Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Καλό Μήνα με την σκέπη της Υπεραγίας Θεοτόκου Λίγα λόγια παρμένα από κείμενο του Επισκόπου Δορυλαίου Δαμασκηνού πάντοτε επίκαιρα στην καθημερινότητα μας... Ο έχων ώτα ακούειν ακουέτω Υπάρχουν άνθρωποι που δεν αναζητούν την αλήθεια· αναζητούν τον χρόνο.

Και για να τον κερδίσουν, θολώνουν τα νερά, μπερδεύουν σκόπιμα τις καταστάσεις, ανακατεύουν την αλήθεια με το ψέμα και τη δικαιοσύνη με την κακία.

Νομίζουν πως όσο επικρατεί η σύγχυση, τόσο καθυστερεί η αποκάλυψη της πραγματικότητας.

Όμως αυτή δεν είναι σοφία.

Είναι η παλιά μέθοδος του πονηρού.

Από την αρχή της ιστορίας της ανθρωπότητας, το ψέμα δεν παρουσιάζεται ποτέ μόνο του· πάντοτε μεταμφιέζεται σε μισή αλήθεια, γιατί γνωρίζει ότι το ολοφάνερο ψεύδος δύσκολα πείθει.

Η αλήθεια, αντίθετα, δεν φοβάται ούτε την έρευνα ούτε τον χρόνο.

Δεν χρειάζεται παρασκήνια, τεχνάσματα και σκοτεινές διαδρομές για να σταθεί όρθια.

Στέκεται μόνη της, γιατί θεμέλιό της είναι ο ίδιος ο Χριστός, ο Οποίος είπε: «Ἐγώ εἰμι ἡ Ὁδός καὶ ἡ Ἀλήθεια καὶ ἡ Ζωή». Το ψέμα χρειάζεται συνεχώς νέα ψέματα για να επιβιώσει.

Η αλήθεια χρειάζεται μόνο υπομονή. Οι Άγιοι Πατέρες μάς διδάσκουν ότι όπου υπάρχει σύγχυση, εμπάθεια και σκοτεινή σκοπιμότητα, εκεί απουσιάζει η χάρη του Θεού. Ο Θεός είναι Θεός φωτός, ειρήνης και τάξεως· όχι Θεός συγχύσεως.

Γι’ αυτό και όποιος κατασκευάζει ομίχλη για να κρύψει την πραγματικότητα, δεν νικά την αλήθεια· απλώς αναβάλλει για λίγο τη φανέρωσή της.

Και υπάρχει ένας πνευματικός νόμος που δεν καταργείται ποτέ: όποιος σπέρνει το ψέμα, αργά ή γρήγορα θα συναντήσει την αλήθεια.

Όποιος πληγώνει άδικα, κάποτε θα σταθεί απέναντι στην ίδια τη δικαιοσύνη του Θεού.

Δεν είναι εκδίκηση· είναι η παιδαγωγία του Θεού, που πολλές φορές επιτρέπει στον άνθρωπο να γευθεί τις συνέπειες των επιλογών του, για να συναισθανθεί τον πόνο που προκάλεσε και να επιστρέψει στη μετάνοια.

Ίσως τότε ακούσει λόγια που πλήγωσαν όπως πλήγωσαν άλλους.

Ίσως τότε γνωρίσει την αδικία που ο ίδιος προκάλεσε.

Ίσως τότε νιώσει τη μοναξιά, τη συκοφαντία, την απόρριψη ή τον διωγμό που επέβαλε σε άλλους.

Όχι γιατί ο Θεός χαίρεται με τον πόνο του ανθρώπου, αλλά γιατί μόνο όταν αντικρίσουμε τον εαυτό μας μέσα από τα δάκρυα του αδελφού μας, γεννιέται η αληθινή μετάνοια.

Γι’ αυτό δεν φοβίζει η ομίχλη του ψεύδους.

Η λάσπη πάντοτε κατακάθεται.

Οι φωνές πάντοτε σιωπούν.

Τα προσωπεία πάντοτε πέφτουν.

Και τότε μένει όρθια μόνο η αλήθεια, γιατί η αλήθεια δεν είναι μια ιδέα· είναι ο ίδιος ο Χριστός.

Και ό,τι στηρίζεται στον Χριστό μπορεί να δοκιμαστεί, μπορεί να πολεμηθεί, μπορεί ακόμη και να σταυρωθεί· δεν μπορεί όμως ποτέ να νικηθεί.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους