Original Post

Πλήρες Κείμενο:

“Φοβάμαι παππού μου, φοβάμαι πολύ και πονάει η ψυχή μου.” “Έλα στην αγκαλιά μου, πες μου τι συμβαίνει, εσύ είσαι η νεράιδα των δασών, το αερικό που έμαθε να ταξιδεύει στα βουνά, η ψυχή της παρέας που δεν φοβήθηκε τίποτα.

Τι έπαθες απόψε, γιατί το κοριτσάκι μου είναι τόσο λυπημένο;" "Φωτιές παππού μου, τρεις μέρες και τρεις νύχτες καίει απέναντι το βουνό, φοβάμαι πολύ, η ψυχή μου πονάει.

Στάχτη παντού και δέντρα χωρίς ζωή, παραδίδονται στην φωτιά.

Παππού μου τίποτα δεν φοβήθηκα, τίποτα δεν θα φοβηθώ ποτέ, έμαθα να είμαι η δυνατή, αλλά αυτήν την στιγμή είμαι τόσο πληγωμένη.

Γιατί παππού μου, οι άνθρωποι μας καταστρέφουν την όμορφη φύση μας, τα δάση μας, το οξυγόνο μας, γιατί δεν καταλαβαίνουν.” "Δεν έχουμε όλοι την ίδια ψυχή, την αγάπη, την ευσπλαχνία.

Δεν κατανοούμε ότι μια μεγάλη οικολογική καταστροφή, εξαφανίζει το μέλλον μας, χάνεται το οξυγόνο μας, η ζωή μας.

Δάση αιώνων, παραδίδονται στην ανελεητη πύρινη λαίλαπα, κατασπαράζει κάθε τι όμορφο.

Έζησα κοντά έναν αιώνα μικρή μου, αγάπησα την φύση, καλλιέργησα στην σκληρή άγονη γη και αυτή μου έδωσε καρπούς.

Ηρεμησε μαζί μου, εκτίμησε τον αγώνα μου για ζωή και δεν με πρόδωσε.

Είχαμε όλα τα αγαθά στην οικογένεια μας.

Αντιλαμβάνομαι την καταστροφή.

Δύσκολο να τα βάλεις με άπονους, σκληρούς ανθρώπους, δεν ξέρουν να εκτιμούν, δεν ξέρουν να αγαπούν.

Καταστρέφουν ότι όμορφο και μαζί τους καταδικάζουν και εμάς.

Είναι λυπηρό, χρειάζονται χρόνια να ξαναγίνουν αυτά τα όμορφα δάση.

Μην το βάζεις κάτω, είσαι η δυνατή, δεν θα προδώσεις ποτέ ότι έμαθες να αγαπάς, στάσου απέναντι στους δυστυχισμένους και λυπήσου τους, δεν ξέρουν να αγαπούν και δεν θα μάθουν ποτέ.” Δάση χάθηκαν, θα γίνουν, αλλά κάποιοι δεν θα είμαστε να χαρουμε την νέα ζωή.

Ο παππούς μου έζησε πολλά χρόνια, έφυγε καλοκαιρι, μες στην ομορφιά της φύσης.

Είδε δυστυχώς αγαπημένα δαση να καίγονται.

Δάση που έπαιξε, ονειρεύτηκε, αγάπησε.

Δακρύσε όταν η τελευταία φωτιά είχε πλέον κυκλώσει το χωριό μας.

Τον κοιτούσα, του έπιασα το χέρι. “Μαζί παππού μου, μαζί και απόψε στην δύσκολη αυτή νύχτα.

Ακόμα και αν το χωριό καεί, θα σου κρατώ το χέρι να μην νιώθεις μόνος." G.V. - Γεωργία Βασιλοπούλου

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους