Στο 7ο επεισόδιο του φουτμπώλ, για την αποτίμηση του Μουντιάλ, που δημοσιεύτηκε στις 26 Ιούλη, αναφερόταν: «Στη μεγάλη κόντρα μεταξύ δύο στρατοπέδων, που οι φίλοι του ποδοσφαίρου κανέναν δεν έχουν...
Στο 7ο επεισόδιο του φουτμπώλ, για την αποτίμηση του Μουντιάλ, που δημοσιεύτηκε στις 26 Ιούλη, αναφερόταν: «Στη μεγάλη κόντρα μεταξύ δύο στρατοπέδων, που οι φίλοι του ποδοσφαίρου κανέναν δεν έχουν ανάγκη να υποστηρίξουν, η FIFA, ο Πρόεδρος της, ο Infantino, έχουν βρει συμμάχους στην αμερικανική υπερήπειρο: πολιτικούς, όπως τον Αμερικανό Πρόεδρο Trump, αλλά και φαινομενικά ποδοσφαιρικούς είναι έκφραση των εσωτερικών πολιτικών αντιθέσεων στις Ηνωμένες Πολιτείες, των αντιθέσεων μεταξύ της Ευρώπης και των Ηνωμένων Πολιτειών σε ένα σκηνικό πολέμου και διαμόρφωσης νέων ισορροπιών και φυσικά δεν έχουν καθόλου να κάνουν ούτε με το ποδόσφαιρο, ούτε και με τους λαούς που το αγαπούν και το παρακολουθούν.» 3 μόλις μέρες μετά ξέσπασε η τεράστια βόμβα, που ήδη έχει απενεργοποιηθεί, αφού πρώτα όμως έδειξε την έκταση της σύγκρουσης στις δύο στρατηγικές που υπάρχουν για το ποδόσφαιρο.
Κι αν η περιγραφή αυτή έμοιαζε να προβλέπει με ακρίβεια τα γεγονότα που θα ακολουθούσαν, αυτό δε συνέβη επειδή στο φουτμπώλ έχουμε κάποια γυάλινη σφαίρα, ούτε εσωτερικές πληροφορίες.
Έχουμε μεθοδολογία ανάλυσης των φαινομένων, πολιτικών και ποδοσφαιρικών και ΔΥΣΤΥΧΩΣ αυτό αρκεί για να επιβεβαιώνονται οι περιγραφές μας από τη ζωή.
Το μεγαλύτερο δυστύχημα, όμως, είναι ότι παρά τη συνέχεια της αρθρογραφίας που έγραφε ακριβώς τα ίδια πράγματα, ορίζοντας ΞΑΝΑ ως απόλυτη αναγκαιότητα οι φίλοι του ποδοσφαίρου να μη συντάσσονται με τη μία ή την άλλη μεριά, το γενικό κλίμα που διαμορφώνεται είναι διθυραμβικό υπέρ της UEFA και της γραμμής της την οποία πολλοί ερμηνεύουν ως πιο «αθώα», «ρομαντική» και λιγότερο «αδηφάγα» για το οικονομικό κέρδος.
Δυστυχώς, σε κάθε περίσταση τα μαζικά συμπεράσματα βγαίνουν μετά τον κρίσιμο χρόνο διεξαγωγής των γεγονότων, όπως αναφερόταν δηλαδή στο ίδιο εκείνο επεισόδιο: «Αυτή είναι η υποκρισία της καθυστερημένης ανάγνωσης της ιστορίας, το να καταλαβαίνεις ή απλά φαινομενικά να αποδέχεσαι την ισχύ μιας άποψης όταν πλέον αυτό δεν έχει κανένα νόημα.
Το ζήτημα είναι να την υποστηρίζεις όταν αυτή εκφράζεται, όταν αυτή εναντιώνεται σε αυτό το άσχημο που έρχεται.» Σε μια ακόμα εποχή αποθέωσης της αυταπάτης, τα κείμενα που αφήνουμε εδώ δυστυχώς θα χρησιμεύσουν μόνο ως ιστορικές αποδείξεις της παντελούς ιδεολογικής αδράνειας των λαών να προστατεύσουν το ποδόσφαιρο από αυτό που έρχεται, όποιος κι αν επικρατήσει σε αυτό τον πόλεμο (του οποίου γνωρίζουμε τις ισορροπίες αλλά θα ήταν λάθος να προεξοφλήσουμε την έκβαση). Αντί για το ρομαντισμό της αυταπάτης, προτιμούμε να είμαστε «οι τρελοί του χωριού» που θα παλεύουν για το έρμο αυτό το παιχνίδι που κάνει να κλαίνε ανθρώπους που δεν έκλαψαν ποτέ ακόμα κι αν δεν είχαν ψωμί. Συνοδοιπόρους ψάχνουμε…
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους