Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αχ, αυτή η αναγνωστική λαμπίτσα σαν αντιπυρική ζώνη μέσα στη νύχτα.

Την πρώτη Αυγούστου η Ελλάδα καίγεται από άκρη σε άκρη και τα ζωάκια να τρέχουν χωρίς να γνωρίζουν προς ποια ανθρώπινη ανοησία να σωθούν.

Και τότε την είδα.

Μια γυναίκα καθισμένη χαμηλά στην άμμο, μπροστά στο σκοτεινό νερό, διάβαζε.

Στα γόνατά της είχε στερεώσει ένα μικρό φως.

Δεν ξέρω τι βιβλίο κρατούσε.

Ίσως σπουδαίο, ίσως ασήμαντο, ίσως εκείνο το μέτριο ανάγνωσμα που μας βρίσκει στην κατάλληλη ώρα και γίνεται αναγκαίο.

Δεν έχει σημασία.

Εγώ είχα μέσα μου σειρήνες, ανακοινώσεις, καμένα σπίτια, καμένα ζώα, αριθμούς, εκείνη την ανήμπορη οργή που μας κάνει να αισθανόμαστε ένοχοι ακόμη κι όταν αναπνέουμε. Εκείνη γύριζε μια σελίδα. Τόσο λίγο. Τόσο πολύ. Καλό μήνα είπαμε;

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους