Τροφή για σκέψη… Δεν ζούμε μια εποχή κρίσεων. Ζούμε την κορύφωση μιας μετάβασης. Οι φωτιές, οι πόλεμοι, οι δολοφονίες, η κοινωνική πόλωση και η διάχυτη ανασφάλεια δεν είναι μεμονωμένα γεγονότα. Είναι...
Τροφή για σκέψη… Δεν ζούμε μια εποχή κρίσεων. Ζούμε την κορύφωση μιας μετάβασης.
Οι φωτιές, οι πόλεμοι, οι δολοφονίες, η κοινωνική πόλωση και η διάχυτη ανασφάλεια δεν είναι μεμονωμένα γεγονότα.
Είναι συμπτώματα ενός κόσμου που αργοπεθαίνει, την ίδια στιγμή που ένας άλλος παλεύει να γεννηθεί.
Οι λίγοι εξακολουθούν να ορίζουν το πλαίσιο.
Οι πολλοί καλούνται να ζήσουν μέσα σε αυτό, αποδεχόμενοι ως φυσιολογικό το αφύσικο.
Και όσο ο φόβος γίνεται τρόπος ζωής, τόσο οι σκοτεινές ,σκεπτομορφές της απόγνωσης, της οργής και της διχόνοιας πυκνώνουν, βαραίνουν και σκεπάζουν τη συλλογική συνείδηση.
Η εποχή του φωτός έχει ήδη ανατείλει.
Όμως ακόμη κουβαλά τα βαριά κατάλοιπα της εποχής του σιδήρου: τη βία, την εξουσιομανία, την απληστία και την ψευδαίσθηση του διαχωρισμού.
Γι’ αυτό οι άνθρωποι κινούνται αδιάκοπα, αλλά σπάνια ζουν.
Παράγουν, καταναλώνουν, αντιδρούν· ελάχιστοι όμως δημιουργούν, συνειδητοποιούν και εξελίσσονται.
Το χάος δεν είναι απαραίτητα ο εχθρός.
Είναι η στιγμή όπου το παλιό καταρρέει, ώστε να μπορέσει να γεννηθεί το νέο.
Αν το αντιμετωπίσουμε με επίγνωση, θα γίνει η μήτρα μιας βαθύτερης αφύπνισης.
Αν όμως παραδοθούμε στην απάθεια και στον φόβο, θα μετατραπεί σε μια θηλιά που θα σφίγγει αργά αλλά αδυσώπητα γύρω από τον λαιμό της ανθρωπότητας.
Η μεγαλύτερη φυλακή δεν είναι το σύστημα.
Είναι η αλαζονεία μας.
Η πεποίθηση ότι γνωρίζουμε, ότι κατέχουμε, ότι είμαστε ανώτεροι από τον διπλανό μας.
Η ματαιοδοξία μάς κρατά διαιρεμένους, ενώ η σοφία γεννιέται μόνο μέσα από τη συνειδητοποίηση ότι κανείς δεν σώζεται μόνος.
Ίσως αυτό που ζούμε να είναι το τελευταίο στάδιο πριν από μια αναπόφευκτη σύγκρουση.
Όχι απαραίτητα σύγκρουση όπλων, αλλά σύγκρουση συνειδήσεων.
Η τελική αναμέτρηση ανάμεσα στον φόβο και τη γνώση, στον έλεγχο και την ελευθερία, στο «εγώ» και στο «εμείς». Και όταν αυτή η συνειδητοποίηση γίνει βίωμα, τότε τα πλαίσια που σήμερα μοιάζουν αδιαπέραστα θα σπάσουν.
Όχι με βία, αλλά με αφύπνιση.
Γιατί η εξέλιξη της ανθρωπότητας δεν θα κριθεί από τη δύναμη των λίγων, αλλά από τη συνειδητότητα των πολλών.
Και η σοφία, όταν έρθει, δεν θα ανήκει σε κανέναν. Θα ανήκει στο σύνολο. Και καλό μας μήνα!.. ΦΚ #foteinomonopati #
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους