Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Δεν πείθει η Δόμνα Μιχαηλίδου. Δεν πείθει για την γνησιότητα των θέσεων της,ούτε για την ειλικρίνεια των προθέσεων της.

Οι ανεξήγητα έντονες έως και εμπαθείς κατά καιρούς κορώνες της, αποδεικνύονται "έπη πτερόεντα" στο χρόνο.

Αγανακτήσαμε, όταν με δριμύτητα επιτέθηκε στο Χαμόγελο του Παιδιού -ένα Σύλλογο που γεννήθηκε από την ανεπάρκεια της Πολιτείας και στηρίζεται από τα σπλάχνα της κοινωνίας.

Στο βωμό των εντυπώσεων ανυπόστατες καταγγελίες και φαινομενικά βαριές κατηγορίες, αποδείχτηκαν αίολες καθώς τις πήρε άνεμος.

Ντραπήκαμε, όταν η ίδια πολιτικός (αν και νέα γυναίκα) αμφισβήτησε με πικρόχολη ειρωνεία το δικαίωμα μιας άλλης να πολιτευτεί, λόγω βαρύτατου πένθους, παραπέμποντας σε εποχές της προπολεμικής Ελλάδας, όσο αφορά τη θέση και τα δικαιώματα της γυναίκας.

Τώρα, για την φευγαλέα λάμψη κάποιων στιγμών δημοσιότητας προκαλεί κυρίως την παράταξη που την ανέδειξε στον θεσμικό ρόλο της Υπουργού, αποδομώντας πλήρως και ανενδοίαστα την παραδοσιακή οικογένεια, στην προσπάθεια της να φλερτάρει με τους οπαδούς της "woke αντζέντας".Γιατί ως εκεί, στο επίπεδο του φλερτ η επικοινωνιακή της ικανότητα ,η πολιτική της σοβαρότητα και η κοινωνική της ενσυναίσθηση.

Εύπεπτες δηλώσεις,ρηχές αναλύσεις, επιπόλαιες αναφορές.

Αρκεί να υπογραμμίσει φευγαλέα την παρουσία της,ίσως ωθούμενη από μια διαίσθηση ότι φθίνει η αξία της στον χρόνο.Λογικό, αφού η ανεπάρκεια έργου δεν αντικαθίσταται με παιδαριώδεις συμπεριφορές (είδα πρόσφατα βίντεο της, όπου παίζει με ένα παιδάκι.Με εξέπληξε η αξιοπρέπεια του μικρού σε αντίθεση με τη δική της ιλαρότητα) Δεν θα μπω στην ουσία των δηλώσεων της.Δεν χρειάζεται να αναλωθούμε στα αυτονόητα, για τον ρόλο της οικογένειας στο αέναο ιστορικό και κοινωνικό γίγνεσθαι της Ελλάδας.

Και ας μην επιχειρεί να τα μπαλώσει με κροκοδείλεια δάκρυα για τις μονογονεϊκές οικογένειες και άλλες ανάλογες βαριές και επώδυνες καταστάσεις.

Ξέρουμε καλά τι εκπροσωπεί η αντζέντα του woke κινήματος,γιατί σε αντίθεση με την Υπουργό που αρκείται σε λεκτικά πυροτεχνήματα,οι εκπρόσωποι του έχουν παρουσιάσει πλήρως τις θέσεις, τις απόψεις και τα οράματα τους.

Αναρωτιέμαι όμως..ως πότε ο πολιτικός ναρκισσισμός και η αβάσταχτη ελαφρότητα του (πολιτικού)είναι θα έχουν τον πρώτο λόγο σε τούτη τη χώρα; Ρητορικό το ερώτημα,όπως αντιλαμβάνεστε...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους