Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Γαλλία, Ισπανία, Ιταλία, Ελλάδα… φωτιές παντού. Πείτε μου πως δεν υπάρχει συντονισμός.

Πείτε μου πως όλα οφείλονται μόνο σε ένα τσιγάρο που πέταξε ένας ασυνείδητος άνθρωπος.

Ελάτε τώρα... Ένας μανιασμένος, λυσσαλέος, διαβολεμένος αέρας και μέσα σε λίγες ώρες ολόκληρα τοπία μετατρέπονται σε κόλαση.

Και εσύ στέκεσαι εκεί, ανήμπορος.

Ξέρεις εδώ και χρόνια ότι οι φωτιές θα έρθουν, ξέρεις τον κίνδυνο, αλλά παραμένεις ένας απλός θνητός μπροστά στη δύναμη της φύσης και στην αδυναμία της ανθρώπινης οργάνωσης.

Ο παράδεισος της Ελλάδας στις φλόγες… Τα δάση, τα δέντρα, τα λουλούδια, τα ζώα, τα σπίτια, οι μνήμες μιας ολόκληρης ζωής.

Όλα μπορούν να γίνουν στάχτη μέσα σε λίγα λεπτά.

Ένα τοπίο που χρειάστηκε εκατομμύρια χρόνια για να δημιουργηθεί, μια ισορροπία που χτίστηκε μέσα στους αιώνες, μπορεί να καταστραφεί από μια σπίθα, από μια αμέλεια, από μια εγκληματική πράξη ή από την ανικανότητα να προστατευτεί αυτό που μας ανήκει όλους.

Και μέσα σου μένει ένα βάρος.

Ένα πλάκωμα στην ψυχή.

Ανατριχιάζεις σε κάθε ριπή του ανέμου, κοιτάς τον καπνό στον ουρανό και νιώθεις ότι δεν μπορείς να κάνεις τίποτα.

Το ερώτημα μένει πάντα ίδιο πώς κοιμούνται άραγε ήσυχοι όσοι έχουν την ευθύνη να προστατεύσουν αυτόν τον τόπο; Πώς κοιμάται ένα κράτος που πολλές φορές μοιάζει απόν, αργό, αδιάφορο απέναντι στην καταστροφή; Ο πρωθυπουργός μας όλα καλά ή είναι για μπάνιο στη θάλασσα; Πήγε να πνίξει την ανείπωτη θλίψη του θαρρώ... Πόσο ακόμη θα θυσιάζονται δάση, ζώα και ανθρώπινες ζωές στον βωμό συμφερόντων, λανθασμένων επιλογών και σκοτεινών υποψιών που γεννιούνται κάθε καλοκαίρι; Δεν είναι μόνο οι φωτιές που καίνε τη γη. Είναι και η αίσθηση ότι χάνεται κάτι βαθύτερο..η ασφάλεια, η εμπιστοσύνη, η σχέση μας με τον τόπο που μας μεγάλωσε.

Κάθε καμένο δέντρο είναι μια πληγή.

Κάθε χαμένη ζωή μια τραγωδία.

Κάθε κατεστραμμένο δάσος μια απώλεια που δεν αντικαθίσταται Βοοουυυυυυυυ κάνει ο αέρας και λυσσομανάει.. Ξέρεις.. Ανατριχιάζεις.. Ξέρεις γιατί.. Κάποιοι άνθρωποι κλαίνε γιατί χάσανε τους ανθρώπους τους, τα σπίτια τους στη φωτιά Η φύση θρηνεί Μας εκδικείται αλλά εμείς χορεύουμε και πανηγυρίζουμε τόσο μωροί είμαστε...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους