[451 Logo]
 Μόνο Top News & Social
 Επικαιρότητα
 Αθλητικά
 Οικονομία
 Ροή

Υπάρχει κάτι που με προβληματίζει όσο περνούν οι μέρες από τότε που είδα την «Οδύσσεια» του Κρίστοφερ Νόλαν. Διαβάζω συνεχώς το ίδιο σχόλιο: "Οφείλουμε ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Νόλαν, γιατί μας...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Υπάρχει κάτι που με προβληματίζει όσο περνούν οι μέρες από τότε που είδα την «Οδύσσεια» του Κρίστοφερ Νόλαν.

Διαβάζω συνεχώς το ίδιο σχόλιο: "Οφείλουμε ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Νόλαν, γιατί μας έκανε να ξανανοίξουμε τον Όμηρο." Ναι.

Αλλά ταυτόχρονα, όχι.

Όχι γιατί ο Νόλαν δεν το αξίζει.

Το αντίθετο.

Με συγκλόνισε ο τρόπος με τον οποίο πλησίασε το έπος, με σεβασμό, μελέτη και πραγματική αγάπη.

Μακάρι κάθε μεγάλη κινηματογραφική μεταφορά να αντιμετώπιζε έτσι το πρωτότυπο έργο.

Αυτό που με στενοχωρεί είναι κάτι άλλο.

Αν χρειάστηκε να περιμένουμε έναν Βρετανό σκηνοθέτη του Χόλιγουντ για να μας κάνει να ανοίξουμε ξανά τον Όμηρο, τότε κάτι δεν λειτούργησε νωρίτερα.

Κάτι δεν έκανε σωστά το σχολείο.

Κάτι δεν κατάφερε να μεταδώσει ο δάσκαλος.

Κάτι δεν βρήκε χώρο μέσα στο σπίτι, από έναν γονιό που θα έλεγε: «Έλα να σου διαβάσω μια ιστορία που γράφτηκε πριν από χιλιετίες και όμως μιλάει ακόμα για εμάς». Και δεν είναι η πρώτη φορά που το ζούμε.

Θυμάμαι πριν 15 χρόνια, όταν εμείς στο Γυμνάσιο γράφαμε όλοι Greeklish (Ελληνικά με λατινικούς χαρακτήρες). Ήταν σχεδόν μόδα.

Δεν συνειδητοποιούσαμε καν ότι, σιγά σιγά, απομακρυνόμασταν από την ίδια τη γλώσσα μας.

Χρειάστηκε τότε να βγει ο Αντώνης Κανάκης και οι Ράδιο Αρβύλα για να μας πουν δημόσια: «Σταματήστε να γράφετε Greeklish» Και ξαφνικά... τους ακούσαμε.

Το ερώτημα όμως δεν ήταν γιατί το είπε ο Κανάκης.

Το ερώτημα ήταν γιατί δεν το είχαμε καταλάβει μόνοι μας.

Γιατί συχνά έχουμε ανάγκη από έναν άνθρωπο της τηλεόρασης, έναν σκηνοθέτη, έναν influencer ή μια διασημότητα για να μας υπενθυμίσει την αξία όσων ήδη έχουμε.

Σαν να μην πιστεύουμε τη δική μας παιδεία μέχρι να μας την «επιστρέψει» κάποιος απ' έξω. Ο Νόλαν μάς πρόσφερε μια σπουδαία ταινία.

Δεν θα ήθελα όμως να γίνει και η απόδειξη ότι η σχέση μας με τον Όμηρο ξεκινά μόνο όταν αποκτήσει εισιτήριο κινηματογράφου.

Γιατί ο Όμηρος δεν χρειαζόταν τον Νόλαν για να γίνει διαχρονικός.

Εμείς χρειαζόμασταν έναν Νόλαν για να θυμηθούμε πόσο διαχρονικός ήταν ήδη. Και αυτό είναι επικίνδυνο! Πάρα πολύ επικίνδυνο! #odyssey #nolan

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους


Όροι Χρήσης - Επικοινωνία
Update cookies preferences