Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΠΟΣΕΣ ΦΟΡΕΣ ΣΤΑΘΗΚΑΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΙΠΑΜΕ: ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΟΥ, ΒΟΗΘΗΣΕ ΜΑΣ.

Πόσες φορές σταθήκαμε μπροστά στην εικόνα της Παναγίας μας και Της είπαμε με δάκρυα: Παναγία μου, βοήθησέ με. Παναγία μου, μη με αφήσεις.

Παναγία μου, σκέπασε τα παιδιά μου.

Παναγία μου, φύλαξε το σπίτι μου.

Παναγία μου, δώσε μου δύναμη να αντέξω.

Παναγία μου, κάνε να περάσει κι αυτή η δοκιμασία. Και Εκείνη, η Μητέρα του Χριστού και Μητέρα όλων μας, άκουσε τον στεναγμό μας ακόμη και τότε που τα χείλη μας δεν μπορούσαν να αρθρώσουν ούτε μία λέξη.

Γιατί υπάρχουν στιγμές στη ζωή που η προσευχή δεν γίνεται με λόγια.

Γίνεται με ένα δάκρυ.

Με έναν αναστεναγμό.

Με ένα κερί που ανάβουμε μπροστά στην εικόνα Της.

Με ένα: Παναγία μου, που βγαίνει από τα βάθη της ψυχής μας.

Και αυτές τις ημέρες του Αυγούστου, περισσότερο από κάθε άλλη εποχή, η Εκκλησία μάς καλεί να πλησιάσουμε κοντά Της. Ο Αύγουστος είναι ο μήνας της Παναγίας μας.

Είναι ο μήνας της προσευχής.

Ο μήνας της νηστείας.

Ο μήνας των Παρακλήσεων.

Ο μήνας κατά τον οποίο κάθε απόγευμα οι καμπάνες των Ιερών Ναών μάς καλούν: Ελάτε να προσευχηθούμε στην Παναγία μας.

Από αύριο, Κυριακή 2 Αυγούστου, στους Ιερούς Ναούς αρχίζουν να ακούγονται τα τόσο αγαπημένα τροπάρια της Παρακλήσεως.

Πολλοῖς συνεχόμενος πειρασμοῖς, πρὸς σὲ καταφεύγω, σωτηρίαν ἐπιζητῶν.

Πόσες γενιές Χριστιανών δεν στάθηκαν κάτω από το βλέμμα της Παναγίας ψάλλοντας αυτά τα λόγια.

Πόσες μάνες δεν προσευχήθηκαν για τα παιδιά τους! Πόσοι άρρωστοι δεν ζήτησαν παρηγοριά.

Πόσοι άνθρωποι που έχασαν την ελπίδα τους δεν βρήκαν δύναμη μπροστά στην εικόνα Της.

Πόσες οικογένειες δεν εμπιστεύθηκαν στην Παναγία τους καημούς και τις αγωνίες τους.

Γι’ αυτό αύριο ας μην αφήσουμε τις Εκκλησίες μας άδειες.

Ας αφήσουμε για λίγο τις δουλειές μας.

Ας αφήσουμε τις μέριμνες.

Ας αφήσουμε τις διασκεδάσεις και την καθημερινή φασαρία.

Ας πάρουμε τα παιδιά μας από το χέρι.

Ας ανάψουμε ένα κερί.

Ας γράψουμε τα ονόματα των ανθρώπων μας.

Και ας σταθούμε όλοι μαζί μπροστά στην Παναγία.

Γιατί έχουμε ανάγκη την προσευχή.

Και αυτές τις ώρες η πατρίδα μας έχει ακόμη μεγαλύτερη ανάγκη από προσευχή. Η Ελλάδα μας δοκιμάζεται και πάλι από τις πυρκαγιές.

Φλόγες ξεσπούν σε τόπους της πατρίδας μας, άνθρωποι αγωνιούν για τα σπίτια και τις περιουσίες τους, πυροσβέστες, εθελοντές, δυνάμεις πολιτικής προστασίας και κάτοικοι δίνουν τη δική τους δύσκολη μάχη.

Και μέσα σε αυτή τη δοκιμασία εμείς οι Χριστιανοί δεν μπορούμε να μείνουμε αδιάφοροι.

Η προσευχή δεν αντικαθιστά την ανθρώπινη ευθύνη.

Δεν αντικαθιστά την προσοχή.

Δεν αντικαθιστά την πρόληψη.

Δεν αντικαθιστά τον αγώνα εκείνων που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή.

Η προσευχή, όμως, συνοδεύει αυτόν τον αγώνα.

Γι’ αυτό αύριο, στις Παρακλήσεις της Παναγίας μας, ας γίνει μία μεγάλη κοινή προσευχή από άκρη σε άκρη της Ελλάδος.

Παναγία μας, φύλαξε την Ελλάδα.

Παναγία μας, σκέπασε τα χωριά και τις πόλεις μας.

Παναγία μας, προστάτεψε τα σπίτια και τις οικογένειές μας.

Παναγία μας, φύλαξε τα δάση μας, τα ζώα και ολόκληρη τη δημιουργία του Θεού.

Παναγία μας, δώσε δύναμη στους πυροσβέστες μας.

Φύλαξε όσους πετούν με τα εναέρια μέσα μέσα στους καπνούς και στις φλόγες.

Φύλαξε τους εθελοντές.

Φύλαξε τους αστυνομικούς, τους στρατιωτικούς, τους ανθρώπους της Πολιτικής Προστασίας και όλους όσοι αγωνίζονται για να σώσουν μία ανθρώπινη ζωή, ένα σπίτι, ένα δάσος.

Δώσε παρηγοριά σε εκείνους που βλέπουν τον κόπο μιας ολόκληρης ζωής να κινδυνεύει.

Στήριξε εκείνους που αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους.

Φύλαξε τους ηλικιωμένους, τους ασθενείς και τα μικρά παιδιά.

Και παρακάλεσε, Κυρία Θεοτόκε, τον Υιό και Θεό Σου να μας ελεήσει.

Ας κάνουμε, λοιπόν, τις αυριανές Παρακλήσεις μία μεγάλη προσευχή για την Ελλάδα.

Ας ενωθεί η φωνή μας με τη φωνή ολόκληρης της Εκκλησίας. Κάθε Ιερός Ναός να γίνει ένα καταφύγιο προσευχής.

Κάθε κερί να γίνει μία μικρή προσευχή.

Κάθε «Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς» να γίνει κραυγή πίστεως και ελπίδας.

Και όσοι μπορούν, ας πάνε αύριο στην Παράκληση.

Όχι από συνήθεια.

Όχι επειδή, έτσι γίνεται κάθε Αύγουστο.

Αλλά επειδή έχουμε ανάγκη την Παναγία μας.

Ας πάμε με τα προβλήματά μας.

Με τις αγωνίες μας.

Με τις πληγές μας.

Με τα παιδιά μας.

Με τους αρρώστους μας.

Με τους κεκοιμημένους μας στην καρδιά.

Με όλους εκείνους που σήμερα δοκιμάζονται από τις φωτιές.

Και όταν ο ιερέας ψάλει: Τὴν πᾶσαν ἐλπίδα μου εἰς σὲ ἀνατίθημι, Μῆτερ τοῦ Θεοῦ, φύλαξόν με ὑπὸ τὴν σκέπην σου. ας μην είναι απλώς ένας ύμνος που ακούμε.

Ας γίνει η προσευχή της καρδιάς μας.

Ας πούμε: Παναγία μου, όλη μου την ελπίδα την αφήνω στα χέρια σου.

Σκέπασε την οικογένειά μου.

Σκέπασε την ενορία μας.

Σκέπασε τον τόπο μας.

Σκέπασε την Εύβοιά μας.

Σκέπασε ολόκληρη την Ελλάδα.

Προστάτεψε όσους αυτή την ώρα βρίσκονται απέναντι στις φλόγες.

Δώσε δύναμη σε όσους αγωνίζονται.

Παρηγόρησε εκείνους που φοβούνται.

Και παρακάλεσε τον Υιό Σου να μας στείλει το έλεός Του.

Αδελφοί μου, ο Αύγουστος δεν είναι μόνο μήνας διακοπών.

Για τον Χριστιανό είναι μήνας πνευματικού αγώνα.

Είναι δρόμος προς την Κοίμηση της Θεοτόκου.

Είναι οι δεκαπέντε ημέρες που η Εκκλησία μάς παίρνει από το χέρι και μας οδηγεί κάθε απόγευμα μπροστά στη Μητέρα του Θεού.

Μη χάσουμε αυτή την ευκαιρία.

Αύριο, όταν ακούσετε την καμπάνα της Εκκλησίας να χτυπά για την Παράκληση, μην πείτε: Θα πάω κάποια άλλη ημέρα.

Ίσως κάποιος άνθρωπος εκείνη την ώρα να έχει ανάγκη και τη δική μας προσευχή.

Ίσως ένας πυροσβέστης να παλεύει με τις φλόγες.

Ίσως μία μάνα να αγωνιά για το παιδί της.

Ίσως μία οικογένεια να εγκαταλείπει το σπίτι της.

Ίσως κάποιος άρρωστος να περιμένει ένα θαύμα.

Ας σηκώσουμε, λοιπόν, όλοι μαζί τα χέρια μας στον ουρανό.

Και ας ακουστεί από κάθε γωνιά της πατρίδας μας: ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΕ, ΣΩΣΟΝ ΗΜΑΣ.

Παναγία μας, Μητέρα του Χριστού μας, Μητέρα της παρηγοριάς και της ελπίδας, σκέπασε την Ελλάδα μας.

Σβήσε τη φωτιά του φόβου από τις καρδιές μας.

Προστάτευσε την πατρίδα μας από τις καταστροφικές πυρκαγιές.

Φύλαξε όσους κινδυνεύουν.

Ενίσχυσε εκείνους που αγωνίζονται.

Παρηγόρησε εκείνους που έχασαν.

Και χάρισε μετάνοια, ειρήνη, ενότητα και αγάπη στον λαό μας.

Αύριο όλοι στην Παράκληση της Παναγίας μας.

Με ένα κερί.

Με ένα όνομα.

Με μία προσευχή.

Με μία καρδιά που ελπίζει.

Για τον εαυτό μας.

Για τις οικογένειές μας.

Για τους ασθενείς.

Για τους πονεμένους.

Για τους πυροσβέστες μας.

Για όσους κινδυνεύουν.

Για την Ελλάδα μας.

Και ας ψιθυρίσουμε όλοι μαζί: Παναγία μου, η Ελλάδα μας Σε χρειάζεται.

Άπλωσε το μαφόρι Σου πάνω από την πατρίδα μας.

Σκέπασε τα παιδιά Σου.

Φύλαξε τον τόπο μας.

Και οδήγησέ μας όλους πιο κοντά στον Χριστό. Ευλογημένος ο μήνας της Παναγίας μας. Πηγη: π. Δημήτριος Αργύρης Πρωτοπρεσβύτερος.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους