Η ιστορική Μονή Ντεκούλου, στην τοποθεσία Καρύδι κοντά στο Οίτυλο σ ένα σημείο που η θέα κόβει την ανάσα, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα μεταβυζαντινά μοναστηριακά μνημεία της Μάνης αλλά -θα...

Πλήρες Κείμενο:

Η ιστορική Μονή Ντεκούλου, στην τοποθεσία Καρύδι κοντά στο Οίτυλο σ ένα σημείο που η θέα κόβει την ανάσα, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα μεταβυζαντινά μοναστηριακά μνημεία της Μάνης αλλά -θα έπρεπε- να αποτελεί και ένα από τα σημαντικότερα τοπόσημα της Ελληνικής Επανάστασης.

Είναι τρισυπόστατη, δηλαδή το καθολικό της είναι αφιερωμένο ταυτόχρονα στη Ζωοδόχο Πηγή, στον Άγιο Νικόλαο και στον Άγιο Παντελεήμονα κάτι που εξοβελίζει τους Αρχαγγέλους από τα εξαπτέρυγα και είναι κάτι ιδιαίτερα σπάνιο.

Η μονή ιδρύθηκε το 1765 από τον επίσκοπο Μάνης Δανιήλ και τον αδελφό του Νικηφόρο, μέλη της οικογένειας Ντεκούλου.

Το εσωτερικό της κοσμείται από ένα εξαιρετικό σύνολο τοιχογραφιών του 1765, έργο του Αναγνώστη Δημαγγελαία, ενός από τους σημαντικούς αγιογράφους της ύστερης μεταβυζαντινής περιόδου στην Πελοπόννησο.

Ανάμεσα στις πιο εντυπωσιακές παραστάσεις συγκαταλέγεται ο Παντοκράτορας στον τρούλο - δείτε τις φωτό-, ο οποίος περιβάλλεται από τον ζωδιακό κύκλο, μια εξαιρετικά σπάνια εικονογράφηση για ορθόδοξο ναό.

Εξίσου σημαντικός είναι ο ξυλόγλυπτος διάκοσμος της μονής.

Το τέμπλο, το κιβώριο της Αγίας Τράπεζας, το μανουάλι και το κηροπήγιο αποτελούν αριστουργήματα της εκκλησιαστικής ξυλογλυπτικής του 18ου αιώνα και σώζονται σε πολύ καλή κατάσταση, προσδίδοντας ιδιαίτερη καλλιτεχνική αξία στο μνημείο.

Εδώ το 1770 θα λάβει χώρα ένα από τα κομβικοτερα γεγονότα της πορείας προς την Ελληνική Επανάσταση, στο εσωτερικό της Μονής ο Θεόδωρος Ορλώφ, επικεφαλής της ρωσικής μοίρας που είχε καταφτάσει στην Πελοπόννησο και μιλώντας τακτικά στους προύχοντες για την αρχαία ελληνική δόξα, είχε γίνει πολύ αγαπητός, τους έπεισε να υπογράψουν τη συμφωνία για τη κήρυξη της Επανάστασης στη Μανη.

Τα αποτυχημένα ορλωφικά, η ρωσική βοήθεια που δεν έφτασε ποτέ οδήγησαν στην εξόντωση του 1/4 του χριστιανικού πληθυσμού της Πελοποννήσου.

Μ έναν παράδοξο όμως τρόπο τα Ορλωφικα δεν αποτέλεσαν μια ταφόπλακα αλλά μια σπίθα που θα έκανε άλλα 50 χρόνια να ανάψει.

Πολλά από τα γεγονότα του 1821 ήταν και μια εκδίκηση για τη σφαγή των Ορλωφικών του 1770.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους