Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«Τι διαμαρτύρεται που δεν παίζει, αφού ο Παναθηναϊκός δεν τον πήρε δα και από τη… Γιουβέντους.

Από την Καλαμάτα τον πήρε». Ήταν από τους πιο ταλαντούχους Έλληνες ποδοσφαιριστές της τελευταίας 30ετίας.

Αν ήταν σήμερα πιτσιρικάς, με την ευκολία που πλέον ανακαλύπτονται τα ταλέντα και με την μπάλα που ήξερε, δεδομένα θα έκανε καριέρα στο εξωτερικό.

Φόρεσε τα πράσινα σε μέτρια χρόνια.

Έπεσε πάνω σε Βέλιμιρ Ζάετς και Βασίλη Δανιήλ που δεν τον… πήγαιναν.

Ο κυρ-Βασίλης είχε πει μάλιστα την προαναφερθείσα ατάκα.

Κυρίως όμως, αποτέλεσε την… Ιφιγένεια μιας φουρνιάς εξαιρετικών παικτών που το καλοκαίρι του 2003 θυσιάστηκαν, ξεδιάντροπα κατ’ εμέ, από τον Γιάννη Βαρδινογιάννης προκειμένου να ξορκιστεί η «ντροπή της Ριζούπολης». Εκείνη η ομάδα, η οποία είχε νικήσει την Μπαρτσελόνα και την Αρσεναλ, έπεσε θύμα της ανάγκης για εξιλέωση.

Για ανεύρεση ενόχων.

Ενώ άπαντες γνωρίζουμε ποιοι, εντέλει, ήταν… Και δεν κατέκτησε ποτέ πρωτάθλημα, είτε με τον Παναθηναϊκό είτε με την ΑΕΚ. αδιανόητο και απαράδεκτο.

Την πρώτη φορά που επέστρεψε στη Λεωφόρο -ως αντίπαλος, με τη φανέλα της ΑΕΚ- καταχειροκροτήθηκε από τους οπαδούς της πρώην ομάδας του τη στιγμή που σκόραρε εις βάρος της. Τυχαίο; Όχι. Ο Νίκος Λυμπερόπουλος ήταν από τους παίκτες που, ως φίλος του Παναθηναϊκού, πραγματικά λάτρεψα.

Όχι μόνο για το ταλέντο του.

Διότι ήταν ντόμπρος.

Εμείς οι καταυλακιώτες δεν μασάμε τα λόγια μας, άλλωστε.

Δεν συνηθίζω να ανεβάζω συνεντεύξεις αλλά αυτή στον Νικόλα Ράπτη ήταν από τις καλύτερες που παρακολούθησα ποτέ.

Κλικ εδώ να τη δείτε: https://www.youtube.com/watch?v=hAxZIPxC9SY.

Φήμες που άκουγα τότε, ότι μαζί με τον Νίκο Φρούσσο είχαν βάλει… εκατό γκολ σε μια σεζόν με την Εράνη Φιλιατρών, δεν κουβεντιάστηκαν, τουλάχιστον όχι στο πρώτο μέρος.

Είπε πολλά, θυμήθηκε πολλά και, από τα σημαντικότερα: αποδομεί πλήρως το αφήγημα των «παλιών σκληρών εποχών», εξηγώντας πως τότε δεν υπήρχε «σκληράδα», αλλά έλλειψη δομών και πολύς φόβος.

Αναφέρει ότι οι ποδοσφαιριστές βίωναν τεράστια ψυχολογική πίεση, άγχος, αγοραφοβίες και κατάθλιψη, αλλά φοβόντουσαν να μιλήσουν επειδή επικρατούσε το ταμπού του «μάγκα» και δεν υπήρχε καμία ψυχολογική υποστήριξη. Άλλες εποχές… Άρρωστη παιχτούρα, απίθανος στην κουβέντα με τον Ράπτη. Α, ρε Λύμπε…

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους