ΒΥΘΙΖΕΤΑΙ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ, ΕΥΤΥΧΩΣ. Η ήδη βυθιζόμενη παγκοσμίως κεντροαριστερά εκτιμώ πως έχασε αθροιστικά ένα ποσοστό περίπου 5% ως αποτέλεσμα της εισβολής δεκάδων χιλιάδων παράτυπων μεταναστών σε...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Δηλαδή, αν υποθέσουμε ότι όλα τα κόμματα του κεντροαριστερού φάσματος συγκέντρωναν, παραδείγματος χάριν, αθροιστικά 45% των ψηφοφόρων στις αμέσως επόμενες εκλογές, τώρα –και με βάση μόνο αυτό το γεγονός στη Θέουτα– θα αθροίσουν 40%. Και δεδομένου ότι το παγκόσμιο Δυτικό σκηνικό είναι εύφλεκτο από άποψη πιθανοτήτων για επανάληψη παρόμοιων γεγονότων, καθώς επίσης εκείνων με τις τραγικές και θλιβερές δολοφονίες ανυποψίαστων Ευρωπαίων πολιτών από φανατικούς Ισλαμιστές (ευχόμαστε να μην ξανασυμβούν), σιγά σιγά η κεντροαριστερά θα σβήνει.

Και τούτο αποτελεί ένα τυπικό παράδειγμα της δράσης και της αντίδρασης, της επιλογής και του κόστους αυτής σε ολάκερη την ιστορία της ανθρωπότητας.

Οι ανορθολογικές πολιτικές και οι ιδεοληπτικές ιδεολογίες με προσχήματα κάποιας ανθρώπινης υπερ-ευαισθησίας/υπερ-αλληλεγγύης και ανέφικτων πρακτικά στοχεύσεων επί του πεδίου αργά ή γρήγορα καταλήγουν να πληρώνονται πολύ ακριβά.

Ακόμα κι αν ο ίδιος ο κεντροαριστερός πρωθυπουργός της Ισπανίας έκανε κατόπιν λογικές δηλώσεις που ξάφνιασαν ευχάριστα πολύ κόσμο, ακόμα κι αν κανείς αριστερός πολιτικός δεν βγήκε να πει τούτη τη φορά παρανοϊκά λόγια του τύπου «Αφήστε τους να μπουν και να ενταχθούν», υπάρχει εδώ το καταπληκτικό φαινόμενο της στοχαστικής μνήμης: οι άνθρωποι παγκοσμίως είτε γνωρίζουν επακριβώς τις κατά τόπου θέσεις των αριστερών είτε εν μέρει, εντέλει υπάρχει στον νου τους μια δικαιολογημένα ριζωμένη πεποίθηση (ακόμα και αν είναι εν μέρει λάθος, με ευθύνη των αριστερών πολιτικών βέβαια) πως η αριστερά επιθυμεί με κάθε τρόπο ολοένα και περισσότερους μετανάστες, και ας είναι παράνομοι μετανάστες, στις δυτικές κοινωνίες – ότι είναι θόλος ο τρόπος που διαχρονικά μιλάει, και επομένως αυτό συμπεραίνεται.

Παρατηρούμε σήμερα μια σχεδόν μαζική αντι-αριστερή γιγαντιαία και επίμονη αντίδραση και ασπίδα συγχρόνως απέναντι στις επικίνδυνες συνέπειες του ανορθολογισμού που συνιστά ιδίως τα τελευταία χρόνια η αριστερή σκέψη και δράση.

Για μένα, απολύτως δικαιολογημένη.

Δικαιολογείται απολύτως από την ακραία και ΑΦΕΛΗ αγάπη για τους μετανάστες και δη τους Ισλαμιστές, την εκτροχιασμένη woke παράνοια πλέον, και ας είχε καλό ξεκίνημα, τις συχνά αντι-εθνικές θέσεις και πράξεις της, μέχρι τις θολές και ακατανόητες στους πολλούς οικονομικές θέσεις της – μπούρδες.

Επιτρέψτε μου να το αναλύσω συνοπτικά ανεβαίνοντας ένα θεμελιώδες επίπεδο: Η ίδια η ανθρωπότητα με τα καλά και τα κακά της, εδώ και εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια αυτο-ρυθμίζεται με έναν εξαιρετικά πολύπλοκο και πολυσύνθετο τρόπο.

Ακόμα και η ίδια η Γη επί δισεκατομμύρια χρόνια αυτο-ρυθμίζεται και αυτός είναι λόγος που κάποια κορυφαία είδη/αρπακτικά κάποια στιγμή εξαφανίζονται και έτσι ανοίγει ο δρόμος για την ανάπτυξη και κυριαρχία νέων ειδών – ο άνθρωπος είναι μια τρανή απόδειξη αυτού του απαράβατου νόμου της φύσης.

Οι παλιοί φίλοι και ακόλουθοι γνωρίζουν καλά ότι δεν ανήκω σε κανένα κομματικό ή ιδεολογικό μαντρί και ότι λειτουργώ αμιγώς με τις όποιες ικανότητες ορθολογισμού και «μελλοντολογίας» διαθέτω.

Αυτό σε συνδυασμό με τις αμέτρητες μελέτες που έχω κάνει για θεμελιώδη πράγματα (πολλά απ' αυτά είναι γραμμένα στο βιβλίο μου με τίτλο ΕΝΑ ΘΗΡΙΟ ΜΕ ΡΟΥΧΑ), με απελευθερώνει ακόμα περισσότερο διότι όλοι γνωρίζουμε πως οι σφιχτοί εναγκαλισμοί με κόμματα και ιδεολογίες, ακόμα και αν σε επιμέρους θέματα μιλούν λογικά, στο σύνολο της διανοητικής δραστηριότητας σε φρενάρουν – σε φρενάρουν τόσο από άποψη υπερβολικού χρόνου που καταναλώνεις σχετικά με αυτούς όσο και από άποψη διανοητικής ελευθερίας, καθώς ως έναν βαθμό λειτουργείς ως φωτοτυπία των πολιτικών και δημοσιογράφων που εκτιμάς.

Επομένως, στερείς από τον πολύτιμο εαυτό σου τα βασικότερα εργαλεία της φιλοσοφικής και επιστημονικής γνώσης υψηλών ζητημάτων: την υγιή αμφισβήτηση, την περιέργεια, τον έλεγχο των δεδομένων με μεθοδικό τρόπο και κυρίως το χτίσιμο νέων ιδεών πάνω σε λογικά θεμέλια.

Το έχω πει μερικές φορές στο παρελθόν με προσωπικό κόστος από άποψη πωλήσεων του βιβλίου μου ΕΝΑ ΘΗΡΙΟ ΜΕ ΡΟΥΧΑ, καθώς ένα σημαντικό μέρος των αριστερών διαβάζει πρωτοποριακά δοκίμια, αλλά δυστυχώς έχει και μια ασυγκράτητη ροπή προς τον θυμό και την παγιωμένη αντιπάθεια και εκδικητικότητα απέναντι σε όσους αμφισβητούν τη μαμά τους νεο-αριστερά, και λυπάμαι που νιώθω την ανάγκη να το επισημάνω ξανά: Η νεο-αριστερά πεθαίνει μέρα με τη μέρα, και πρέπει να συμβεί αυτό –ο πολιτικός θάνατός της– το συντομότερο δυνατό με την ευχή το κενό, που αναμφίβολα θα αφήσει, να έρθει να το καλύψει κάτι σαφώς πιο λογικό, λιγότερο υποκριτικό, όχι επικίνδυνο από άποψη μήτρας τρομοκρατών, και πολύ πιο ελπιδοφόρο για το σύνολο των ανθρώπων.

Θα παρακαλέσω τούτο το κείμενο να αποτελέσει μια υγιή πολλαπλή τροφή για σκέψη, και να είστε κόσμιοι στις τυχόν διαφωνίες σας. Η νεο-αριστερά τείνει κυριολεκτικά προς την παραφροσύνη στις μέρες μας; Απολύτως ΝΑΙ, είναι η απάντηση.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους