Σήμερα η Αλυκή ξαναέγινε… Αλυκή πέρσι ήταν Santa Maria. Μέχρι πέρσι, το σημείο που βλέπετε στις φωτογραφίες ήταν χώρος στάθμευσης. Σήμερα η θάλασσα και το αλάτι πήραν πίσω αυτό που τους ανήκε. Η φύση...
Σήμερα η Αλυκή ξαναέγινε… Αλυκή πέρσι ήταν Santa Maria. Μέχρι πέρσι, το σημείο που βλέπετε στις φωτογραφίες ήταν χώρος στάθμευσης.
Σήμερα η θάλασσα και το αλάτι πήραν πίσω αυτό που τους ανήκε.
Η φύση έχει μνήμη.
Δεν ξεχνά.
Ο άνθρωπος είναι αυτός που ξεχνά, που θεωρεί ότι μπορεί να χτίζει όπου θέλει, να μπαζώνει, να παρκάρει, να καταπατά και να ασελγεί πάνω σε κάθε φυσικό τοπίο.
Και όταν έρχεται η καταστροφή, μιλάμε για «ακραία φαινόμενα». Όμως πολλές φορές δεν είναι η φύση που γίνεται ακραία.
Είναι η ανθρώπινη αλαζονεία.
Η φύση δεν εκδικείται.
Δεν έχει ανάγκη από εκδίκηση.
Απλώς υπενθυμίζει, με τον δικό της τρόπο, ποιος έχει τον τελευταίο λόγο.
Όπως συνέβη με την εκτός ορίων δόμηση σε τόσες περιοχές.
Όπως συνέβη με τη χωματερή που έγινε η αφορμή για τη μεγάλη φωτιά.
Όπως συμβαίνει κάθε φορά που πιστεύουμε ότι μπορούμε να παραβιάζουμε τους κανόνες χωρίς συνέπειες. Η νέμεση δεν έρχεται από τη φύση. Τη γεννά η ανθρώπινη ύβρις.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους