Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Το κείμενο είναι του φίλου και συναδέλφου ΑΝΤΩΝΗΣ ΜΑΡΚΑΚΗΣ και το ασπάζομαι και ταυτίζομαι απόλυτα. "Υπάρχουν δύο ειδών άνθρωποι τη στιγμή που η γη φλέγεται και τα πάντα καίγονται.

Οι πρώτοι λαμβάνουμε ταραγμένοι και ανήσυχοι το μήνυμα του 112: «Εκκενώστε την περιοχή.

Απομακρυνθείτε άμεσα.

Σώστε τη ζωή σας.» Και το κάνουμε με βαριά καρδιά . Γιατί έτσι πρέπει.

Γιατί η ζωή είναι ανεκτίμητη.

Και υπάρχουν οι Άλλοι… Οι Πυροσβέστες.. δεν ξέρω αν υπάρχει λέξη για να τους χαρακτηρίσεις… Εκείνοι που την ίδια ακριβώς στιγμή που χιλιάδες ψάχνουν τον ασφαλέστερο δρόμο για να σωθούν, φορούν τη στολή τους, ανεβαίνουν στο πυροσβεστικό όχημα και αναζητούν τον δρόμο που οδηγεί κατευθείαν στην εστία της φωτιάς ,στην αβεβαιότητα ,στην κόλαση.

Δεν γνωρίζουν αν θα επιστρέψουν.

Δεν γνωρίζουν αν η επόμενη ανάσα τους θα είναι γεμάτη καπνό.

Δεν γνωρίζουν αν η επόμενη στιγμή θα είναι και η τελευταία τους.

Κι όμως... πηγαίνουν χωρίς σκέψη.

Δεν τους σπρώχνει η δόξα.

Δεν τους οδηγούν οι κάμερες.

Δεν επιδιώκουν χειροκροτήματα.

Τους οδηγεί το καθήκον.

Η συνείδηση.

Η ανθρωπιά.

Ψάχνουν την εστία της φωτιάς για να μη φτάσει στο σπίτι κάποιου που δεν γνωρίζουν.

Μπαίνουν μέσα στις φλόγες για να σώσουν έναν άνθρωπο που ίσως δεν συναντήσουν ποτέ ξανά.

Παλεύουν για δάση που δεν τους ανήκουν, για χωριά που δεν κατοικούν, για ζωές που δεν είναι οι δικές τους, παλεύουν για Όλους μας.

Αυτοί δεν είναι απλώς εργαζόμενοι.

Δεν είναι απλώς δημόσιοι υπάλληλοι.

Είναι οι άνθρωποι που επιλέγουν να κοιτάξουν τον θάνατο στα μάτια, ώστε εμείς να συνεχίσουμε να κοιτάζουμε τα παιδιά μας.

Είναι οι άνθρωποι που σπούδαζαν ,που εργάζονταν για να στηρίξουν την οικογένεια τους την περίοδο των διακοπών, είναι οι οικογενειάρχες που αγαπούσαν τον τόπο τους φίλους και τη χώρα μας Και ύστερα... Όταν κάποιος από αυτούς δεν επιστρέψει... Αρχίζει η γνώριμη παράσταση.

Οι ίδιες δηλώσεις.

Τα ίδια στεφάνια.

Τα ίδια δάκρυα μπροστά στις κάμερες.

Οι ίδιες βαρύγδουπες υποσχέσεις ότι «η θυσία του δεν θα ξεχαστεί». Λόγια.

Πάντα πολλά λόγια.

Η πραγματική τιμή δεν αποδίδεται μετά θάνατον.

Η πραγματική τιμή είναι να μη χρειάζεται να θρηνούμε άλλον έναν πυροσβέστη επειδή έλειπε ο εξοπλισμός, επειδή οι υπηρεσίες ήταν υποστελεχωμένες, επειδή η πρόληψη δεν έγινε ποτέ προτεραιότητα ή επειδή η Πολιτεία θυμήθηκε τους ανθρώπους της πρώτης γραμμής μόνο όταν έγινε τραγωδία, επειδή ο στόχος οικοπεδοποίησης των πάντων είναι στόχος Ανθρώπων και συμφερόντων.

Οι γνωστοί Άγνωστοι θα μείνουν και πάλι Άγνωστοι και θα συνεχίσουν το μακάβριο έργο τους το επόμενο καλοκαίρι, δολοφόνοι ανθρώπων και περιβάλλοντος, της ίδιας της Ζωής .σκιές ,άνανδροι, ωμοί, ανέγγιχτοι από κάθε μορφή Αρχών που υποκριτικά σκύβουν το κεφάλι.. συγκινημένοι.. Δυστυχώς, όμως, στην Ελλάδα έχουμε αρχίσει να θεωρούμε φυσιολογικό αυτό που δεν είναι φυσιολογικό.

Δεν είναι φυσιολογικό να καίγεται ο ίδιος τόπος κάθε καλοκαίρι.

Δεν είναι φυσιολογικό να θρηνούμε ξανά και ξανά ανθρώπους της πρώτης γραμμής.

Δεν είναι φυσιολογικό να μετατρέπεται η τραγωδία σε εποχιακή συνήθεια.

Η μεγαλύτερη υποκρισία δεν είναι κυρίως το συλλυπητήριο μήνυμα.

Είναι να θυμάσαι τον ήρωα μόνο όταν γίνει φωτογραφία με μαύρη κορδέλα.

Να μιλάς για την προσφορά του αφού δεν μπορεί πια να σε ακούσει.

Να τον αποκαλείς «ήρωα» μόνο όταν δεν χρειάζεται πλέον να αγωνιστείς για να του εξασφαλίσεις όσα δικαιούται όσο ζει.

Οι πυροσβέστες δεν ζητούν μνημεία.

Ζητούν μέσα για να σώσουν Αξίες και Ανθρώπους και να επιστρέφουν στο σπίτι τους . Δεν ζητούν ύμνους.

Ζητούν σεβασμό.

Δεν ζητούν δάκρυα.

Ζητούν πράξεις.

Γιατί οι αληθινοί Άνθρωποι δεν φορούν κοστούμια, δεν ανεβαίνουν σε βήματα και δεν γράφουν ανακοινώσεις.

Φορούν κράνος γεμάτο στάχτη.

Φοράνε στολή ποτισμένη με ιδρώτα.

Κουβαλούν στους ώμους τους ελπίδες, ζωές και ολόκληρα δάση.

Όσο θα υπάρχουν αυτοί οι άνθρωποι, θα υπάρχει ακόμη ελπίδα. Σε Αυτούς τους ήρωες απλά (αν και με φοβίζει ο χαρακτηρισμός ήρωες)πυροσβέστες μα και Εθελοντές θα ήθελα να εκφράσω ένα ταπεινό «ευχαριστώ» μέσα από την καρδιά μου μαζί με τον σεβασμό της σιωπής …τον σεβασμό της ευγνωμοσύνης.. ..Το ξέρω ότι δεν αρκεί….. αλλαγή και αγώνας στη Μνήμη τους.."

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους