Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Έργα και ημέρες στην ενέργεια με κυβέρνηση Μητσοτάκη Αν έπρεπε να περιγράψει κανείς με μία φράση την ενεργειακή πολιτική της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας υπό τον Κυριάκο Μητσοτάκη, αυτή θα μπορούσε να είναι η εξής: μια πολιτική που ευνόησε τους λίγους και επιβάρυνε τους πολλούς.

Πρώτο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η καθιέρωση των πολύχρωμων τιμολογίων ηλεκτρικής ενέργειας.

Αντί να απλοποιηθεί η αγορά και να προστατευθεί ο καταναλωτής, δημιουργήθηκε ένα πολύπλοκο σύστημα επιλογών, όπου ο πολίτης καλείται ουσιαστικά να «τζογάρει» για το ποιο τιμολόγιο θα αποδειχθεί συμφερότερο.

Το ηλεκτρικό ρεύμα, ένα θεμελιώδες κοινωνικό αγαθό, αντιμετωπίζεται ολοένα και περισσότερο ως χρηματιστηριακό προϊόν, με τον καταναλωτή να επωμίζεται το ρίσκο μιας αγοράς που δεν ελέγχει.

Κάτι που συμβαίνει σε πολύ μικρό βαθμό στην υπόλοιπη ΕΕ Την ίδια στιγμή, ο θεσμικός ρόλος της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας (ΡΑΑΕΥ) αποδυναμώθηκε, με αποτέλεσμα εν τοις πράγμασι , να μην μπορεί να παρέμβει αποτελεσματικά απέναντι στις στρεβλώσεις της αγοράς και στη συγκέντρωση ισχύος στους καθετοποιημένους ενεργειακούς ομίλους.

Το αποτέλεσμα είναι ότι οι μεγάλοι παίκτες συνεχίζουν να αποκομίζουν υπερκέρδη, ενώ οι καταναλωτές πληρώνουν ακριβότερο ρεύμα.

Κοινώς ο ίδιος παραγωγός παράγει ρεύμα, το μεταφέρει, το εμπορεύεται στη λιανική και όλο το επιχειρηματικό ρίσκο το μεταφέρει στο καταναλωτή.

Ακόμη πιο χαρακτηριστική είναι η πολιτική που ακολουθήθηκε στην αποθήκευση ηλεκτρικής ενέργειας.

Η καθυστέρηση στην ανάπτυξη συστημάτων αποθήκευσης μεγάλης κλίμακας, όπως οι μπαταρίες, σημαίνει ότι σημαντικό μέρος της φθηνής ηλεκτρικής ενέργειας από τον τσάμπα ήλιο και τον τσαμπα άνεμο δεν αξιοποιείται όταν υπάρχει περίσσεια παραγωγής.

Αντί να αποθηκεύεται και να επιστρέφει στο σύστημα τις βραδινές ώρες, ενεργοποιούνται μονάδες φυσικού αερίου που καίνε ακριβό εισαγόμενο LNG.

Έτσι, χάνονται τα οφέλη των ανανεώσιμων πηγών και διατηρείται η εξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα για να ευνοείται η ενεργειακή καθεστηκύια της χώρας.

Παράλληλα, τα διαδοχικά προγράμματα «Εξοικονομώ» άφησαν πίσω τους σωρεία προβλημάτων.

Χιλιάδες πολίτες, μηχανικοί και μικρομεσαίοι εργολάβοι βρέθηκαν αντιμέτωποι με καθυστερήσεις, γραφειοκρατία και δυσλειτουργίες, αλλά κυρίως με φέσια εκατομμυρίων ευρώ και απεντάξεις δικαιούχων.

Η εικόνα που δημιουργήθηκε ήταν αυτή ενός μηχανισμού που αποθαρρύνει τη συμμετοχή των μικρών επαγγελματιών, ανοίγοντας σταδιακά τον δρόμο σε μεγάλους ενεργειακούς παρόχους και επιχειρηματικά σχήματα, για να πάρει και εδώ σάρκα και οστά το σχέδιο Πισσαρίδη.

Την ίδια στιγμή, αντίστοιχη λογική προωθείται και στον τομέα του νερού.

Με πρόσχημα την «ολιστική διαχείριση», διατυπώνονται ανησυχίες πως επιχειρείται μεγαλύτερη συγκέντρωση του ελέγχου των υδάτινων πόρων, με την ΕΥΔΑΠ και τις ΔΕΥΑ να αποτελούν βασικά εργαλεία αυτής της στρατηγικής.

Έτσι σε λίγο που θα ανοίξει ο δρόμος της ιδιωτικοποίησης του νερού με Δούρειο Ίππο την ΕΥΔΑΠ και την ΔΕΥΑΘ, κατα τα πρότυπα της ΔΕΗ, θα δούμε χρωματιστά τιμολόγια και στο νερό.

Εξίσου προβληματική θεωρείται η επιλογή να κατευθυνθούν σχεδόν όλοι οι διαθέσιμοι ευρωπαϊκοί πόροι στην ανάπτυξη μεγάλων αιολικών και φωτοβολταϊκών πάρκων, χωρίς να δοθεί η ίδια προτεραιότητα στον εκσυγχρονισμό των ηλεκτρικών δικτύων.

Ένα ενεργειακό σύστημα δεν κρίνεται μόνο από το πόση «πράσινη» ενέργεια παράγει, αλλά και από το πόσο ασφαλή και ανθεκτικά είναι τα δίκτυά του.

Η παλαιότητα και η ελλιπής συντήρηση εναέριων γραμμών που διέρχονται από δασικές περιοχές αποτελούν διαχρονικό πρόβλημα, το οποίο δεν αντιμετωπίστηκε με την απαιτούμενη αποφασιστικότητα, όπου πολλές δασικές πυρκαγιές είχαν την αιτία τους σε αυτή την τριτοκοσμική πολιτική.

Ιδιαίτερη συζήτηση προκαλεί και η ταχεία απολιγνιτοποίηση.

Η απόφαση να κλείσουν σε σύντομο χρονικό διάστημα οι λιγνιτικές μονάδες παρουσιάστηκε ως περιβαλλοντική επιλογή, αλλά κατ' ουσίαν στο όνομα της πράσινης μετάβασης, που θέλει να πριμοδοτεί σκανδαλώδεις πράσινες επενδύσεις, χωρίς ειδικό χωροταξικό πλαίσιο, όπως εδώ και τόσα χρόνια εκκρεμεί για να γίνεται πάρτι ρεμουλών ημετέρων.

Ωστόσο η χώρα οδηγήθηκε σε ακόμη πιο αυξημένη εξάρτηση από εισαγόμενο φυσικό αέριο και ακόμη και από εισαγωγές ηλεκτρικής ενέργειας που παράγεται από λιγνίτη σε γειτονικές χώρες, όπως τα Σκοπια που πουλούν λιγνιτικό ρεύμα στην Ελλάδα απο τα ελληνικά λιγνιτικά κοιτάσματα σε διπλάσια τιμή.

Επίσης σε περιόδους υψηλών τιμών φυσικού αερίου, σύγχρονες μονάδες όπως η Πτολεμαΐδα V θα μπορούσαν να συμβάλουν περισσότερο στην ενεργειακή ασφάλεια και στη συγκράτηση του κόστους παραγωγής, αφού όταν η χονδρική τιμή του αερίου ξεπερνάει τα 40 ευρώ η θερμική μεγαβστώρα , όπως σε περιόδους ενεργειακής κρίσης, συμφέρει ρεύμα απο την Πτολεμαΐδα 5 παρά απο θερμική μονάδα που καίει το πανάκριβο εισαγόμενο φυσικό αέριο lng, συμπεριλαμβάνοντας ακόμα και τις ρήτρες άνθρακα.

Τέλος, η υπόθεση της ηλεκτρικής διασύνδεσης Κρήτης–Κύπρου και των ερευνών υδρογονανθράκων νοτίως και δυτικά της Κρήτης αποτελεί ακόμη ένα σημείο αδύναμης ενεργειακής πολιτικής.

Οι καθυστερήσεις στα έργα αυτά κόστισαν πολύτιμο χρόνο και χρήμα και αποδυνάμωσαν τη γεωπολιτική και ενεργειακή θέση της Ελλάδας στην Ανατολική Μεσόγειο, ενώ αποθάρρυναν και μεγάλες διεθνείς επενδύσεις, ήδη το κοντέρ μετράει αποχωρήσεις μεγάλων ενεργειακών κολοσσών σε συγκεκριμένα οικόπεδα.

Η αλήθεια είναι ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη προτιμά τα ήρεμα νερά του Αιγαίου και δεν λείπει στιγμή που να μην μας το υπενθυμίζει.

Η ενέργεια δεν είναι ούτε χρηματιστηριακό παιχνίδι ούτε πεδίο εξυπηρέτησης ισχυρών οικονομικών συμφερόντων.

Είναι προϋπόθεση κοινωνικής συνοχής, εθνικής ασφάλειας και οικονομικής ανάπτυξης.

Όταν οι πολίτες πληρώνουν διαρκώς ακριβότερο ρεύμα, όταν οι υποδομές μένουν πίσω, όταν η αποθήκευση ενέργειας καθυστερεί, όταν τα δίκτυα παραμένουν απαξιωμένα και όταν στρατηγικά έργα βαλτώνουν, τότε η ενεργειακή πολιτική δεν μπορεί να θεωρείται επιτυχημένη, αλλά άκρως αποτυχημένη Η Ελλάδα χρειάζεται μια διαφορετική στρατηγική, ισχυρή ρυθμιστική εποπτεία, επενδύσεις στα δίκτυα και στην αποθήκευση, αξιοποίηση όλων των εγχώριων ενεργειακών πόρων με σχέδιο, πραγματικό ανταγωνισμό στην αγορά και, πάνω απ' όλα, μια πολιτική που θα βάζει στο επίκεντρο τον πολίτη και όχι τα συμφέροντα των λίγων. Μιχάλης Χριστοδουλίδης Διπλ Μηχανολόγος Μηχανικός ΑΠΘ Ενεργειακός Αναλυτής Πηγή: newsbreak

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους