ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΛΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ Τις τελευταίες βδομάδες έχει ξεκινήσει ένα νέο κύμα καταστολής και συλλήψεων εναντίον του αναρχικού κινήματος, με...
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΛΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ Τις τελευταίες βδομάδες έχει ξεκινήσει ένα νέο κύμα καταστολής και συλλήψεων εναντίον του αναρχικού κινήματος, με αφορμή τις εκρήξεις που σημειώθηκαν στη Θεσσαλονίκη σε τρία σπίτια στελεχών της ΝΔ την 1η Ιούλη και τον θάνατο της Βάγιας Νέστορα λίγες ώρες μετά.
Για τη συγκεκριμένη υπόθεση έχουν γίνει μέχρι στιγμής 4 συνολικά συλλήψεις (3 αγωνιστών αναρχικών και ενός ακόμα ατόμου), οι οποίες οδήγησαν και σε προφυλακίσεις.
Μάλιστα, μέσα σε ένα ευρύ κλίμα τρομοκράτησης και λασπολογίας εναντίον του αναρχικού χώρου της Θεσσαλονίκης, υπήρξε η προσπάθεια από διάφορα παπαγαλάκια και έμμισθα ανδρείκελα της εξουσίας να μπουν στο στόχαστρο καταλήψεις της πόλης ως «φυτώρια εκπαίδευσης τρομοκρατών», μεταξύ των οποίων αναφέρθηκε και η κατάληψη Libertatia, πράγμα γελοίο για όποιον έχει έστω και την ελάχιστη σχέση μαζί μας.
Η ευκολία με την οποία συκοφαντούν δομές του κινήματος με ξεκάθαρη και ανοιχτή πολιτική και κοινωνική δράση δείχνει το πόσο αδίστακτα είναι τα τσιράκια της εξουσίας στην προσπάθειά τους να γλείψουν τα αφεντικά τους αλλά και τη συνολική υποκρισία και ανευθυνότητά τους.
Κάποια άρθρα αναφέρθηκαν μάλιστα και στις δικαστικές διώξεις των μελών της κατάληψης, ξεχνώντας προφανώς να αναφέρουν ότι αφορούν το κομμάτι της ανοικοδόμησης (μετά από έναν εμπρησμό από φασίστες για τον οποίο δεν υπήρξε η παραμικρή σύλληψη) και ότι στα δικαστήρια που έχουν γίνει, έχουμε αθωωθεί πανηγυρικά.
Για το συγκεκριμένο ζήτημα θα επανέλθουμε και με πιο εκτενές κείμενο, αν και τα πράγματα είναι προφανέστατα και σίγουρα δεν περιμέναμε και κάτι καλύτερο από ξεπουλημένες πένες.
Είδαμε έτσι κι αλλιώς την υποκρισία όλου του εξουσιαστικού εσμού και των διαφόρων κυβερνητικών στελεχών, καθώς και τη συνολική προσπάθεια καπήλευσης του συμβάντος για την άντληση πολιτικής υπεραξίας, όταν στη «συγκέντρωση» που πραγματοποιήθηκε έξω από το Ιπποκράτειο, έστελναν μηνύματα κατά της βίας ανώτερα στελέχη της ΟΝΝΕΔ των πάλαι ποτέ ΤΕΙ που έχουν οργανώσει απαγωγές αγωνιστών και αγωνιστριών με τη βοήθεια μπράβων, καθώς και άλλα πολιτικά πρόσωπα της πόλης που πρωταγωνίστησαν σε επεισόδια κατά τη διάρκεια της ανακίνησης του Μακεδονικού ζητήματος.
Το είδαμε, επίσης, με την πρόσφατη συνέντευξη του «αντ’ αυτού», «αυτού που θα φάει τη σφαίρα για το αφεντικό», Γρ. Δημητριάδη, στην οποία αναφέρει όλο νόημα για τη συνδρομή της μαφίας στις επιχειρήσεις του ιταλικού κράτους εναντίον των ένοπλων οργανώσεων.
Το είδαμε, τέλος, με τη δολοφονία του 20χρονου Θοδωρή Ζαβραδινού-Καραμπαμπά στο Άργος με 21 σφαίρες από τα ένστολα καθάρματα της αστυνομίας, επειδή δεν σταμάτησε σε σήμα τους.
Και η λίστα προφανώς δεν έχει τελειωμό.
Την ίδια μέρα με τις συλλήψεις για την πρώτη υπόθεση, οι ιθύνοντες του «ελληνικού FBI» και οι πολιτικοί τους προϊστάμενοι αποφάσισαν να ανασύρουν από τα συρτάρια τους μια ακόμη υπόθεση με σημαντικό πολιτικό συμβολισμό: αυτήν της Marfin, με τον θάνατο τριών εργαζόμενων κατά τη διάρκεια των μαζικών αντιμνημονιακών διαδηλώσεων της 5ης Μάη του 2010, στήνοντας άλλη μια σκευωρία σε βάρος αγωνιστών για το συγκεκριμένο ζήτημα.
Για τη συγκεκριμένη υπόθεση έχουν ήδη συλληφθεί και προφυλακιστεί 2 σύντροφοι και αναμένεται η έκδοση μίας ακόμα συντρόφισσας που διέμενε στο εξωτερικό.
Τα στοιχεία για τις συγκεκριμένες διώξεις αποτελούν ένα «ανώνυμο» e-mail που υποτίθεται ότι έφτασε στα γραφεία της αστυνομίας και κατονομάζει 8 άτομα που συμμετείχαν στην επίθεση.
Υπενθυμίζουμε ότι δεν είναι η πρώτη φορά που ανοίγει η συγκεκριμένη υπόθεση, καθώς είχε ξαναγίνει το 2011 με ανώνυμο σημείωμα που κατονόμαζε 3 άτομα, ένα εκ των οποίων παραπέμφθηκε τελικά σε δίκη και αθωώθηκε μετά από χρόνια δικαστικής ταλαιπωρίας, ενώ το 2020 «βρέθηκε» στικάκι που κατονόμαζε άλλα 20 άτομα.
Υπενθυμίζουμε, επίσης, ότι οι μόνοι που έχουν καταδικαστεί για τη συγκεκριμένη υπόθεση είναι ο διευθύνων σύμβουλος, ο υπεύθυνος ασφαλείας του κτιρίου και η διευθύντρια του καταστήματος για το γεγονός πως εν μέσω γενικής απεργίας αποφάσισαν να κλειδαμπαρώσουν τους εργαζόμενους μέσα στο κτίριο, χωρίς να τους δώσουν τη δυνατότητα να φύγουν παρόλο που υπήρξε σχετικό αίτημα από τους ίδιους.
Η διαχρονική προσπάθεια των ελληνικών κατασταλτικών μηχανισμών αλλά και του ίδιου του κράτους να συνδέσει και να καταδικάσει αγωνιστές και αγωνίστριες για τη συγκεκριμένη υπόθεση αποτελεί αφενός ένα τέχνασμα από τη μεριά της εκάστοτε κρατικής διαχείρισης προκειμένου να χαϊδέψει τα αυτιά ακροδεξιών ακροατηρίων και να δημιουργήσει ένα κλίμα τρομοϋστερίας με τη βοήθεια των ξεπουλημένων δημοσιογραφικών μέσων (ειδικά εν μέσω προεκλογικής περιόδου) και αφετέρου μια τιμωρητική ενέργεια ενάντια στα κινήματα μιας περιόδου εξεγερτικών γεγονότων, διαρκών συγκρούσεων και προσπαθειών αναχαίτισης της ολομέτωπης επίθεσης κράτους και κεφαλαίου απέναντι στην κοινωνική βάση.
Μιας επίθεσης τα αποτελέσματα της οποίας τα νιώθουμε σήμερα, 16 χρόνια μετά, περισσότερο από ποτέ στο πετσί μας, με τα ανύπαρκτα εργασιακά δικαιώματα, τις εργοδοτικές δολοφονίες, τη διάλυση των κατακτήσεων και του δημόσιου χαρακτήρα στους τομείς της υγείας και της εκπαίδευσης, τους 57 νεκρούς στα Τέμπη για τα κέρδη του κεφαλαίου, τη συνεχή λεηλασία της φύσης, τις δολοφονίες μεταναστών στα χερσαία και υδάτινα σύνορα, τις δολοφονίες παιδιών από τους πληρωμένους δολοφόνους του κρατικού μηχανισμού.
Ο συμβολισμός της Marfin είναι ακριβώς ότι στόχος του κράτους και των εξουσιαστικών φορέων είναι η εξάλειψη κάθε είδους αντίστασης σε κάθε κοινωνικό πεδίο, η επιβολή ενός κλίματος καταστολής και τρομοκρατίας απέναντι στα δυναμικά κομμάτια της κοινωνικής βάσης, η πάταξη του εσωτερικού εχθρού που διαχρονικά ενσαρκώνεται στη μαχητική και ανυπότακτη κουλτούρα του ευρύτερου αναρχικού κινήματος και σε τελική ανάλυση, η απρόσκοπτη προετοιμασία του κοινωνικού συνόλου για τις επερχόμενες πολεμικές εμπλοκές.
Γι’ αυτό στοχοποιούνται αγωνιστές, αγωνίστριες και κατειλημμένοι χώροι αγώνα, γι’ αυτό ποινικοποιείται κάθε είδους πολιτική και κοινωνική παρέμβαση (εξισώνοντας τα τρικάκια με τα γκαζάκια), γι’ αυτό γίνεται προσπάθεια να τεθεί στο περιθώριο και να εγκληματοποιηθεί ο αναρχικός χώρος στο σύνολό του.
Απέναντι στις προσπάθειες αυτές που δεν διαχωρίζουν τους αναρχικούς αλλά που τους στοχοποιούν στο σύνολό τους, η Αναρχία πρέπει να απαντήσει με κλίμα ενότητας, συντονισμού και οργάνωσης σε ταξικό, κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο, απέναντι στις κρατικές επιθέσεις και μεθοδεύσεις.
Αυτό προϋποθέτει την οικοδόμηση ειλικρινών σχέσεων αμοιβαίου σεβασμού, αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας, της εμπιστοσύνης στον δρόμο, των συντροφικών διασυλλογικών δεσμών, χωρίς διαχωριστικά και διχαστικά δίπολα.
Μέσα στη συγκεκριμένη συνθήκη, είναι σημαντικό να υπάρξει και ένας βαθύτερος αναστοχασμός των διαχρονικών αναρχικών ιδανικών και να τονιστεί για άλλη μια φορά ότι η Αναρχία αποτελεί αγώνα για τη Ζωή και όχι για τον θάνατο, ειδικά σε μια περίοδο όξυνσης της θανατοπολιτικής κράτους και κεφαλαίου απέναντι στους πληθυσμούς που τίθενται στο περιθώριο, απέναντι στην κοινωνική βάση αλλά και απέναντι στα ίδια τα κινήματα. ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΙΣ ΚΡΑΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΕΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΚΕΥΩΡΙΕΣ, ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΘΑΝΑΤΟΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΠΡΟΤΑΣΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ, ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΖΩΗ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΠΙΣΩ ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ-ΕΜΠΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΑ ΚΕΛΙΑ Η ΑΝΑΡΧΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΛΥΓΙΣΕΙ Libertatia, συλλογικότητα για τον ελευθεριακό κομμουνισμό, Αύγουστος 2026
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους