Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σαν σήμερα 1571, σημειώνεται η έβδομη γενική έφοδος των Οθωμανών Στις 31 Ιουλίου 1571 οι Οθωμανοί διενεργούν την έβδομη γενική έφοδος για κατάληψη της Αμμοχώστου.

Οι λίγοι υπερασπιστές της πόλης δαπανούν και την τελευταία χούφτα πυρίτιδας που διαθέτουν, ενώ τους έχουν τελειώσει και όλα τα άλλα εφόδια, περιλαμβανομένης της τροφής.

Έβδομη επίθεση Η έβδομη έφοδος των Τούρκων έγινε την επόμενη μέρα, 31 Ιουλίου, κατά την οποία έγιναν τρεις επιθέσεις που και πάλι αποκρούστηκαν.

Τέτοια ήταν η έλλειψη εφοδίων, ώστε οι αρχηγοί γύριζαν στην πόλη κι εξόρκιζαν τους κατοίκους να φέρουν, στ’ όνομα του Χριστού, κάθε εφόδιο, ιδίως πυρίτιδα και τρόφιμα, που δυνατό να κατείχαν.

Μετά από μεγάλη έρευνα βρήκαν επτά βαρέλια πυρίτιδας, όμως ούτε ίχνος τροφίμων.

Την ίδια μέρα οι Τούρκοι ύψωσαν πάλι σημαία ανακωχής κι άρχισαν διαπραγματεύσεις για την παράδοση της πόλης, η οποία είχε τελικά καμφθεί μετά από 11μηνη σκληρή πολιορκία, όχι από τις υπέρτερες από κάθε άποψη δυνάμεις των Τούρκων, αλλά από την πείνα.

Όροι παράδοσης Οι όροι των υπερασπιστών της πόλης, τους οποίους απεδέχθη ανεπιφύλακτα ο Μουσταφά πασάς, ήταν δυο: α) Οι Ιταλοί που βρίσκονταν στην Αμμόχωστο θα αναχωρούσαν στην Κρήτη, μαζί με τις οικογένειες, τα όπλα και τις αποσκευές τους.

Μαζί τους θ' αναχωρούσαν κι όσοι Έλληνες, Αλβανοί και Τούρκοι θα ήθελαν, διαφορετικά θα παρέμεναν ελεύθεροι στην Κύπρο. β) Οι Έλληνες που θα παρέμεναν θα ήταν ελεύθεροι, θα διαφυλασσόταν η τιμή και η περιουσία τους και θα τους δινόταν προθεσμία 2 χρόνων ν' αποφασίσουν για το μέλλον τους.

Εάν αποφάσιζαν να παραμείνουν στην Κύπρο, θα τους παραχωρούσαν τα κτήματα τους.

Όσοι αποφάσιζαν να φύγουν, θα μπορούσαν να το κάνουν με ασφάλεια.

Οι όροι της συμφωνίας υπεγράφησαν την 1η Αυγούστου 1571.

Την επομένη, τα γυναικόπαιδα άρχισαν να επιβιβάζονται σε τουρκικά καράβια κι ακολούθησε η επιβίβαση των ανδρών.

Τελικά όλοι αυτοί, αντί να πλεύσουν ασφαλείς προς την ελευθερία, έπλευσαν σιδηροδέσμιοι προς την αιχμαλωσία και την ατίμωση. Ο Λαλά Μουσταφά πασάς κανένα σημείο της συμφωνίας του δεν τήρησε.

Στις 5 Αυγούστου 1571 βράδυ, 300 περίπου υπερασπιστές της Αμμοχώστου μ' επικεφαλής τον Αστόρρε Βαγλιόνε, τον Μαρκαντώνιο Βραγαδίνο, τον φρούραρχο Ανδρέα Βραγαδίνο, τον αρχηγό του πυροβολικού Λουδοβίκο Μαρτινέγκο, τον Ιωάννη Κουϊρίνι, τον διοικητή της Αμμοχώστου ιππότη Δαλλάστι, και τους στρατηγούς Φραγκίσκο Στράκκι, Έκτορα, Λαυρέντιο Τιέπολι και τον Αλβανό στρατηγό Μανώλη Σπηλιώτη, πήγαν στη σκηνή του Μουσταφά πασά για να του παραδώσουν τα κλειδιά της πόλης. Ο Τούρκος αρχηγός ενώ στην αρχή τους δέχθηκε ευγενικά, ύστερα παραμέρισε τις ευγένειες κι απευθύνθηκε στον Μαρκαντώνιο Βραγαδίνο.

Του ζήτησε πρώτα ομήρους για τα πλοία που δάνειζε για την αναχώρηση των Χριστιανών, και ο Βραγαδίνος απάντησε ότι αυτό δεν περιεχόταν στην συμφωνία.

Έπειτα ο Μουσταφά επέμενε ότι οι Τούρκοι αιχμάλωτοι είχαν σφαγεί και ο Μαρκαντώνιος Βραγαδίνος απάντησε ότι μερικοί ήταν στην πόλη, και οι άλλοι είχαν σταλεί στη Βενετία.

Τέλος του είπε έξαλλος: Πες μου, σκύλε, γιατί κρατούσες την πόλη αφού δεν είχες εφόδια; Γιατί δεν παραδόθηκες αλλά μ' έκανες να χάσω 80.000 από τους καλύτερους άντρες μου; Σφαγή Με το μαχαίρι του έκοψε το δεξιό αυτί του Βραγαδίνου.

Αμέσως μετά διέταξε κι έσφαξαν όλους όσους είχαν πάει στο τουρκικό στρατόπεδο σαν συνοδοί των πιο πάνω αρχηγών, που ήσαν περίπου 300.

Αποκεφαλίστηκαν επίσης ο Αστόρρε Βαγλιόνε, ο Λουδοβίκος Μαρτινέγκο, ο Ανδρέας Βραγαδίνος, ο Ιωάννης Κουϊρίνι.

Την επομένη οδηγήθηκαν με μαστίγια στην πόλη ο Λαυρέντιος Τιέπολι κι ο Μανώλης Σπηλιώτης, όπου κατακρεουργήθηκαν.

Το μαρτύριο του Μαρκαντώνιου Βραγαδίνου, ο οποίος αντιμετώπισε κάθε δυνατό εξευτελισμό και κάθε είδους βασανιστήρια, συνεχίστηκε μέχρι και την 17η Αυγούστου, οπότε πέθανε ενώ τον έγδερναν.

Η ίδια η πόλη της Αμμοχώστου λεηλατήθηκε άγρια, ο δε πληθυσμός της κατεσφάγη.

Την πόλη υπεράσπισαν κατά την 11μηνη πολιορκία, σύμφωνα προς τους αριθμούς που παραθέτει ο στρατηγός Άγγελος Γάττος: Ιταλοί πολεμιστές 3.700 Έλληνες πολεμιστές 4.000 Αλβανοί ιππείς 300 Ιππείς της πόλης 11 Σύνολο 8.011 Στο τέλος της πολιορκίας οι επιζήσαντες πολεμιστές δεν φαίνεται να ξεπερνούσαν τις 4.000, σύμφωνα προς συνδυασμό των στοιχείων διαφόρων πηγών.

Η πόλη διέθετε επίσης 90 τηλεβόλα που έριξαν συνολικά κατά του εχθρού 4.600 οβίδες.

Κατά την πολιορκία είχαν επίσης ανοιχθεί από τους πολιορκημένους 5 λαγούμια.

Ο ίδιος μάρτυρας δίνει τους ακόλουθους αριθμούς για τον τουρκικό στρατό: Πεζοί 250.000 Ιππείς 7.000 Σκαπανείς 40.000 Σύνολο 297.000 Οι ακριβείς αριθμοί των Τούρκων πολεμιστών δεν είναι γνωστοί.

Και αυτός ο Λαλά Μουσταφάς, όταν επανειλημμένα ρωτήθηκε γι’ αυτούς, έδινε διαφορετικούς κάθε φορά αριθμούς.

Οπωσδήποτε ανάμεσα στους επιτιθεμένους πρέπει να υπολογισθούν και τα δυσαρίθμητα μπουλούκια πειναλέων Τούρκων που είχαν σπεύσει στην Κύπρο για να λάβουν μέρος στη λεηλασία, με πρόσκληση του ίδιου του Λαλά Μουσταφά από την Μικρά Ασία και την Συρία.

Ενάντια στις οχυρώσεις της Αμμοχώστου οι Τούρκοι κατασκεύασαν 17 «φρούρια», ενώ την χτυπούσαν με 70 τηλεβόλα και 4 βασιλίσκους.

Αργότερα ο αριθμός των τηλεβόλων ανήλθε σε 113.

Ενάντια στην πόλη ρίφθηκαν συνολικά 163.000 οβίδες (120.000 σιδερένιες και 43.000 λίθινες), ενώ ανοίχθηκαν και πολλά λαγούμια.

Κατά τους 11 μήνες της πολιορκίας οι Τούρκοι είχαν 80.000 νεκρούς.

Εκδίκηση για την άλωση της Αμμοχώστου απετέλεσε η ναυμαχία της Ναυπάκτου, που έγινε δυο ακριβώς μήνες αργότερα (7 Οκτωβρίου 1571), κι όπου οι ενωμένες ναυτικές δυνάμεις της Βενετίας, της Ισπανίας και του πάπα κατέστρεψαν ολοκληρωτικά τον τουρκικό στόλο.

Μάλιστα κρίνεται ότι η αντίσταση της Αμμοχώστου συνέβαλε σημαντικά στη νίκη των Ευρωπαίων στη Ναύπακτο, αφού μεγάλη δύναμη του στόλου των Τούρκων είχε παραμείνει καθηλωμένη για μεγάλο διάστημα στην Αμμόχωστο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους