφαιρα σαν πυροβολισμός. Η Άννα πάγωσε, με το πιρούνι στο χέρι.
Η μπουκιά από τη γαλλική σαλάτα έμεινε στη μέση της διαδρομής, χωρίς να φτάσει ποτέ στο πιάτο.
Ήταν μια λεπτή, εύθραυστη γυναίκα, μετά βίας πενήντα κιλά, κι όμως εκείνη τη στιγμή ένιωθε όλα τα βλέμματα του τραπεζιού καρφωμένα πάνω της. Ο Πέτρος πνίγηκε με τη σαμπάνια.
Η γυναίκα του, η Τζούλια, άνοιξε το στόμα της σαν να ήθελε να πει κάτι, αλλά τελικά σώπασε.
Μια βαριά σιωπή έπεσε πάνω από το τραπέζι, τόσο άβολη που ακόμα και η αναπνοή φαινόταν δύσκολη. — Γκάμπορ, ακούς πραγματικά τι λες; — κατάφερε να πει πρώτος ο Πέτρος. — Γιατί; Δεν επιτρέπεται πια να λέμε την αλήθεια; — ο Γκάμπορ ακούμπησε ικανοποιημένος στην καρέκλα του, απολαμβάνοντας ξεκάθαρα την αντίδραση όλων. — Η χαζή γυναίκα μου πήρε πάλι μερικά κιλά.
Ντρέπομαι να εμφανίζομαι μαζί της παντού.
Το πρόσωπο της Άννας έκαιγε.
Όχι τόσο από ντροπή, όσο από πόνο.
Τα δάκρυα μαζεύτηκαν στα μάτια της, αλλά τα κράτησε πίσω όπως είχε μάθει να κάνει.
Στα τρία χρόνια του γάμου τους είχε συνηθίσει.
Στην αρχή έκλαιγε.
Μετά σταμάτησε.
Σε τι βοηθούσε; — Έλα τώρα, Γκάμπι — προσπάθησε διστακτικά να χαλαρώσει την ένταση ο Μπαλάζ από την άλλη άκρη του τραπεζιού. — Η Άννα είναι μια όμορφη γυναίκα, το ξέρεις κι εσύ. — Όμορφη; — γέλασε ο Γκάμπορ. — Την έχεις δει χωρίς μακιγιάζ; Είναι εφιάλτης! Μερικές φορές ξυπνάω το πρωί, την κοιτάζω και σκέφτομαι: ποια ξάπλωσε δίπλα μου; Από πού εμφανίστηκε αυτή; Κάποιος γέλασε νευρικά.
Κάποιος άλλος άρχισε να κοιτάζει το πιάτο του. Η Άννα σηκώθηκε αργά, με προσεκτικές κινήσεις, σαν να φοβόταν ότι θα διαλυθεί σε κομμάτια. — Θα πάω στην τουαλέτα — είπε χαμηλόφωνα και βγήκε από το δωμάτιο. — Παρεξηγήθηκε! — είπε ο Γκάμπορ με ικανοποίηση. — Σε λίγο θα γυρίσει και μέχρι το πρωί δεν θα μιλάει.
Τις γυναίκες πρέπει να τις κρατάς υπό έλεγχο, αλλιώς παίρνουν θάρρος. Ο Πέτρος κοίταξε τον φίλο του και σχεδόν δεν τον αναγνώριζε.
Τον γνώριζε από το σχολείο, ήταν φίλοι δεκαπέντε χρόνια. Ο Γκάμπορ παλιά ήταν το κέντρο της παρέας: χαρούμενος, γεμάτος αυτοπεποίθηση, ο άνθρωπος που έκανε όλους να γελούν.
Όταν παντρεύτηκε την Άννα, όλοι χάρηκαν.
Έμοιαζαν με όμορφο ζευγάρι.
Εκείνη ήταν ήρεμη και γλυκιά, με μεγάλα καστανά μάτια· εκείνος δυναμικός, επιτυχημένος, ένας άντρας που όλοι πίστευαν πως ήξερε τι ήθελε.
Όμως κάπου στην πορεία όλα άλλαξαν.
Στην αρχή ήταν μόνο «αστεία». Ο Γκάμπορ αποκαλούσε τη γυναίκα του μπροστά στους άλλους «η μικρή χαζούλα μου», «ανόητη», «άχρηστη». Οι καλεσμένοι γελούσαν αμήχανα, σαν να ήταν απλώς συζυγικό χιούμορ.
Μετά όμως τα σχόλια έγιναν όλο και πιο σκληρά. «Η αγελάδα μου έφαγε πάλι όλη την τούρτα!» είχε φωνάξει κάποτε μπροστά σε όλο το εστιατόριο, όταν η Άννα παρήγγειλε γλυκό. «Μην την παρεξηγείτε, ούτε να μαγειρεύει σωστά δεν ξέρει!» είχε πει μπροστά στους καλεσμένους μετά από ένα δείπνο που στην πραγματικότητα ήταν εξαιρετικό. «Τι περιμένετε από αυτήν; Με το ζόρι πέρασε τη σχολή και τώρα δουλεύει για ψίχουλα!» είχε πει για μια γυναίκα που είχε πάρει πτυχίο με άριστα και εργαζόταν ως δασκάλα. Η Τζούλια σκούντησε τον άντρα της. — Κάνε κάτι — του ψιθύρισε. Ο Πέτρος σηκώθηκε από το τραπέζι. — Βγαίνω λίγο έξω — είπε, αλλά δεν κατευθύνθηκε προς την πόρτα.
Βρήκε την Άννα στην τουαλέτα.
Η γυναίκα κρατιόταν με τα δύο χέρια από τον νιπτήρα και έκλαιγε σιωπηλά.
Η μάσκαρα είχε κυλήσει σε μαύρες γραμμές στα μάγουλά της και το κραγιόν είχε λερωθεί γύρω από τα χείλη της. — Άννα… είσαι καλά; Η γυναίκα τινάχτηκε και σκούπισε γρήγορα τα μάτια της. — Φυσικά.
Δεν είναι τίποτα.
Θα πλύνω το πρόσωπό μου και θα επιστρέψω. — Γιατί το ανέχεσαι αυτό; Η Άννα γύρισε αργά προς το μέρος του. — Και πού να πάω; Δεν έχω τίποτα.
Το σπίτι είναι δικό του, το αυτοκίνητο είναι δικό του.
Εγώ είμαι μόνο μια δασκάλα, βγάζω ελάχιστα χρήματα.
Οι γονείς μου ζουν στο χωριό και δυσκολεύονται κάθε μήνα. Αν γύριζα πίσω, όλη η περιοχή θα μιλούσε για μένα. Λεπτομέρειες στα σχόλια 👇⤵️
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους