Ο όρος «μετα-αθεϊστικός» χρησιμοποιείται πια ευρέως για να δηλώσει την πτώση του αθεϊσμού ως κοσμοθεωρίας στην Ανατολική Ευρώπη, καθώς και την αναβίωση της θρησκευτικής πίστης σε πολλές από αυτές τις...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Εντούτοις, είναι ξεκάθαρο πια ότι ο μετα-αθεϊσμός δεν περιορίζεται στην Ανατολή• αναδεικνύεται σε διακριτική παρουσία εντός του Δυτικού πολιτισμού.

Ο αθεϊσμός, ο οποίος θεωρήθηκε κάποτε ως το ερωτικό ραντεβού του Δυτικού πολιτισμού με το μέλλον, εκλαμβάνεται πια ως ένας ενοχλητικός κρίκος με ένα εν πολλοίς απαξιωμένο παρελθόν.

Ένα από τα πλέον ασφαλή σημάδια της απώλειας της εν λόγω αυτοπεποίθησης είναι μία όχι και τόσο εκλεπτυσμένη απόπειρα προς αυτοπροσδιορισμό εντός του αθεϊστικού κινήματος.

Αντιμέτωποι με την πτώση στους αριθμούς και μία αυξανόμενη εξέγερση κατά του δογματισμού στους κύκλους τους, ορισμένοι από το εν λόγω κίνημα δηλώνουν ότι ο «αθεϊσμός» δεν θα έπρεπε να δηλώνει αυτούς που αναφανδόν απορρίπτουν την πίστη στον Θεό, αλλά -καθώς υποστηρίζουν- θα έπρεπε να αναφέρεται σε αυτούς που επί του παρόντος δεν πιστεύουν, στην πραγματικότητα, σε κανένα υπερφυσικό ον. Έτσι, «ο νέος αθεϊσμός» αγκαλιάζει τώρα εκείνους που ακόμα σκέπτονται το Θεό, καθώς και εκείνους που θεωρούν ότι στο περί Θεού ερώτημα δεν χωρούν ετυμηγορίες -με άλλα λόγια, αυτούς που προτιμούν να αυτοαποκαλούνται αγνωστικιστές.

Πρόκειται για μία έξυπνη κίνηση δημοσίων σχέσεων.

Σημαίνει όμως ότι ο «αθεϊσμός» έχει απωλέσει την αιχμή του κι έχει ρουτινιάσει και ξεθωριάσει από υπερβολική δόση διεύρυνσης. (Alister McGrath, "Το λυκόφως του αθεϊσμού", εκδ. Ουρανός, σελ. 234,235)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους