Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Δεν υπάρχουν λόγια που να μπορούν να σταθούν μπροστά σε μια τέτοια θυσία.

Τρεις άνθρωποι.

Τρεις οικογένειες.

Τρεις ζωές που δεν γύρισαν ποτέ στο σπίτι τους.

Έφυγαν όχι αναζητώντας τη δόξα, αλλά εκπληρώνοντας το καθήκον τους.

Εκεί όπου οι περισσότεροι τρέχουν να σωθούν, εκείνοι προχώρησαν προς τη φωτιά, για να σώσουν άλλους.

Οι πυροσβέστες δεν πολεμούν έναν εχθρό που βλέπεται.

Πολεμούν τη μανία της φύσης, τον χρόνο, την εξάντληση, τον φόβο και, πολλές φορές, την ίδια τη μοίρα.

Σήμερα δεν χωρούν ούτε αντιπαραθέσεις ούτε εύκολες κρίσεις.

Μόνο σιωπή.

Και βαθιά ευγνωμοσύνη.

Αιωνία η μνήμη του Εμμανουήλ Στρατιδάκη, του Παντελή Διαμαντάκη και του Κώστα Λαιμοδέτη. Ο Θεός ας αναπαύσει τις ψυχές τους και ας δώσει δύναμη και παρηγοριά στους δικούς τους ανθρώπους.

Η θυσία τους δεν θα σβήσει, όπως δεν σβήνει ποτέ το φως εκείνων που έπεσαν υπηρετώντας τον άνθρωπο.

Οι φλόγες καίνε τα δάση.

Η αυτοθυσία όμως φωτίζει την ανθρώπινη ιστορία.

Αιωνία η μνήμη τους.

Λένε πως όταν ένας άνθρωπος φεύγει υπηρετώντας τη ζωή των άλλων, ο ουρανός δεν τον κρατά ως ανάμνηση· τον κάνει φως.

Ίσως γι' αυτό οι αληθινοί ήρωες δεν χάνονται ποτέ.

Δεν κατοικούν πια μόνο στη γη, αλλά και στις συνειδήσεις εκείνων που συνεχίζουν να πιστεύουν ότι η αγάπη μπορεί να γίνει καθήκον, το καθήκον θυσία και η θυσία... αιωνιότητα.

Κάθε αστέρι που ανάβει στον νυχτερινό ουρανό, είναι μια υπενθύμιση πως υπάρχουν άνθρωποι που έκαψαν τη δική τους ζωή, για να μη σβήσει η ζωή των άλλων.

Η φωτιά έχει δύο πρόσωπα.

Το ένα καταστρέφει δάση.

Το άλλο γεννά ήρωες. Το πρώτο το σβήνει η βροχή. Το δεύτερο δεν το σβήνει ο χρόνος.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους