Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Οι «Τρωάδες» έχουν συχνά χαρακτηριστεί ως ένα έργο σχεδόν ακίνητο. Δεν είναι όμως η ακινησία της αδράνειας· είναι η ακινησία του πένθους.

Όσο το έργο προχωρά, βυθίζεται ολοένα και βαθύτερα στην απώλεια. Ο Ρολάν Μπαρτ γράφει στο 'Ημερολόγιο πένθους': «Το πένθος είναι ο φρικτός τόπος όπου δεν φοβάμαι πια». Στις δικές μας «Τρωάδες», ο θρήνος ξορκίζει τον φόβο και μετασχηματίζεται σταδιακά σε μια μορφή ανυπακοής απέναντι στη λήθη αλλά και στην αφήγηση των νικητών.

Όταν η απώλεια έχει γίνει πια κοινός τόπος μιας ολόκληρης κοινότητας, το σώμα γίνεται το τελευταίο πεδίο όπου μπορεί ακόμη να ασκηθεί η ελευθερία, ενώ η μνήμη γίνεται στάση απέναντι στην Ιστορία.

Έτσι, το πένθος δεν είναι το αντίθετο της εξέγερσης.

Είναι η αρχή της.

Πρεμιέρα σήμερα με τον πιο ξεχωριστό θίασο στο πιο ξεχωριστό θέατρο του κόσμου.

Και με τον αέρα να λυσσομανά... #Τρωάδες #Εθνικό Θέατρο #Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου #Ελένη Ευθυμίου Οι φωτογραφίες του πάντα υπέροχου Karol Jarek

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους