Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μπαμπά μου, όταν ήμουν 8 χρονών έκανα το πρώτο μου ταξίδι χωρίς εσένα.

Η νύχτα πριν φύγω ήταν για εμένα δύσκολη. Ανησυχούσα.

Τότε εσύ με έπιασες από το χέρι, με έβγαλες στην αυλή και μου έδειξες το πιο φωτεινό αστέρι στο κέντρο του νυχτερινού ουρανού. «Κάθε βράδυ θα το κοιτάς εσύ από εκεί που θα βρίσκεσαι και εγώ από εδώ και θα ξέρεις ό,τι είμαι εκεί δίπλα σου, μαζί σου, ότι και αν γίνει», μου είπες.

Και πράγματι όχι μόνο σε εκείνο το ταξίδι, αλλά και για πολλά χρόνια ακόμη, το έκανα.

Σε κάθε μακρινό ταξίδι, σε κάθε δυσκολία, κοίταγα το αστέρι μας στον ουρανό και ένιωθα κοντά σου.

Χθες το βράδυ είχα μια ακόμη τέτοια νύχτα αγωνίας.

Η μέρα που φοβόμουν μια ζωή έφτασε και ούτε που κατάλαβα πως πέρασαν τα χρόνια.

Πώς να σε αποχαιρετήσω; Είναι που δεν σου άρεσαν ποτέ και όλα αυτά… Πώς να περιγράψω αυτό που ήσουν; Το μόνο που μπορώ να πω και με παρηγορεί λιγάκι σήμερα είναι ότι έζησες μια ζωή ΓΕΜΑΤΗ.

Γεμάτη ζωντάνια, γεμάτη χαρές, επιτυχίες, κάποιες λύπες, γεμάτη φίλους, περιπέτειες σε βουνά και θάλασσες, γεμάτη ταξίδια, γέλια, γλέντια και αγάπη.

Πολλή αγάπη.

Πιστεύω και εύχομαι να έζησες μια ζωή όπως την ήθελες.

Μέσα στα γήπεδα του τένις, στις πίστες του σκι, στις θάλασσες με βάρκες και ιστιοπλοϊκά, σε παραλίες με σκηνές και τροχόσπιτα, σε άπειρες βραδιές με φίλους καρδιάς, στο εργοστάσιο με τους συνεργάτες σου, στο σπίτι με την οικογένεια σου.

Πόσα πράγματα κατάφερες να χωρέσεις στις βαλίτσες της παιδικής μας ηλικίας, πατέρα, και πόσο τυχερή και περήφανη νιώθω που είμαι κόρη σου.

Ήσουν ο μπαμπάς του Χρήστου και της Μαρίνας και έθεσες τον πήχη ψηλά για κάθε τι που κάνουμε, ο έρωτας της ζωής της Ρένας, ο παππούς «για όλες τις ζαβολιές» της Iris, της Ρένας, της Μαρίας και της Βάιας, ο «μέσα σε όλα» φίλος τόσων άλλων που γέμισαν την ζωή μας όλα αυτά τα χρόνια και είναι σήμερα κοντά σου για να σε αποχαιρετήσουν μαζί μας.

Ήσουν ο καπετάνιος στα ναυτάκια σου.

Ήσουν μέντορας για τους συνεργάτες σου.

Ήσουν γιός, αδερφός, πεθερός και θείος.

Ήσουν πολυμήχανος, ανατρεπτικός, δημιουργικός, πεισματάρης, αγωνιστής, δωτικός.

Ήσουν το άρωμα βανίλιας και κανέλας στα ρούχα σου όταν γύριζες από το εργοστάσιο.

Ήσουν δύναμη για όλους εμάς και το στέρεο έδαφος που πάτησα για να κάνω τα πιο μεγάλα άλματά μου.

Ήσουν ο μπαμπάς μου.

Μοναδικός και αναντικατάστατος.

Πώς να σε αποχαιρετήσω, λοιπόν; Δεν μπορώ.

Και γι’ αυτό δεν θα το κάνω.

Γιατί το αστέρι μας θα είναι πάντα εκεί.

Και εσύ σαν φωνή στο μυαλό και στην καρδιά μου θα συνεχίσεις να μου μιλάς σε κάθε κρίσιμη απόφαση και σημαντική στιγμή μου, μέχρι να κλείσω και εγώ τα δικά μου μάτια.

Σήμερα σε επιστρέφουμε στο σύμπαν, πατέρα μας, με όλη μας την αγάπη και εύχομαι να συνεχίσεις να ταξιδεύεις ελεύθερος σε θάλασσες και βουνά που τόσο αγάπησες.

Καλό ταξίδι μπαμπάκα μου…

----- Το αντίο στον πατέρα μου το βάζω εδώ για να υπάρχει στη μνήμη ενός ανθρώπου που αγάπησα και με αγάπησε πολύ... σας ευχαριστώ όλους που γράψατε ένα καλό λόγο ή μια παρηγορητική κουβέντα αυτές τις ημέρες. Μου δώσατε δύναμη να αντέξω...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους